Çocuklara dini değerler korkutarak öğretilmemelidir. Allah’ı, peygamberi, kitabı sevdirerek anlatılmalı. Çünkü insan sevdiğinin yolundan gider. Gerekirse onun yolunda canını verir.

Çocuklar zihinsel gelişimleri gereği 3–4 yaşlarından itibaren çok soru sorarlar. Her konuda olduğu gibi Allah’la ilgili de sorular sorarlar. Çocukların sordukları sorular kısa, anlaşılır ve seviyelerine uygun bir şekilde cevaplandırılmalıdır.

Çocukların sorularına cevap verirken soyut zekâları da dikkate alınmalıdır. Sorduğu şeylerin fayda ve amaçları hakkında seviyelerine uygun kısa ve öz bir şekilde verilmelidir.

Nelerden Kaçınılmalı?

1. Bazı çocuklar mizaçları gereği korkmaya fazla meyillidirler. Bu çocuklara Allah’ı anlatırken daha fazla dikkat edilmeli.
2. Evde aile bireyleri birbirlerine ve özellikle anne babalar, çocuklara beddua etmekten kaçınmalı.
3. Çocukların asi olmasına sebep olacak haram lokma yedirilmemeli.
4. Çocuklara “Allah taş yapar, Allah çarpar, cehennemde yakar...” gibi sözlerden kaçınılmalı.
5. Çocukların dini konularda yaptığı hatalar abartılmamalı ve aşırı tepki verilmemeli.
6. Anne babalar, çocuklarına karşı acizliklerini Allah ile korkutarak göstermemeli.
7. Çocuklara söz dinletme adına onlara beddua etmemeli.
8. Çocukların hata ve olumsuz davranışlarına karşı onları cehennem ve Allah ile korkutmamalı.
9. Anne babalar kendilerinin yaptığı olumsuz davranışları normal görüp çocukların yaptığı olumsuz davranışlarda, dini caydırıcı araç olarak kullanmamalı.
10. Olumsuz davranış gösteren çocukları Allah ile korkutmak yerine olumsuz davranışlarımızla çocuklara kötü örnek olduğumuzdan mı yoksa iletişime dayalı sevgi eksikliğinden mi diye bir özeleştiri yapılmalı.

Neleri Yapmalı?

1. Aile, dini konularda çocuklara en iyi şekilde bir model olmalı. Anlatılanlarla davranışlar arasında tutarlılık bulunmalı.

2. Nasıl ki okulda çocuklar, sevdikleri öğretmenlerin derslerine, korktukları öğretmenlerin derslerinden daha fazla çalışıyorlarsa, işe kendinizi sevdirerek başlamalı.

3. Çocuklara Allah’u Teâlâ’yı cehenneme atan ve azap veren yönüyle değil de cennet koyan ve mağfiret eden yönleriyle anlatmalı.

4. Çocuklar anlatılan her şeye kolayca inanacaklarından, Allah ile ilgili anlatılan bilgiler doğru ve sağlam kaynaktan verilmeli.

5. Çocuklar, kendinden güçlüye inanma ve sığınma ihtiyacı hissederler. Bu gücün Allah’u Teâlâ olduğu bilinci verilmeli.

6. Çocuklara Allah’u Teâlâ’yı cezalandırıcı olarak değil; esirgeyen, koruyan ve seven olarak tanıtmalı.

7. Çocuklara yaş ve seviyelerine uygun dualar öğretilmeli. Çocuklara öğretilecek dua ve bilgiler sevdirilerek ve oyun şeklinde verilmeli.

8. Çocuk için zor durumlarda sabretmesi ve Allah’tan yardım istemesi öğretilmeli.

9. Çocuklara ailenin manevi değerlerini benimsetilmeli.

10. Dini gün ve bayramlarda aile büyüklerinin yanı sıra çocuklarının da bayramı kutlanmalı, onlara hediye alınmalı. Kutsal yerler, imkânlar ölçüsünde gezdirilmeli.

     Sonuç olarak, bu dünyada ciğer paremiz olarak gördüğümüz çocuklara dinini, kitabını anlatmadan önce kendimizi sevdirmemiz gerekir. Çünkü insan sevdiğinin sözünü tutar, onun yolundan gider.