Recep Çınar

Recep Çınar

ORTAM
Yazarın Tüm Yazıları >

2014!

A+A-

 

Acısıyla tatlısıyla...

Soma”nın 301'i, “Ermenek”in 18'iyle

Kaybedeniyle kazananıyla...

(U)Mutlu olanıyla olmayanıyla...

Seveniyle sevmeyeniyle...

Gecesiyle gündüzüyle...

Yazıyla kışıyla,,,

Delisiyle velisiyle...

Çaplısıyla çapsızıyla...

Namerdiyle merdiyle...

Kısacası, 12 ayı, 52 haftası ve 365 günüyle 2014 gitti...

Gitti gitmesine de, derin izler bırakarak...

xxx

Kimimiz  bir lokma ekmeğimizin, kimimiz sağlığımızın, kimimiz umutlarımızın, kimimiz de sevdamızın peşinde koştuk, dahası yüreklerimizin gittiği yerlere gittik…
Gün geldi üzüldük, gün geldi gözyaşı döktük, gün geldi, şairin de dediği gibi “acıyı bal eyledik.”
Gün geldi şen kahkahalar atarak, etrafımıza  neşe saçtık…
Birilerine dost olduk, birilerini dost edindik, birilerini de dostluğumuzdan azad ettik...
Aramıza “selam verip biz geldik” diyenler olduğu gibi, aramızdan selamsız sabahsız gidenler de oldu…
Bazı canlarımızı, canımızın içlerini ebediyete gönderdik…
Giderlerken de, bir “yarımızı” bir “yanımızı” alıp götürdüler, bir “yarılarını” bir “yanlarını” bırakarak…
Dahası, hem “bedenimizde” hem  “ruhumuzda” derin yaralar açarak…
Dediğim gibi, “2014”de iz bırakarak gitti …
Daha öncekiler gibi…
xxx
Ülke için sıkıntılı bir yıl oldu 2014…
Soma ve Ermenek...

Can sıkmadı, can acıttı...

Yüzlercesi toprağın 7 kat altında, yüzlercesi üstünde...

Gittiler...

Allah'ın rahmeti üzerlerinde olsun...

xxx

2014'de bizden de gidenler oldu...

Orhan Berk...

Yıllarca omuz omuza çalıştığımız abimiz...

Tutamadık,tutunamadı...

Gitti...

xxx

“Erol Tokay” derseniz genç yaşta ayrıldı aramızdan...

Yeşil gözlü çocuk...

Sanki acelesi varmış gibi, “hadi bana eyvallah” bile diyemeden gitti...

xxx

Ve Kazım abi...

Benim halamın oğlu...

O da gitti...

Yaşama sıkı sıkı bağlıyken hem de...

Bu kubbede kalan bir hoş seda bırakarak...

Belki de beni en acıtarak giden de o oldu...

Allah ona da rahmet etsin...

xxx

Dün facebook hesabımda paylaşmıştım...

Burada da paylaşmamda da bir beis görmüyorum..

Benim ülkemde “çare”nin çaresizleştiği, “derman”ın dermansızlaştığı, “sevgi”nin sevgisizleştiği, “hoşgörü”nün hoşgörüsüzleştiği, “saygı”nın saygısızlaştığı 2014, yolcudur abbas bağlasan durmaz...

Umarım, 2015 yılı 2014'ü aratmaz...

Herkese sağlıklı, huzurlu, mutlu yaşamlar ve yaşlanmalar.

 

Bu yazı toplam 5702 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar