Bursa’da sevgilisi tarafından boğazı kesilerek hunharca öldürülen, on sekiz yaşındaki genç kızın katli hadisesine inanılmaz yakıştırmalar yapıldı.

Katilin takipçi ve hayran sayısı bir günde artmış, bazı kadınlarımız yakışıklığını övmüş.

Bir bakıma “eline koluna sağlık” denmiş yani. Doğrusu hemcinslerim adına utandım.

Yabancılarda mesela (seri) katillerle evlenmek, yakınlık kurmak isteyen yahut âşık olduğunu iddia eden tipleri duyardık, okurduk. Şimdi yavaş yavaş Türkiye’de bu marazlı akıl almaz durumlara düşüyor sanki.

Kötülüğün kutsanması, yandaşı olmak, şer sevicilik. Okul cinayetleri intiharlar, eli silahlı kız öğrenciler, kıyafetlerde git gide sınırın aşılması, dil bozukluğu, madde bağımlığı, kalp ve zihin yoksulluğu, bin türlü yara…

Gerçek manada inancın yokluğu, kafanıza ne eserse onu yapın işte, yakalanmadıktan sonra nasılsa sorumluluk yok. İçerden dışardan teşvikçi çok.

Habere gelelim, eğer bu bir eğlenceyse, ortalığı kızıştırarak dikkat çekmek, gelen karşı yorumlarla itirazlarla dalga geçmek, vakit geçirmek, oyalanmak gibi beyhude işler maksatlarıysa; genç bir kızın vahşice hayatına son verilmesinin ne gibi bir hoşluğu eğlencesi bulunabilir.

Eğer kendi yakınları olsaydı maktul; katil aynı umursamazlık ve hoşgörüyle karşılanabilir miydi? Çehre güzelliği, şeytani çekicilik hayvaniliği, şedit bir fiili, belayı örtebilir mi?

Ölümle, başkalarının ıstırabıyla istihza mı ediliyor.

Durum ciddiyse, yani kasıtlı olarak katil ve onun gibiler beğeniliyorsa iş daha da vahim. Sapkınlık, cinayet, zulüm, menfur olayın şahsında tüm fenalıklar müsamahayla karşılanmak bir yana takdir ve destek de görüyor; hatta hem bir ruh, hem de iletişim ve bağ kurulması yoluyla suçlu tasdik edilip, mükâfatlandırılmış oluyor.

Üstelik basında çıkan haberlerde katilin pişmanlık belirtisine rastlanmadığı ifade ediliyor.

Bu nasıl bir savrulma yahut oyundur? Kimin yanındasınız? Kimin eşi/ yandaşı/ yardakçısı hatta -Allah korusun- kopyasısınız. Vicdansızlığın daniskası.

Bu alçak adamlara sevgisinin(!) mahiyeti, yaptıklarının hesabı sorulamayacak; bir de başımıza (rol) model mi kesilecekler.

Hem başka kadınlardan, kurbanlardan ne farkınız, özelliğiniz var? Özgüveniniz mi fazla, herkesin aksine mesela katili avucunuzun içinde tutacağınızı, çeki düzen vereceğinizi mi düşünüyorsunuz.

Yoksa sizde gizli bir cevher (!) şiddetli bir adaylık potansiyeli mi mevcut. Yeni tetikçiler mi doğacak?

İnsan hayatları üstüne kumar.

“Canınız, geleceğiniz” pazarlık masasında mı? İnsan, hayatında güvenlik, yanındaki bir takım hisler beslediği kişiye karşı emniyet duymak istemez mi?

Diğer yandan, mesela fenalığı suçu tescillenmiş bir şahsı “arkadaş sevgili vs.” diye seçtiniz; hangi normal aile, kızının böyle bir yaratıkla beraberliğini hoş karşılar.

Ne kadar karanlık kalpler var, kuzum siz hiç güneş ışığına çıkmaz mısınız?

***

Bir an böyle suçlu kanlı bıçaklı birine ilgi beslediğinizi ve münasebeti ilerlettiğinizi düşünelim. Acaba olay şöyle mi olurdu?

“Ah Dolunay mı çıktı?” (Malum canilere gün doğar, dindarların aksine kurt adamlar, vampirlerin eşref saatleri. Üstelik herkesin dolunayı kendinedir.)

Yemeği beğendi mi, yoksa beni mi haşlayacak?

Yatak odasına sarımsak mı asmalı?

Kan tuttu mu, kan çıktı mı? Tanrım, izler nereye gidiyor?

Havada kan kokusu mu var?

Eline kara bir liste mi tutuşturulmalı? Komşum uyuz Nezahet’ten de kurtuluruz, gerçi ucuz bir iş olur. Bütün apartmanı araştırıp, önüne atmalı.

Kanlım! Sevdiğim! Canım benim!

Acaba bugün sıra kimde?

İkincisinin üçüncüsünün gelmeyeceği ne malûm? Geçen günde Şadiye Teyze’ye, artık nereden estiyse “Taze, güzel bir kızınız var mı” diye sordu.

Çocuğumuz doğarsa kime benzeyecek?

Ölen öldüğüyle kalsın. Kalan sağlar bizimdir.

İyi ki salak kız öldü(rüldü), bak bize de bir yakışıklı düştü.

“Ayyy elinde bıçak var, habire bileyip duruyor, bakışlarını hiç beğenmedim, nerem kesilecek. Hâlbuki soğan doğra diye vermiştim.”

***

Bu anlayış ve havailikle bir de çevreden saygı bekleniyor.

Hangi değerler etrafında toplumsal tesanüt, mutabakat sağlanacak meraktayım.