11 ayın sultanı Ramazan Ayı geldiği gibi sessizce aramızdan ayrılıp gidiyor.

Gelişi gayet sessiz olmuştu idarecilerimiz sebebiyle.

Ramazan Ayının başlangıcı ile iftar ve sahur zamanlarını belirleyen Ramazan topu ile Sahur zamanlarındaki davulcuların yasaklanması sebebiyle manen olduğu kadar maddeten de sessiz başlamıştı mübarek ay.

Şimdi hasret ve iştiyakla karşıladığımız Ramazan Ayımızı hüzünle uğurlama zamanı.

Önümüzdeki haftadan itibaren eskilerin deyişiyle tutan da tutmayan da bir olacak.

Ama iç dünyamıza bir soralım öyle mi olduğunu.

Konya’mız ile övünürdük ya.

Bu şehir insanları ile birlikte oruç tutar diye.

Veya bu şehrin meydanları insanları ile birlikte iftar ve sahur yapar diye yalancılar bizi kandırmışlardı ya.

Ramazan günlerinde sokaklarımız oruç tutmayanların gerçeğini yüzümüze çarpıverdi.

Ramazan Ayımız Zekât, Sadaka ve İnfak ayımızdı ya.

Kırkta bir zekâtı kırka böldük.

Ama kırk fakirden birini fakirlikten kurtarmadı zekâtlarımız ve sadakalarımız.

Kur’an ayı Ramazan bizler için Rahmet Ayı idi ya.

En başta adı Rahmet olan Ramazan eğlenceleri düzenleyerek camileri cemaatsiz

Siz bıraktığımız gibi namaz kılan cami cemaatini de rahatsız etmekten geri durmadık.

Geçen yıllarda Müslümanlar üzerinde oluşturulmaya çalışılan baskılardan şikâyet ediyorduk ya.

Şimdilerde Ramazan eğlencelerinden şikâyete gelen cami imamları ile programlardan rahatsız olan insanlara memurlarımızı ederek yalan dolanla mahalle baskısı oluşturmaya çalıştık.

Hatta daha ileri giderek “halk böyle istiyor” veya “vatandaş bu programlardan hoşlanıyor" gibi kendi nefsi rahmetlerimizi(!) Kur'an Ayının ilahi rahmetine tercih etmekte sakınca görmedik.

Mesela bir Yusuf İslam kadar olamadık ve güya bizden Ramazan eğlencesi isteyenlere Yusuf İslam gibi “Allah’ ı (cc) mı memnun edeceğim, kullarını mı?” diyemedik.

Artık Evveli Rahmet, ortası Mağfiret sonu da cehennem azabından kurtuluş olan Kutlu Misafirimizin son günlerindeyiz.

Kur’an, Namaz, Cemaat ve İnfak ile olan birlikteliğimizin Ramazan Ayı sonrasında da devam edip etmeyeceğini hep birlikte göreceğiz.

Biz senden Memnun idik, Ey Şehri Ramazan.

İnşaallah Sen de bizden Memnun olarak ayrılıyorsundur.

Elveda ey Kur’an Ayı, Elveda ey Gufran Ayı.

HOŞÇA KAL RAMAZAN, HOŞÇA KAL KUR’AN, HOŞÇA KAL NAMAZ, HOŞÇA KAL ZEKÂT VE İNFAK AYI DEMEMEK İÇİN YİNE GEL EY RAMAZAN.

Yaptıklarımız için değil, niyetlerimizdeki güzellikleri örten hüznümüzün hatırına gel.

İNŞAALAH YİNE, YİNE GEL.