Gönül Kuşuma...

Bir kuş vardı sütbeyaz,
Gönül penceremde yeri;
Her hâlimi bilen,
Beni karşılıksız seven.

Ben şımarık, ben pervasız,
Sözlerim seven kalbi inciten.
İnsan garip bir varlık,
Aklı başına sonradan gelen.

Gitti gönül kuşum, bir daha gelmedi.
Günlük telaşlar içinde unuttum...
Elim gitti telefonlara, sesini duymak için.
Dua edip yalvardım rüyamda görmek için.

Hayatta ağır sözler duydum, gördüm ihanetleri.
En acısının bile yokmuş bir değeri.
Gerçek acılar ne kadar da dilsizmiş.
Gerçek acılar ne kadar gizli...

Kalbimin derinliklerinde bir çocuk,
Sessizce can çekişiyor şimdi.
Dışarıdan gören kartal sanır,
Kimse bilmez hâlimi...

İçimde kopan çığın sebebi,
Kokunu getiren bir meltem.
Anladım...
Giden nasıl götürürmüş bir kalbi.
Anladım...
Kalanın nasıl yanarmış ciğeri.

Beyaz güvercinim, neredesin?
Geri verir mi melekler seni?
Habersiz gülerek çıkıp gelsen.
Açsam kapıyı, karşımda seni görsem.

İnsan acısına doğru eğilirmiş,
Şimdi başım kalbimde;
Bekliyorum...
Uçup gittiğin pencerenin önünde.