İNSANA ÖNCE LAZIM OLAN NEDİR

Bakiyye B. Mahled’e sordular, cennete ne ile girilir? Cevap: “Allah’ın (cc) rahmeti ile.” Herkes mi ? Evet herkes. Efendimiz (sav) buyurdular ki ;” Hiçbir kul, kendi ameli ile cennete giremez. Ancak Allah’ın (cc) rahmeti ile girer.”

Devamla sordular, insana önce lazım olan nedir? Cevap: “İtikadını Ehli Sünnet alimlerinin bildirdiği gibi inanmak, sonra insana lazım olan ibadet.” Tekrar sordular, en mühim ibadet nedir? Cevap: “Namazdır. Çünkü namazda, ibadetlerin hepsi var. Kıyam, Rukü, Secde, Tahiyyat, Hamd, Şükür, Selam, Müminlere dua, Peygamberimize (sav) Salat-ü Selam ve daha niceleri. Namaz insanı Rabbine yaklaştırır.”

Büyük veli Muhammed Kudsi (ra) Efendi buyurdular ki: “Bir kimsenin itikatta ne kadar eksiği varsa, amelde de o kadar eksiği olur.”

Özetle, biz Müslümanlar Ehli Sünnet itikadına, eksiksiz ve noksansız tam olarak iman eder ve o imanla ibadetlerimizi yaparız. Bunun başka çıkar yolu yoktur. Yani Kitap ve Sünnet bize Peygamber emanetidir. Emanete sahip çıkmak, asli görevimizdir.

AMR B. ABESE HZ. PEYGAMBERDEN (SAV) NE ANLATTI

Amr B. Abese (ra) Peygamberimize (sav) sordu, Ey Allahın Resulü, vakitlerin içinde Allah’a (cc) yakınlık bakımından, diğerlerine göre daha faziletli olan bir vakit var mı? Peygamber Efendimiz (sav) cevap verdi;” Evet var. Rabbin kula en yakın olduğu vakit, gecenin son kısmının ortasıdır. Eğer o saatte, Allah’ı (cc) zikreden kimselerden olmaya gücün yeterse ol. Çünkü namaz, o saatte meşhuddur. (Yani o gece yaptığın ibadete, melekler şahittir. Hazır bulunurlar).” (Nesei)

Şimdi Peygamberimizin (sav) bu müjdesi üzerine, şunlar söylenebilir: Rabbimizin rahmeti gece bir türlü, gündüz ayrı bir türlü. Mühim olan, o anları yakalamak.

Dünya fâni. Lezzetler çok. Onlar da fâni. Bir gün emanet verilen bu lezzetler, geri alınacak. Tıpkı yaz yağmuru gibi gelip geçecek. Eğer bizler, ahiret endişesi taşımadan yaşıyorsak, boşuna ve boşlukta yaşıyoruz demektir. Geceleri eğlenceye ve uyumaya hasredersek, çok yazık. Böyle yapmak, İlahi ihtişama göz yummak. En basit ifadesiyle nasipsizliktir.

Peygamberimiz (sav) biz ümmeti için, ne kadar gayret gösterdiği, sıkıntılara katlandığı malumdur. Peygamber Efendimiz (sav) bazı geceler çıkar, Medine sokaklarında dolaşır. Evlerden gelen arı kovanından gelen sesler gibi (Kuranı Kerim ve Zikir sesleri), sesler duymakla çok memnun olurdu. Bir gecede damadı Hz. Ali (ra) ve Hz. Fatıma’nın (ra) evine uğrayarak, onları gece namazına kaldırmıştır. Bütün derdi ve tasası ümmeti içindir.

Ya Resul Allah, senin Rabbinden getirdiğin Kitap ve senin yaşantın Sünnet hürmetine bizleri de müjde ettiğin gece sohbetlerinde buluştur. Âmin.

Peygamberimiz (sav) Ashabına bir gün;“ Aman gece kalkmaya gayret edin. O sizden önceki Salih kimselerin adeti ve Allah’a (cc) yakınlık vasıtasıdır. Bu gece ibadetleri, günahlardan alıkoyar, hatalara kefaret olur. Bedenden dertleri giderir.” (Tirmizi) buyurarak, seherlerin önemini bir kez daha anlatmıştır. Ne mutlu Peygamberin (sav) vasiyetine uyanlara.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.