CÖMERTLİK NASIL OLUYOR?;

Abdullah B. Ömer (ra) anlatıyor; “ Medine-i Münevvere’nin çok sıcak günlerinden, bir gün. Bazı Sahabilerle Medine dışına çıktık. Serinliyorduk. Bir sofra kurduk. Bir çoban çıkageldi. Buyur, beraber yiyelim. Çoban, oruçluyum. Bu sıcak günde oruç mu tutuyorsun? Dedim. Evet, oruçluyum dedi.
Denemek için, bize bir koyun ver, keselim, beraber yiyelim. Çoban, benim değil, ben emanetçiyim. Efendine, kurt yedi dersin, dedim. Çoban, semaya bakarak, Allah (cc) nerede? Allah (cc) nerede? Diyerek yanımızdan uzaklaştı. Çobanın samimiyetine hayran kaldım.

Şehre dönünce, araştırdım. Sürünün ve çobanın sahibini buldum. Sürüyü ve çobanı, bedelini ödeyerek satın aldım. Çobanı azil ettim, sürüyü de çobana bağışladım.
Olayda, her şey alenî, neyi yazalım? Çobanın ferasetini mi? Hz. Ömer’in (ra) oğlunun cömertliğini mi? Bize düşen, Peygamberimizin (sav) diliyle dua etmek.
Hatırlayalım, Peygamberimiz (sav) ne buyuruyorlardı, “ Ya Rabbi, beni cimrilikten, hasislikten pintilikten koru.”

Evet, bu konuda, son sözümüz: Ya Rabbi, bizi cimrilikten kurtar. Cömertlerle beraber olmayı nasip et. Âmin.

İMAM RABBANİ (KS) HZ.LERİNİN VASİYETİNDEN BİR BÖLÜM;

(Mutlaka okuyun, zarar etmezsiniz)
1-Dünyada Müslümanın asıl amacı, Allah (cc) rızasına ulaşmak olmalı. Kul ilmiyle amel edip, amellerini ihlasla yaparak, Rıza-i İlahiyeye ulaşabilir.
2-Bir vakit farz namazı ifa etmek, binlerce çile doldurmaktan daha hayırlıdır.
3-Devamlı zikir halinde olmak, (kalp ve dil ile) zikri terk etmemek.
4-“ La İlahe İllallah” cümlesi karşısında, şu dünyanın tamamı bir şey ifade etmez. Şöyle bir örnek verdi; ” Bir insan köşeye çekildi. Zikir etti. Zikri artırdı. Bu zikirden, manevi zevk aldı. O zevk, öyle bir hal ki, dünyada böyle başka bir tat yoktur.” O zevki tadanlara, ne mutlu. Kendimizi bir yoklayalım.
Özetle: Allah (cc), yine Allah (cc), yine İllallah.

Hz. Süleyman’a (as) Allah (cc) hem peygamberlik, hem de saltanat vermiştir. Ümmet içinde bazıları gıpta ile Hz Süleyman’a (as) Allah (cc) sana, dünyada birçok nimet verdi. Hz. Süleyman Peygamberimiz (as), hal sizin bildiğiniz gibi, değil. Bunlar, geçici dünyalık. Hâlbuki bir Müslüman, “ La İlahe İllallah “ derse, mizanda terazinin kefesinde, her şeyden ağır gelir. Ya Rabbi, sen “ Sübhân’sın “ noksan sıfatlardan münezzehsin.

Büyük Veli, Ubeydullah Ahrar (ks) Hz.leri; “İnsan genç ve sıhhatli iken, huzur kazanmalı. İyi hal elde etmeli. Çünkü hastalandığı ve ihtiyarladığında, kuvveti azalır. İbadeti zorlaşır. Huzuru bulması zor.”
“ Hayırlı işleri yarına bırakan, helak oldu.” diyen bir Peygamberin (sav) ümmetiyiz. Vakti iyi değerlendirip, hemen Allah (cc) hemen Allah (cc) demek lazım. Faydası çok olup, zararı hiç olmayan bir alışveriş.
Zamanı boşa harcayarak, aşırı dünyaya bağlılık, ölümü unutmak çok zararlıdır.

Unutmayalım ki, ölüm meleği, nerede ve ne zaman, karşımıza çıkacak bilemeyiz. Yolda mı, çarşıda mı, camide mi, kıyamda mı, rükûda mı, secde de mi? Meşhur Ayan üyesi, şimdiki diliyle, milletvekili, ilim adamı, Babanzâde Ahmet Naim Efendi, Ayasofya camiinde öğle namazı kılarken, secde halinde ruhunu sahibine teslim etti. Ne güzel teslimiyet. Allah (cc) hepimize böyle güzel sonlar, nasip etsin. Âmin.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.