Ve Yeniden

Yine başlıyoruz, yine kalem huzursuz, güzel şeyler yazamayacak çoğu kez. Belki de güzel şeyler yazabilecek durumda olsaydı susardı bu kalem. Bu kalem biraz isyanlı çünkü.

Yalana duyarsızlığa yanar dönerliğe isyanlı. Olmamışı olmuş gösterenlere, öldürüp ölüme düzenbaz politika yapanlara, yargıyı vicdanından indirip bileğindeki nefretin eline bırakanlara…

Cemil Meriç’in tabiriyle ‘zamansız mekanların, mekansız zamanların’ neon ışıklarına, aldatıcı yaldızlarına aldanıp mekansızlaşan, zamansızlaşan insancıkların bilmezliğine isyanlı. Bildiğini bilmiyormuş gibi davranmasına isyanlı. Böyle bir cahil olduğuna isyanlı.

Bu kalem isyankar, önce kendine. Bilincini yüreğini nasırlaştıramadığı için. Ölüp giden, arkasından şehit denilip anne yüreğini rahat ettirmek için ‘acımız büyük….’ yalanlarına hafiften kıpırdayamadığı için. Bir duayı bilemediği için. Sancıyı fikir işçiliğini koyu bir mahzende bıraktığı için.

Bu kalem var ya bu kalem, fosforlu cümleler kurmaya çalışmaktan başka bir işe yaramadığı için kendine isyanlı. Sanki gerçeği değil de kendini ifade ediyormuş gibi, kalbinin ibresini sabit tutup edebiyat yapmaktan utanmıyor bu kalem.

Ama yine de isyan ediyor işte, öyle bir misyonu var sanki. Sanki isyan damarında var bu kalemin.

 

Gündeme dokunmadan, baylara bayanlara dokunmadan, incitmeden, ‘şuurum var’ diyen bütün yaşayanların hazlarını azıcık da acıyla meşgul edemediği için mürekkebine isyanlı.

Rahatsız edemediği için, kıpırdatamadığı için keyfini, keyfiyetine kemiyetine isyanlı.

Evet önce kendine, sonra kendi gibi duranlara, bananecilere, amaan diyenlere, bana değmeyen rahatsızlık bin yaşasın diyenlere, ‘ben’ diyenlere, unutuşu ölümde hatırlayanlara, hatırlamayı yaşarken unutanlara, katılığa, vicdanında parola sormadan oturmaya müsaade edilen kuruluğa anlamsızlığa isyanlı.

Meyvesiz mahfillerin yorgun hadimlerine, anlamsızlığın kölelerine…

Politik yüzlere…

Düzensiz düzene…

Çiçeksiz bahçelere…

Önü sonu yapmacık dostluklara, riyakâr yaklaşımlara…

Kibre, gurura, bencilliğe…

‘Keşke’lere…

Boşluğa, nereye akarsa hayat mantığına, böyle gelmiş böyle gider gibi yılgınlıklara…

İsyanlı!

Kendine, kendi haline isyanlı.

Ve isyan etmeye devam edecek. Ta ki ne yazdığının farkına varana kadar! 

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Arşivi