Son zamanlarda Müslümanlar arasında yaygınlaşmaya başlayan tabir caiz ise bir hadsizlikten söz etmek istiyoruz.

Müslümanların itibar ettikleri ilahiyat öğretim üyeleri veya diyanet mensupları hakkında ayetlere yanlış mealler veren veya yorumlayan, hadis uydurulduğunu iddia eden veya dünyalık makam mevki ve maddi kazanç için din istismarı yapmakla suçlayanlardan bahsediyoruz.

Bu hadsizlerin gerekçeleri de kendileri gibi tuhaf ve bir o kadar da garip oluyor.

Birinci gerekçeleri Kuranı Kerimdeki ayeti kerimelerin yanlış anlatıldığı ve bu yanlışlık üzerinde din bina edildiği iddialarıdır.

İkinci ve daha garip olan gerekçeleri ise yazılarda, vaazlarda veya sohbetlerde aktarılan Hadisi Şerifleri bazen bilmediği bazen de bulamadığını söylemeleridir.

Üçüncü gerekçeleri ise ayeti kerime ve hadisi şerifler üzerinden din istismarı yapıldığı iddiasıdır.

İslam Dininin birinci kaynağı olan Kuranı Kerim ve ikinci kaynağı olarak kabul edilen Hadisi Şerifler konusunda herhangi bir eğitim almadığı için dini alanda iptidai kabul edilebilecek ölçüde bile uzman olmayan insanların genellikle tercümelerle hareket ettiğini görmüştük.

Ancak bunların aradıkları bilgi ve belgeleri gelişen teknoloji ile birlikte artık olmazsa olmazları haline gelen internet ortamındaki dijital taramalar olan e-kitaplarda bulamamalarını suçlama haline getirmelerini ilk defa görüyoruz.

Kuranı Kerimi bir ansiklopedi gibi görerek bir konudaki tüm ayeti kerimelerin bir surede toplu olarak bulunabileceğini zanneden yeni nesil cehalet abideleri ayeti kerime bulamamalarını o konuda ayetin yokluğuyla itham ederlerken hiç utanmamaktadırlar.

Aradıkları konularda Hadisi şerif bulamamalarını ise ya Hz. Peygamber Efendimiz(sav) böyle bir söz dememiştir, böyle bir iş yapmamıştır demekte veya ya direkt olarak o hadis uydurmadır demeleri için yeterli görmektedirler.

İnsan bunları gördükçe gayrı ihtiyari olarak “Cehalet ne zaman, bir hükmün delili olmuş?” demekten kendini alamıyor.

Ya da ancak Müslüman olmayanlar için söylenebilecek olan “Kuranı Kerim ayetlerine ve Sahih Hadislere karşı bilgiyle değil de sırf muhalefet etmek gibi ilkel bir duyguyla hareket edenler ancak böyle bir davranışı delil olarak gösterebilirler” diyebiliyoruz.

Cenabı Allah(cc) hepsine sonsuz rahmeti ile muamele etsin selefi Salihin nesli(ra) başta olmak üzere bütün âlimlerimizden böyle bir edepsizlik vaki olmamıştır.

Çünkü kendilerine ulaşan tüm hadisi şerifleri ince eleyip sık dokuduktan sonra sahihini mevzusundan ayırarak bütün ümmet adına hayırlı işler ortaya koymuşlar ve araştırdıkları halde bulamadıkları hadisi şerifler için ancak "bulamadım" ifadesini kullanmışlardır.

Dikkat edin, rabbani ve nebevi âlim olarak vasıflandırılanlar ulaşamadıkları için uydurma veya mevzu demiyor, edebinden dolayı ancak bulamadım diyor.

Şimdiki zerzevatçılar ise açık bir hadis bilgisizliğine ilave ettiği edepsizlikle bilmediği ya da bulamadığı hadis için uydurma deme cesaretini gösteriyor.

Maalesef Ayeti Kerimeler ve Hadisi Şerifler konusunda kendisinde söz söyleme cesareti bulan mezkûr seviyedeki insanlar sanki tüm eserlere ulaşmış ve kendisinin ulaştıklarının tamamı kendi kütüphanelerinde mevcutmuş gibi ukalaca davranış göstermekten geri durmamaktadırlar.

Hele bir de sadece bilgisayarlarına yükledikleri bir kısım programlarla Arapçadan Türkçeye veya Türkçeden Arapçaya muhtemel tüm imkânlarla yeteri kadar taramayanlar var ki istedikleri sonucu alamadıklarında usulsüzlüklerini uydurma hükmünü vermekte kullanıveriyorlar.

FARKINDA MIYIZ?

"Hakkında (gerekli ve yeterli) bilgin olmayan şeyin (aslını astarını bilmediğin mesele ve hadiselerin) ardına düşme (tartışmaya girme); çünkü kulak, göz ve kalp (düşünce), bunların hepsi ondan (cahilce yaptığı iddia ve ithamlardan dolayı suçludur ve her yaptığından) hesaba çekilecektir" uyarısında bulunan İsra Suresinin 36. Ayeti hükmü olan Hepimizin kulağına küpe olmalıdır.

Müslümanlar özellikle basın yayın organlarında veya internet ortamında bir konuda yazıp çizerken konuşurken veya yayınlarken biraz olsun bu ayet üzerinde tefekkür ederlerse hem kendileri hem de takipçileri açısından çok daha hayırlı olacaktır.

Aksi takdirde Ayet ve Hadis yarıştırırken bu konuda ben de varım, benim de bir sözüm var anlamında tez veya antitez açısından yeterli bilgiye, usule ve kapasiteye sahip olmadan özellikle de sadece üstün gelebilmek için karşı delilleri görüp analiz etmeden fikir yürütmek hem kendini hem karşı tarafı helake bile götürebilir.