NİYET HALİS OLUNCA BEREKETİ DE ÇOK OLUR. İŞTE ÖRNEĞİ;

Horasan Meliki Amr B. Leysi vefatından sonra, Salih bir zat, onu rüyasında gördü. Aralarında şöyle bir konuşma geçti: “Allah (cc) sana nasıl muamele etti? Cevap, Allah (cc) beni affetti. Hangi amelinle? Melik cevap verdi, bir gün dağın zirvesine çıkmıştım. Askerlerimin çokluğu hoşuma gitti. Kendi kendime, keşke Peygamber (sav) döneminde yaşasaydım, ona destek olup, yardım etseydim, onun yolunda feda-i can verseydim. Bu niyetimden affedildim.”

Peygamberimiz (sav); ”Müminin niyeti, amelinden üstündür.” Niyet, aslında kalbin amelidir.
Demek oluyor ki, yaptıklarımızdan bir gün, yapmamız gerektiği halde yapmadıklarımızdan, hatta niyetimizden de sorgulanacağız. Anlaşılıyor ki, hesap ince, yol uzun. Hesabı kolay, yolu iyi olanlardan eyle Ya Rab. Âmin.

HİÇ BİR HAYRI DA ŞERRİ DE KÜÇÜK GÖRME;

Peygamberimiz (sav) anlatıyor; “Sizden önceki kavimlerden, bir adam yolda giderken, çok susadı. Bir kuyu buldu. İçine indi. Su içti. Çıktı. Çıkınca, bir köpek gördü, dili dışında soluyordu, toprağı yalayıp duruyordu. Adam kendi kendine, bu köpekte benim gibi susamış. Kuyuya tekrar indi. Ayakkabısına su doldurup, tekrar çıktı. Köpeği suladı. Adamın bu hareketinden, Allah (cc) razı oldu. Sahabi sordu, Ya Resul Allah, hayvanlara iyi davranmanın sevabı var mı? Peygamber Efendimiz (sav), her canlıya yapılan iyilikte, sevap vardır. Bir kediyi, bir kadın aç bırakarak, ölümüne sebep oldu. O da cehennemde cezalandırıldı.
Bütün bunları özetleyen bir sufi büyüğümüz; “ Yaratılanı severiz, yaratandan ötürü.”

MUHTACIN DUASINA MUHTACIZ AMA NASIL?;

Peygamberimiz (sav) buyurdu; “Ey âdemoğlu, infak et ki sana da infak edilsin. Merhamet et ki, sana da merhamet olunsun.” Cemal Öğüt hocanın (son Osmanlı ehlisünnet âlimlerinin büyüklerinden) kızı anlatıyor; “ İstanbul’dayız. Soğuk bir kış akşamı. Yoğurt satıcının sesi geldi. Babam bana, yoğurt alalım mı diye sordu. Evde var dedim. İhtiyacımız yok. Babam tekrar tekrar sordu, yoğurt alalım mı? Babama niye ısrar ediyorsun? Evde yoğurdumuz var dedim. Babam bana, kızım adamcağızın çok ihtiyacı olmasa, akşam vakti, bu kış kıyamette ne diye dolaşıp dursun? Yoğurdu alalım, sen nasıl olsa kullanırsın. Bir garibin ihtiyacını görmüş oluruz.

Hoca, âlim nasıl olunur? Merhameti nasıl olur? Bize güzel bir örnek. Böyle büyüklerimiz geldi, geçti. Şimdi daha iyi anlıyoruz ki, kaybımız çok fazla. Değerlerimizi unuttuk. Ne kadar üzülsek yeridir.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.