NÖBET TUTAN SAHABELERE HZ. ALİ’NİN (RA) CEVABI

Tabiin alimlerinden Ata B. Yesar, Hz. Ali (ra) Efendimizin hilafeti döneminde bir olayı şöyle naklediyor:

Yala B. Mürre adındaki bir zat yakın bir dostuna gitti. Hz. Ali (ra) Efendimizin evinde nöbet tutalım dedi. Çünkü Hz. Ali (ra) halife, kafirlerle cihat ediyor. Ona zarar verebilirler. O da uygun gördü. Nöbete başladık. Bir gün Hz. Ali (ra) Efendimiz dışarı çıkıp, burada ne yapıyorsunuz diye sordu. Biz de seni korumaya çalışıyoruz dedik. Cevaben bize, “Beni gök ehlinde mi yoksa yer ehlinden mi koruyorsunuz” diye sordu. Biz de ona, elbette yer ehlinden. Gök ehlinden nasıl koruyalım? Tebessüm etti ve bize cevaben;” Herkesin yanında iki koruyucu melek vardır. Eceli gelinceye kadar, o kimseyi her şeyden korurlar. Eceli gelince onu kaderi ile baş başa bırakırlar. “

Bu olay bize, Sahabenin Hz. Ali (ra) Efendimize karşı muhabbetini göstermektedir. Hz. Ali (ra) Efendimiz de onlara, insanlarda iki koruyucu melek olduğunu, ecel gelmeden zarar veremeyeceğini anlattı. Halife Hz. Ali (ra) Efendimize ve onu korumaya çalışan Sahabelere rahmet olsun.

KEŞKE ANAM BENİ DOĞURMASAYDI

Tabiin devrinin büyük velilerinden Hak dostu Ata B. Süleymi Hz. leri Allah’tan (cc) çok korkardı. Bazen etrafındakilere, bana ruhsat ve kolaylık gösteren Hadisleri ve dinde kolaylık gösteren hükümleri söyleyin ki korkum hafiflesin diye ricada bulunurdu.

Bir gün Bişr B. Mansur adlı kişi, bu zata sordu. Ya Ata, büyük bir ateş yakılsa, bu ateşe girenlerde Cehennemden kurtulup Cennete girecek denilse, kendini ateşe atar mısın? Cevabı gecikmedi, hiç tereddüt etmeden atarım dedi. Hatta sevincimden dolayı, ateşe girmeden ruhumun çıkacağını tahmin ederim. Ata B. Süleymi’nin sevdiği biri şöyle anlattı: Bir sabah vakti idi. Ata’nın yanına vardık. Uzun süre yanında kaldık. Devamlı ağlıyordu. Pişmanlık içindeydi. Keşke annem beni doğurmasaydı deyip duruyordu.

Yukarıda anlatılan olaylar bize, Allah (cc) korkusunun ne kadar önemli olduğunu anlatmaktadır. Hak dostu veliler bize hayatlarında örnek olmuşlardır. Çünkü bütün Ehli Sünnet alimleri ittifak etmişler ki Allah’tan (cc) korkanın eli harama uzanmaz. Günümüz şartlarında bu olaylar değerlendirildiği zaman ne kadar büyük değerlerimizi kaybettiğimiz anlaşılıyor.

BUNLARI DUYDUNUZ MU

Peygamberimiz (sav) anlatıyor; “Yeryüzünde Allah’ın (cc) seyyah melekleri vardır. Onlar bana ümmetimin selamını anında iletirler.” (Nesei sayfa 46)

“Ümmetimden biri, bana selam gönderdiği zaman, onun selamını almam için Allah (cc) ruhumu iade eder. “ (Ebu Davud)

Rabbimiz, Kuranı Kerimde Ahzab suresi 56. da mealen;” Muhakkak ki Allah (cc) ve melekleri Peygambere salat ediyorlar. Ey iman edenler, siz de Ona salat selam okuyun.”

Bu emirden anlaşıldığı üzere, Peygamberimize (sav) salat getirmek, Rabbimizin bir emridir. Sufi büyüklerimiz günlük virdleri (zikir) içinde, devamlı okumayı tavsiye etmişlerdir. Bizler de inşallah Peygamberimize (sav) salat getirerek Onu analım. Nasıl ki Peygamberimizin (sav) Hadisi Şeriflerini olurken onuna konuşuyorsak, Salat getirerek de onunla haberleşiyoruz. Salat getirdiğimiz zaman, bu Salatı melekler, Peygamberimize (sav) haber verir, O da bize cevap verir. Tabi duyan kalplere. Allah (cc) hepimize zinde bir kalp ve Peygamberimize (sav) çok salat getiren bir dil nasip etsin.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.