HİÇBİR HAYRI DA ŞERRİ DE KÜÇÜK GÖRME

Peygamber (sav) anlatıyor; “Vaktiyle bir adam yolda giderken, çok susadı. Bir kuyu buldu. İçine indi. Su içti. Susuzluğunu giderdi. Kuyudan çıkınca, bir köpek gördü. Toprakları yalıyordu. Çok susamıştı. Dili dışında soluyordu. Adam kendi kendine, bu köpekte benim gibi susamış. Kuyuya tekrar indi. Ayakkabısına su doldurup çıktı. Köpeği suladı. Adamın bu hareketinden Allah (cc) razı oldu.” Sahabi sordu, Ya Resul Allah, hayvanlara davranışımızdan sevap var mı? Peygamberimiz (sav) cevaben;” Her canlı sebebiyle yapılan işlere, sevap hissesi vardır.”

Rivayet edilir ki, bir kadın, bir kediyi bir odaya kilitledi. Açlıktan ölümüne sebep oldu. Bu davranışı sebebiyle kadın, cehenneme kondu.

Peygamber Efendimizin (sav) anlattığı bu olay, çok dikkate değer. Hayvanlara merhamet eden kişi insana daha çok merhamet eder. Rabbimizin en güzel isimleri Esma’ül Hüsna da, Rahman ve Rahim sıfatlarıyla bize anlatılır. Her işe başlarken de besmele çekmemizin sebebi budur.

MUHTACIN DUASINA MUHTACIZ

Ehli Sünnet alimlerimizden Cemal Öğüt (ra) anlatıyor;” Yer İstanbul. Soğuk bir kış akşamı. Dışarıdan yoğurt satanın sesi geliyor. Hoca kızına yoğurt alalım mı? Kızı, evde var. İhtiyacımız yok. Hoca efendi tekrar tekrar kızına yoğurt ihtiyacın yok mu deyince, kızı, baba neden ısrar ediyorsun, ihtiyacımız yok. Hoca efendi, kızım adamcağızın çok ihtiyacı olmasa, akşam vakti, bu kışta kıyamette ne diye bu kadar dolaşıp, bağırıp dursun. Yoğurdu alalım. Adamcağız evine gitsin. Sen nasıl olsa, yoğurdu kullanırsın. Böylece garibin bir ihtiyacını görmüş oluruz.

İslam böyle güzel bir şey. Hele bir Ehli Sünnet alimi ağzından duymak ne güzel bahtiyarlık.

Hadis-i Kudsi de Allah (cc);” Ey âdemoğlu, infak et ki, sana da infak olunsun.” (Buhari)

Merhamet et ki, sana da merhamet olunsun. Yer ehline merhamet edenlere, gök ehli melekler de acır ve dua ederler.

Yukarıdaki Cemal Öğüt hocamızın bu davranışı, bize neler anlatır neler. Yeter ki anlamaya niyet olsun.

ÜMİT ETMEK HER ZAMAN HAYIRLI VE İYİDİR

Ebu Hureyre’den (ra) rivayet edildi ki;” Allah (cc) buyurdu; “Ben kulumun zannı üzereyim. Benden hep affı ümit edin. Sekerât-ı mevtte (ölüm anında) korkmanız için bir sebep yoktur. Günahın tembelliğine düşmeden, hep af ümit edin.”

Allah (cc) buyuruyor ki ;” Ey âdemoğlu, sen her zaman bana dua ettiysen, günahlarının affını umduysan, rahmetimden ümidini kesmediysen, ben de seni affederim. Senin günahların çok fazla olsa bile seni bağışlamak benim için zor değil.” (Berika 2-43)

Özetle söylemek gerekirse, tövbe ederek dua halinde, ümit ederek af halinde, ümidimizi kesmeyerek rahmet halinde olmalıyız. Yani gönülden affı ümit edersek af, ümitsiz olursak ceza.

Rabbimiz yolumuzu tarif etti. Bize düşen, tarif edilen yolda Rabbimizin tarif ettiği gibi tövbe ve istiğfar halinde olmalıyız.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.