PEYGAMBER EFENDİMİZİN (SAV) VEDA HUTBESİNİN 6. VE SON BÖLÜMÜ

Peygamberimiz (sav) Arafat’ta 124.000 Sahabesine hitap ediyordu ve şöyle buyurdular;

“Dikkat edin, şu 4 şeyi kesinlikle yapmayacaksınız.

1-) Allah’a (cc) hiçbir şeyi ortak koşmayacaksınız.

2-) Allah’ın (cc) haram ve dokunulmaz kıldığı canı, haksız yere öldürmeyeceksiniz.

3-) Zina etmeyeceksiniz

4-) Hırsızlık yapmayacaksınız

İnsanlar yarın, beni sizden soracaklar ne diyeceksiniz? “Sahabe-i Kiram hep birden şöyle dediler: “Allah’ın (cc) elçiliğini ifa ettiniz. Vazifenizi hakkıyla yerine getirdiniz. Bize vasiyet ve nasihatte bulundunuz.” Diye şehadet ederiz.

Bunun üzerine Peygamberimiz (sav) şehadet parmağını kaldırdı. Sonra da cemaatin üzerine çevirip indirdi ve şöyle buyurdu; “Şahit ol Ya Rab, Şahit ol Ya Rab, Şahit ol Ya Rab”

Peygamber Efendimiz (sav) hutbesinin son bölümünde, şirki, katli, zinayı ve hırsızlığı yasakladı. Dikkatle takip edilirse bu dört cümle, toplumda barışın Allah’a (cc) kul olmanın temel prensipleridir. Bugün bunlar yok olduğu için, toplum huzursuz, herkes birbirine düşman, kimse kimseye güvenmiyor.

Hutbenin dikkat çekici bir tarafı da mahşerde Cenabı Hakkın Ümmeti Muhammed’e Peygamberimizi (sav) soracağı. Dünyada ümmet olma şerefine erenlerin, Arafat’ta söylediklerini, mahşerde tekrar edeceklerdir. Ya Resul Allah, bir an için kendimizi, Arafat’ta Zati Alinizi dinler gibi hissettik. Biz de Arafat’taki Sahabeler gibi aynı şeyi söylüyoruz. Ya Resul Allah, Allah’ın (cc) elçiliğini ifa ettiniz. Vazifenizi hakkıyla yerine getirdiniz. Bize vasiyet ve nasihatte bulundunuz.

Her ne kadar dünyaya geliş itibariyle, Zati Aliniz zamanında yaşamasak bile, bizler ta gönülden, derinden Sana inandık ve iman ettik. Ya Rabbi, bizi Arafat’ta şehadet eden kullarından eyle. Zatını, Resulünü ve ashabını sevmeyi nasip et. Âmin.

HZ. EBU BEKİR’İN (RA) SON VASİYETİNİ OKUDUNUZ MU

Hz. Ebu Bekir (ra) Efendimiz iki yıl halifelik yaptı. Halife olmadan önce, yaşantısını hiç değiştirmedi. Fakir, kimsesizlere yardım etti. Müslümanlar arasında çok sevilen birisiydi. Ticaretle uğraşır, zengin idi. İlk Müslümanlardandı. Peygamber Efendimizle (sav) İslam’dan önce ve sonra dost idi. Bütün malını servetini İslam uğruna harcadı.

Peygamber Efendimiz (sav) bir gün şöyle buyurdular; “Ebu Bekir’in malı ve servetinden, çok istifade ettim. “Birçok köle olan sahabe, başta Bilal Habeşi (ra) olmak üzere, bedelini ödeyerek hürriyetine kavuşturdu. Hicrette Peygamberimizle (sav) Mekke’den Medine’ye hicret etti. Daha geniş bilgiyi, siyer kitaplarımızda Hz. Ebu Bekir’in (ra) fazileti anlatılmaktadır. Okumanız tavsiye ederim.

Peygamberlerden sonra insanların en faziletlisi, Hz. Ebu Bekir’dir (ra). İşte bu muhterem zat, vefatına yakın dünyada gelecek, bütün idarecilere örnek olarak şu davranışta bulundu. Beytül malin (hazinenin) yetkililerini çağırdı. Görevi süresince hazinden aldığı, kendine harcadığı bütün ücretlerin, kendi malından hazineye verilmesini emretti. Yani bu demek oluyor ki hilafeti ücretsiz yapmıştı. Pazartesi gecesi vefat etti. Vasiyeti üzerine, gaslini eşi Esma B. Ümeys (ra) yaptı.

Burada bir hatırasını anlatalım, bunu yazmadan geçmeyelim: Bir vasiyeti de Peygamberimizin (sav) yanı başına defnolunmak istiyordu. Cenaze getirildi, izin istenince cenazeye iştirak edenlerin duyacağı şekilde, gâipten bir ses, cenazeyi getirin, peygamberin yanına defnedin. Öyle de oldu. Peygamberimizin (sav) ayak ucuna Hz. Ebu Bekir (ra), yıllar sonra şehiden vefat eden Hz. Ömer de (ra) Hz. Ebu Bekir’in (ra) ayak ucuna defnedildi. Hac ziyareti için gidenler, Mekke’den sonra Medine-i Münevvere’de, Peygamberimizi (sav) Hz. Ebu Bekir (ra) ve Hz. Ömer’i (ra) birlikte ziyaret ederler.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.

HATIRLATMA

Yazılarımızda İslam gülistanından güller dermeye çalışıyoruz. Niyetimiz Allah’ı (cc) kullarına, kulları da Allah’a sevdirmektir. İslam gülistanında çeşitli rayihalarla dolu güller, sümbüller, leylaklar vardır. Hepsinin görevi, bize Allah’ı (cc), Peygamberlerini hatırlatır. Gülistanın misk kokularını bize ulaştırır. Onun için biz yazılarımızda, Hz. Âdem (as) Peygamberimizden, Cennet Cehennemden, Mahşerden Kıyametten kısaca Kuranı Kerimin ayetleri arasında geziniyoruz. Onları anlatan, izah eden Peygamberimizin 8sav) mübarek sözlerini alıyoruz. Onun içindir ki, Ashaptan, Ehli Sünnet ulemasından, mezhep imamlarımızdan, İslam’a gönül veren devlet adamlarımızdan, kalbimize dokunan, sizin de kalbinize dokunacağına inandığımız gerçek hatırları yazmaya çalışıyoruz.

Biz Müslümanlar sadece Allah (cc) için buğz eder, Allah (cc) için severiz. Hep şuna inandık. Allah’ı (cc) Kuranı Kerimi, Peygamberimizin (sav) hayatını, söylediklerini ne kadar anlarsak, o kadar Müslüman oluruz. Biz de yazılarımızda istiyoruz ki, bir kardeşimiz bildiğini hatırlasın, bilmediğini öğrensin. İnsan ne ki başı bir damla su, sonu malum toprağa yem olan bir ceset. Bir sufi büyüğümüz ne güzel söylemiş: Geldim pazara, bir kefen aldım girdim mezara.

Yazdıklarımız tamamen şüphesiz ve sağlam kaynaklardan alınmaktadır. İnanmadığımız bir şeyi yazmadık. Onun için okuyan kardeşlerimizin yazıları ağır ağır, üzerinde düşünerek, okumalarını rica ederim. Ne kadar ders alabilirsek, o kadar istifade etmiş oluruz. Bu ders konusuna, okuyandan çok, yazan fakir, günahkâr, asi bir kul olan benim ihtiyacım vardır. Allah (cc) sıhhat verdikçe, İslam gülistanında seyahat edeceğiz. Bazen hislenip ağlayacağız, bazen korkup titreyeceğiz. Günahımıza, isyanımıza rağmen Rabbimizden hiç ümitsiz olmayacağız. Selam ve dua ile.