Allah’ın (cc) insanlara verdiği en büyük nimetlerden biri akıl ve bununla düşünme nimeti. Malum akıl da sıkıntısı olanlara sorumluluk verilmemiştir.

Rabbimiz verdiği bu nimeti, nasıl kullanmamız gerektiğini de bize bildirmiştir.
El-Haşr (22)de Cenabı Hak; “Eğer, biz bu Kuranı bir dağa indirseydik, muhakkak ki onu Allah korkusundan, baş eğerek parça parça olduğunu görürdün. Bu misalleri, insanlara örnek olsun diye veriyoruz.” Buyurmaktadır.

Muhammed (24 ) de ise ; “ Onlar Kuran-ı Kerimi tefekkür etmiyor mu? Yoksa kalplerinin üzerinde kilitleri mi var? “ Buyurmuştur.
Rabbimizin merhametine bakın ki, verdiği akıl nimetiyle kalmamış, aklı nasıl kullanarak ona halis kul olma yolunu da göstermiştir.

Şöyle tefekkür etsek, derin derin düşüncelere dalsak ve şu soruları kendimize sorsak; Bu cihana nereden geldik? Niçin yaratıldık? Bu cihan nedir? Kimindir? Kimin mülkünde yaşıyoruz? Nasıl yaşamalıyız? Nasıl düşünmeliyiz? Yolculuk nereye? Gelen gidiyor, bu misafirhanenin aslı ve hikmeti nedir? Hayat fani ama bir hakikat var ki, o da ona bir hazırlık yapılmalı mı? O hazırlık nasıl olacak? Soruları çoğaltmak mümkün.
Şimdi bu sorular muvacehesinde, vahye dayalı aklın ilk verdiği cevap; Senin bir yaratıcın vardır. O tektir. Güç ve kudret sahibidir. O bizi devamlı görür. Sana gönderdiğim kitap ve peygamberlere uy. Hem dünya hem de ahiret saadetine ulaş. Kitabımı ince açıklamalarını Peygamberlerimden öğren. Daha geniş malumatlar, gönderdiğim kitaplarda ve sahifelerde mevcuttur.

Evet, inandık ve iman ettik Ya Rabbi. Can, baş üstüne Ya Rabbi.
Şimdi, neyi ve nasıl düşüneceğimizi öğrendik. İnsanlık bu değerleri kaybetti, arayıp bulamadı. Onun için de bocaladığı hali görünce, konu iyice anlaşılmış oldu.
Peygamber (sav) buyurdular ki; “Rabbim, bana sükûtumun tefekkür olmasını emretti. Ben de size tavsiye ediyorum. Allah’ın (cc) yarattıkları üzerinde tefekkür edin. Tefekkür bir ibadettir. Onun gibi değerli bir ibadet yoktur.”

Allah (cc) kullarını cennete koymak için, vesileler koymuş. Bize düşen, o vesileye sarılmak.
Sahabe büyüklerinden Ebu’d Derda (ra) şöyle diyor; “ Bir saat tefekkür, kırk gece nafile ibadetten üstündür. “ ( Allah (cc) ona rahmet etsin.) Çok doğru söyledi.
Neden öyle olduğunu düşündüğümüz zaman, sorunun cevabını kolayca buluruz. Çünkü insan, tefekkür ederek ibadetlerinde, huşu ve huzur halini yakalar. Bu hal de insanı Allah’a (cc) yaklaştırır.
Büyük veli Bişr-i Hafi (ra) hz.lerine, tefekkürün faydalarını sordular. O, şöyle cevap verdi; “ İnsanlar Allah’ın (cc) azameti hakkında tefekkür etseler, ona isyan edemez, günah işleyemezlerdi.”
Bundan daha büyük fayda ne olabilir ki?

Sonuç olarak duamız; Ya Rabbi, bizi senin istediğin gibi tefekkür eden, onu tarif eden Peygamber (sav), onun yolunda giden Sahabe ve bize bu haberleri ulaştıran Ehli Sünnet âlimleri ile mahşerde buluştur. Âmin.

Hoşça Kalın. Allah'a Emanet olun.