Bari, gol atalım!
Yayınlanma:
Türkiye kupasının adı gazoz kupası olsaydı, bu dağınıklık ve derbederlik içinde Konyaspor, inanın bu kupayı da alamazdı. Sivas, Denizli ve Manisa ve Alanyaspor’un bulunduğu grupta
bugün oynanacak Alanyaspor maçına kadar gol atma başarısını gösteremeyen Konyasporlu oyuncuların bu saatten sonra hangi futbol bilgilerini masaya yatıracak da neyi tartışacaksınız.
Konyasporlu oyuncuların bu hali bana hasta yatağında ölümü bekleyen insanları hatırlatıyor. Yaşamak yerine ölümü seçen insanların sizi de ölüm çukuruna sürüklemek istemelerinin korkunç dayanılmazlığı.
Geçen sezon Konyaspor’u yürekten seven, bu kulüp için bugün canını verecek insanlarla, Konyaspor’a sayısız emeği geçmiş futbol sevdalılarıyla sayısız röportaj yaptık. Hepsi, bu kulübü karşılıksız sevdiklerini, gerçekten Konyasporlu olduklarını, buna rağmen vefasızlıklarla karşılaştıklarını söylüyor, unutulmaktan yakınıyorlardı. Futbolun amansız hastalığı vefasızlık onları da yakalamıştı ama onlar sahaya çıktıkları her maçta yeşil-beyazlı formanın saygınlığını her şeyin üzerinde tutmuşlardı.
Bu sezon Belediyespor maçında paralarını alamadıkları için sahada adım atmaktan korkan paralı adamlara grubuna bakın, bir de başarılarıyla Konyaspor tarihinin altın sayfalarına kazınmış,yeşil-beyazlı formayı onur savaşıyla sırtında taşıyan o insanlara bakın. İki resmi birleştiremiyorum bile. Ortada müthiş bir uçurum var.
Futbolun paraya dönüşmediği zamanlarda forma onuru, namusu, şerefi vardı. Konyaspor, ekonomik krizde futbolcularının parasını ödeyemediği için bu hale gelmedi, oyuncularının forma namusunu kaybettiği için bu kadar irtifa ve itibar kaybetti. Futbolcu olarak paranı er geç alırsın, ama sırtında taşıdığın bu şehrin gönül verdiği o formanın onurunu da kalkıp bir maçta satamazsın.
Konyaspor, Türkiye Kupası’nda tarihinin en kötü sezonunu yaşadı. Geçen yıl ki Şanlıurfaspor hezimetinde bile bu kadar küçülmemiştik. Sivas, Denizli, Manisa karşısında alınan sonuçlar ve teslimiyetçi futbol, futbolu para olarak algılayan oyuncularla Konyaspor’un bir yere varamayacağını açıkça gösteriyor.
Bugün Alanyaspor maçı var. Geride kalan 3 maçta gol atamayan bir takımın seyircisinin önüne hangi futbol yüzüyle çıkacağını merak ediyorum doğrusu ve Konyaspor’dan bu sezon tat alamadığı için takımı haklı olarak kritik maçlarda yalnız bırakan taraftar sizce bu maça gelir mi? Bence gelmez.
Alanya maçına kadar kupada golle tanışamayan takım bugünkü maçta kupadaki ilk ve son golünü atmaya çalışacak.
Ne diyelim?
Kupa tarihinin utanç ipinin boynuna asıldığı Konyaspor, bugün hiç olmazsa gol atarak elensin.
İNCEDAL’DAN MESAJ VAR
Konya sporunun yetiştirdiği değerli teknik adamlardan biri Yavuz İncedal. O da, birçok değerli spor adamı gibi birbirini hançerleyen Konya spor piyasasında bir türlü hak ettiği değeri bulamayanlardan. Yavuz İncedal ile Şekerspor’un Teknik Direktörlüğünü yaptığı sırada başlayan dostluğumuz bir ömür boyu sürecek. Geçen gün kendisiyle telefonda konuştum. Sesi gayet iyi geliyordu. Yavuz hoca, şimdilik Ereğli’de dinlendiğini, günlük sporunu yaptığını söyledi, ardından ekledi: Birkaç teklif aldım, bir süre daha dinlenerek antrenörlük yaşamıma geri dönebilirim.
Söz daha sonra Şekerspor’a geldi. Şekerspor’un son haftalarda yakaladığı müthiş çıkışa çok sevindiğini kaydeden başarılı hoca, “Şekerspor Konya’nın takımı. İşler iyi gitmeye başladı. İnşallah bu sezon başarılı olup Bank Asya’ya yükselirler” dedi.
Teknik direktör kıyımımın yaşandığı Türkiye’de İncedal ile Şekerspor’un yolları medenice ayrıldı. Yavuz İncedal, benim kaybak ve dönek futbol piyasasında tanıdığım en dürüst insanlardan biriydi Ancak ayak oyunlarıyla Şekerspor macerası kısa sürdü. Recep Konuk’un da ayrılırken belirttiği gibi umarım İncedal ile Şekerspor’un yolu bir gün yine kesişir.
Konyasporlu oyuncuların bu hali bana hasta yatağında ölümü bekleyen insanları hatırlatıyor. Yaşamak yerine ölümü seçen insanların sizi de ölüm çukuruna sürüklemek istemelerinin korkunç dayanılmazlığı.
Geçen sezon Konyaspor’u yürekten seven, bu kulüp için bugün canını verecek insanlarla, Konyaspor’a sayısız emeği geçmiş futbol sevdalılarıyla sayısız röportaj yaptık. Hepsi, bu kulübü karşılıksız sevdiklerini, gerçekten Konyasporlu olduklarını, buna rağmen vefasızlıklarla karşılaştıklarını söylüyor, unutulmaktan yakınıyorlardı. Futbolun amansız hastalığı vefasızlık onları da yakalamıştı ama onlar sahaya çıktıkları her maçta yeşil-beyazlı formanın saygınlığını her şeyin üzerinde tutmuşlardı.
Bu sezon Belediyespor maçında paralarını alamadıkları için sahada adım atmaktan korkan paralı adamlara grubuna bakın, bir de başarılarıyla Konyaspor tarihinin altın sayfalarına kazınmış,yeşil-beyazlı formayı onur savaşıyla sırtında taşıyan o insanlara bakın. İki resmi birleştiremiyorum bile. Ortada müthiş bir uçurum var.
Futbolun paraya dönüşmediği zamanlarda forma onuru, namusu, şerefi vardı. Konyaspor, ekonomik krizde futbolcularının parasını ödeyemediği için bu hale gelmedi, oyuncularının forma namusunu kaybettiği için bu kadar irtifa ve itibar kaybetti. Futbolcu olarak paranı er geç alırsın, ama sırtında taşıdığın bu şehrin gönül verdiği o formanın onurunu da kalkıp bir maçta satamazsın.
Konyaspor, Türkiye Kupası’nda tarihinin en kötü sezonunu yaşadı. Geçen yıl ki Şanlıurfaspor hezimetinde bile bu kadar küçülmemiştik. Sivas, Denizli, Manisa karşısında alınan sonuçlar ve teslimiyetçi futbol, futbolu para olarak algılayan oyuncularla Konyaspor’un bir yere varamayacağını açıkça gösteriyor.
Bugün Alanyaspor maçı var. Geride kalan 3 maçta gol atamayan bir takımın seyircisinin önüne hangi futbol yüzüyle çıkacağını merak ediyorum doğrusu ve Konyaspor’dan bu sezon tat alamadığı için takımı haklı olarak kritik maçlarda yalnız bırakan taraftar sizce bu maça gelir mi? Bence gelmez.
Alanya maçına kadar kupada golle tanışamayan takım bugünkü maçta kupadaki ilk ve son golünü atmaya çalışacak.
Ne diyelim?
Kupa tarihinin utanç ipinin boynuna asıldığı Konyaspor, bugün hiç olmazsa gol atarak elensin.
İNCEDAL’DAN MESAJ VAR
Konya sporunun yetiştirdiği değerli teknik adamlardan biri Yavuz İncedal. O da, birçok değerli spor adamı gibi birbirini hançerleyen Konya spor piyasasında bir türlü hak ettiği değeri bulamayanlardan. Yavuz İncedal ile Şekerspor’un Teknik Direktörlüğünü yaptığı sırada başlayan dostluğumuz bir ömür boyu sürecek. Geçen gün kendisiyle telefonda konuştum. Sesi gayet iyi geliyordu. Yavuz hoca, şimdilik Ereğli’de dinlendiğini, günlük sporunu yaptığını söyledi, ardından ekledi: Birkaç teklif aldım, bir süre daha dinlenerek antrenörlük yaşamıma geri dönebilirim.
Söz daha sonra Şekerspor’a geldi. Şekerspor’un son haftalarda yakaladığı müthiş çıkışa çok sevindiğini kaydeden başarılı hoca, “Şekerspor Konya’nın takımı. İşler iyi gitmeye başladı. İnşallah bu sezon başarılı olup Bank Asya’ya yükselirler” dedi.
Teknik direktör kıyımımın yaşandığı Türkiye’de İncedal ile Şekerspor’un yolları medenice ayrıldı. Yavuz İncedal, benim kaybak ve dönek futbol piyasasında tanıdığım en dürüst insanlardan biriydi Ancak ayak oyunlarıyla Şekerspor macerası kısa sürdü. Recep Konuk’un da ayrılırken belirttiği gibi umarım İncedal ile Şekerspor’un yolu bir gün yine kesişir.





Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.