Hz. Peygamber (sav) buyurdular ki;” Melekler yeryüzüne inerler, sohbet meclislerine katılırlar. Rabbimiz, inen meleklere sorar, kullarımı nasıl buldunuz? Melekler cevaben, Ya Rabbi, sence malum, onlar Seni zikretmek üzere toplandılar. Rabbimiz, şahit olun onları affettim. Melekler, Ya Rabbi içlerinden biri zikretmek için gelmedi, merakından geldi. Onların hürmetine onu da affettim. “
Melekler, nurdan yaratılmış varlıklardır. Dört büyük melek, Cebrail (as), Mikail (as), İsrafil (as) ve Azrail’dir (as). Daha birçok görevli melekler yaratılmıştır. Bu melekler, insanlar için mahşerde şefaatçi olacaktır. Arşta ilk ezanı okuyan Cebrail (as)dır. İlk namazı kıldıran da Mikail (as) dır. Yukarıdaki Hadisi Şerif aslında bize bir yol işaret ediyor. Dini sohbet yapan topluluklar içinde bulunun. Çünkü oraya Allah’ın (cc) melekleri de iner, Allah’ın (cc) rahmeti de iner, onların affına sebep olur. Sen böyle bir inançla zikir meclislerine katıl, affı garantile. Sakın ola ki şüphen olmasın
Hasan Basri Hz. lerinin bir gayri müslim komşusu vardı, hastaydı. Hasan Basri Hz.leri ziyaretine gitti, Müslüman ol diye telkinde bulundu. Adam, cennete gideceğime bir garanti verirsen, Müslüman olurum. Bana yazılı bir belge ver. Hasan Basri Hz.leri sevinerek, o kişinin, yanında kelime şehadet getirdiğini ve Müslüman olduğunu Rabbimizden Cenneti umarız diye yazdı, adama verdi. Adamda Müslüman oldu. Hasan Basri Hz.leri evine döndü. Bir endişeye kapıldı. Senin halin belli değilken, adama nasıl yazı verdin? Bu üzüntüyle uyudu. Rüyasında komşusunu gördü. İyi halde idi. Sordu, ne oldu? Müslümanlığımı Cenabı Hak kabul buyurdu. Gördüğün nimetleri verdi, senin kâğıda da ihtiyacım kalmadı. Uyanınca yazdığı kâğıt kucağında idi.
Allah (cc) murat edince, her şey olur. Sakın şüpheye düşmeyesin. Allah (cc) dostu velileri için Rabbimizin yapmayacağı şey yoktur. Bir haberde bize geldi ki Allah (cc) dostlarının aleyhinde konuşmayın, onlar hakkında aleyhte sözlerden Allah (cc) razı olmaz.
İMANLA BERABER AMEL LAZIM
(YAZIYI MUTLAKA OKUYUN)
Tebeüttabiin (Peygamberi göreni gören) devri velilerinden İbrahim B. Edhem’e sordular;” Dualarımız neden kabul olmuyor? Cevap verdi:
1-) Allah’ı (cc) tanıyor, emrini tutmuyorsunuz
2-) Kuranı okuyorsunuz, emirlerine uymuyorsunuz
3-) Peygamberi (sav) sevdiğinizi söylüyorsunuz ama sünnetleri terk ediyorsunuz
4-) Şeytanı düşman biliyorsunuz ama onun dediklerini yapıyorsunuz
10-) Yakınlarınız ölüyor siz de öleceksiniz ama ölümden ibret almıyorsunuz
Büyük Hak dostunun yaşadığı devirdeki toplumun hastalıklarını bir bir saydı. Günümüzle mukayese ettiğimiz zaman, toplumun çok daha bozulduğunu dinden uzaklaştığını görüyoruz.
Sadece Müslümanım demek kâfi gelmiyor. Peygamberimiz (sav) “Şehadet getiren, kelime tevhid getiren Cennete girer.” Buyurdu. Tabi bu emrin içeriğinde, şehadet getirdikten sonra o tevhidin gereğini de yapmak zaruridir. Onun için İslam alimleri, imanı tarif ederken, iman kalp ile tasdik, dil ile ikrar (söylemek), amel ile ispattır. Ahirette ‘Lâ İlâhe İllallah’ diyene, şahidin var mı diye soracaklar. Şahidi olmayanın davası kabul edilmeyecektir. Yani namazı yok, orucu yok, zekâtı yok, haccı yok, iyilik adına hiçbir şey yok. Bu bir kuru iddia olur. Müslümanlık davası da ret olur. Onun için biz kalbimizle tasdik eder, dilimizle ikrar ederiz. Allah’ın (cc) emirleri doğrultusunda amellerimizi yapmaya çalışırız, gayret ederiz. İslam’ı böyle anlamak, böyle yorumlamak mümkündür. Günümüzde bazılarının benim kalbim temiz diyerek tesettüre riayet etmedikleri, helal lokmaya itibar etmedikleri, faizle geçindikleri herkesçe malumdur. Bu bozuk amelleri yazarak, yazımızın manevi güzelliğini bozmayalım. Bu yanlışları hepimiz biliyoruz. Allah (cc) hepimizi kötü amellerden korusun. Âmin.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.
Önceki ve Sonraki YazılarYAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.