BU ZATI TANIDINIZ MI?;

Tokat-İskilip-Tophane köyünde doğdu. İstanbul Dar-ul Fünun ilahiyat fakültesini bitirdi. Fatih Ders-i Âm oldu. Milli mücadeleye destek verdi.

1924’de ‘ Frenk Mukallitliği ‘ eserini yazdı. Eserinde, yabancıların giyim, kuşam yeme ve içme de onları taklit etmenin zararlarını anlattı. İşin özü şuydu; Müslüman, kılık kıyafetiyle belli olur. Müslümanlar sakın, kılık kıyafetinizle ehli kitabı taklit etmeyin. Yani bizi cennete çağırıyordu. Yazdığı bu eser için, zamanın Milli Eğitim Bakanlığı izin vermişti. Buna rağmen, bu eseri nedeniyle istiklal mahkemelerinde yargılandı. Savcı, 3 yıl hapsini istedi. Mahkeme reisi kel ali, idam dedi. Tutuklu cezaevinde, odasında mahkemeye savunma hazırlıyordu. Bir ara uyukladı. Rüyasında Hz. Peygamberi (sav) gördü. Kendisine, Peygamberimiz (sav) “ Bize geleceksin, üzülme. “ Uyanınca, savunmayı yırttı.

Duruşma saatinde, yine savcı 3 yıl demesine rağmen, görülmedik, duyulmadık bir karar çıktı. Hakim idamına karar verdi. Sehpaya çıkınca şu tarihi sözü unutulmaz. “ Zalim ve katillerle elbette mahşerde hesaplaşacağız.”
Bu muhterem zat, Âlim, veli, Allah (cc) ve Peygamber (sav) sevgisiyle tanınan, İskilipli Atıf Hoca idi.

Ey Allah’ın (cc) sevgili kulları, onlar sırasını savdı. Biz de sıramızı bekliyoruz. İnşallah mahşerde görüşmek dileği, imanı ve inancındayız.

HZ.ZAHİR (ra) KİMDİ ?;

(Bakın kimi tanıyacaksınız)
Enes B. Malik (ra) anlatıyor; “ Medine dışında yaşayan, Zahir (ra) isimli bir Sahabi vardı. Yetiştirdiği ürünlerden, turfanda Peygamberimize (sav) getirir ve hediye ederdi. Peygamberimiz (sav) onun karşılığına, heybesini doldurup gönderirdi.

Bu Sahabi için Peygamberimiz (sav), “ Zahir, bizim çölümüz. Biz de onun şehriyiz.“ derdi ve Zahir’i (ra) çok severdi.

Zahir (ra), bir gün pazarda ürettiklerini satıyordu. Peygamberimiz (sav) arkasından geldi. Mübarek elleriyle, Zahir’in (ra) gözlerini kapadı. Peygamberimiz (sav), ben kimim? Diye sordu. Zahir (ra) Peygamberimizi (sav) o mübarek ellerinin yumuşaklığından tanımıştı.

Peygamber Efendimiz (sav), “ Satılık köle var. Alan var mı?” diye seslendi. Zahir (ra) Ya Resul Allah, ben fakir, yüzü çirkin bir köleyim. Kimse bana para vermez. Peygamberimiz (sav), hayır hayır Ya Zahir sen, Allah (cc) yanında çok değerlisin.

Bu olay bize özetle; 1- Kişinin siyah-beyaz veya fakir-zengin oluşu önemli değil. Önemli olan, iman ve muhabbeti. 2- Peygamberimiz de (sav), şaka yapar, ancak onun şakası tatlı, güzel, hoş ve mütevazı olurdu. Yukarıdaki örneği gibi. 3- Hediyeleşme sünnettir. Hediyeleşerek, Müslümanların kalpleri birbirine ısınır. Biz de Peygamberimizin (sav) sünnetine İnşallah uyalım.
Hz. Davut (as) Peygamberimiz, Ya Rabbi, seni nerede arayayım? Diye sordu. Allah (cc) cevap verdi; “Fakir ve kimsesizlerin yanında ara."

Dikkatinizi çekti mi bilmem. Hz. Âdem’den (as), Peygamberimize (sav) kadar bütün Peygamberler (as) hep aynı şeyi söylediler. Allah’ı (cc) bilin, Peygamberlerini (as) tanıyın, Kitaplarını okuyun ve iman edin, emir ve yasaklarına uyun, hesap gününe hazır olun.

Ya Rabbi, sen buyurdun ki “ Peygamberler arasında, Peygamberlik açısından fark yoktur.” Hepsine inandık ve iman ettik. Bu inançla, ruhumuzu al. Son isteğimiz bu olsun. Âmin.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.