Yedi gök, yer ve bunların içinde bulunanlar Allah’ı tespih ederler. Her şey O’nu hamd ile tespih eder. Ancak, siz onların tespihlerini anlamazsınız. O, halîm’dir (hemen cezalandırmaz, mühlet verir), çok bağışlayandır. (İsrâ Suresi 44)

Çevremizde olup bitenleri gözlemlediğimiz zaman hayatın içerisinde bir döngünün ve canlılığın olduğunu görmekteyiz. Bizim yaşamımızla eş zamanlı olarak hayat süren bu canlıların farkında olmak, onların canlılığından haberdar olmak, yani hayatı tefekkür edebilmek bizi insan olarak yüceltecektir. Peki, bu gerçekliği neden görmezden geliyoruz?

***

Allah’ı tespih ettikleri halde bizim onların tespihlerini anlayamadığımız bu yaratılmış olan canlılığı yok farz etmek, bizim hayatımıza şekil veren bu canlılığı görmezden gelmek insanın yüreğini sızlatmaktadır. Yıllarca yetişmesi için çaba sarf edilen ormanların yanması, bilinçsizce kesilmesi ve yok edilmesi, piknik diye gidilen yerlerin çöp yuvasına çevrilmesi insani bir davranış değildir. Özellikle yaz aylarının gelmesiyle birlikte, bilinçli veya bilinçsiz şekilde yakılan ormanlar, ekinler elbette ki sorumlu olanların hem bu dünya hayatında hem de ahiret yurdunda hesap verecekleri bir sorgu olarak karşılarına çıkacaktır. Burada yaşayan ve Allah’ı zikreden her canlının hesabı kendilerinden sorulacaktır. Bilinçsiz bir şekilde yakılan tarlalardaki anızlar ve içerisinde yanıp giden canlılarda bu hesaba dâhildir. Oysaki dinimiz yok etmeyi değil aksine yaşatmayı emretmiştir. “Elinizde bir ağaç fidanı varsa kıyamet koparken bile olsa eğer dikmeye fırsat bulursanız mutlaka dikin” (Buhâri,Edebü’l-Müfred,Kahire 1379,s168) buyuran bir peygamberim ümmeti olan ve tarihe adını yazdıran bizler her gittiğimiz yeri ağaçlandırmış, kurak arazileri canlandırmış, nefes almayan şehirleri “medine” kılmışızdır. Peki, bu ruh ve bu bilinci yitirdik mi? Bunu her daim kendimize sormalıyız.

***

Çevreye ve çevrede yaşayan tüm canlılara gösterilen hürmet, biz duymasak ta Allah’ı anlamalarından dolayı Rabbimize gösterdiğimiz hürmet olacaktır. Yeşerttiğimiz her fidan, geleceğimiz olan yavrularımıza bıraktığımız en güzel miras olacaktır. Dünyamızı korumazsak geleceğimize bir çöp yığını bırakmış olacağız. Bu yıkımlarımız ve tahriplerimiz devam ederse emin olun ki karşılaşacağımız problemler bu yapıp ettiklerimiz yüzünden olacaktır.

Çevremizin canlılığının farkında olalım, onları hissedelim. Bize ne söylüyor anlamaya çalışalım. Tabiatı tefekkür edelim. İçerisinde saklı olan güzellikleri bulup, onları ruhumuzun derinliklerinde hissedelim. İşte o zaman gerçek bir çevre dostu olacağız.

Selam, dua ve muhabbetlerimle.