Ana ve oğlun dramı
Yayınlanma:
Aylardır sokaklarda kalan ve boncuk satarak ekmek parası kazanan 60 yaşındaki anne ile 26 yaşındaki kalp hastası oğlu, Aziziye Camiinin bahçesini kendilerine mesken tuttu
HALEN ÇÖZÜM BULUNAMADI
Afyonkarahisar’dan yaklaşık 7 ay önce Konya’ya gelen 60 yaşındaki Ümmühan Karakaya ile oğlu 26 yaşındaki Ümit’in sokaktaki yaşam mücadelesine, geçen hafta gündeme gelmesine rağmen, ilgililerin duyarsız kalması ana ile oğlunu daha çok üzdü. Anne Ümmühan Karakaya, “Büyükşehir Belediyesine müracaat ettik. ‘Ev tutun ikamet belgesi getirin kiranın ödenmesinde yardımcı olalım’ dediler. Ancak hiçbir ev sahibi para almadan kefil göstermeden ev vermiyor. Bunun için çaresiz kaldık” dedi.
AYLARDIR SOKAKTAYIZ
Sokaklarda boncuk satarak annesine baktığını ifade eden oğul Ümit Türkaslan, “Paramız yeterli olmadığı için ev kiralayamadığımız gibi ihtiyaçlarımızı bile karşılamakta zorlanıyoruz. Annem yaşlı ağzındaki dişler çürüdüğü için bir şey yiyemiyor. Günlerdir perişan bir halde bekliyoruz. Biz kimseden sadaka veya başka bir yardım istemiyoruz. Sadece geçimimi sağlayacak bir iş ve annemin rahatça oturacağı kiralık bir ev” diye konuştu.
Afyonkarahisar’dan yaklaşık 7 ay önce Konya’ya gelen 60 yaşındaki Ümmühan Karakaya ile oğlu 26 yaşındaki Ümit Türkaslan aylardır sokakta kaldıklarını ifade ederken, tek istediklerinin kiralık bir ev olduğunu söyledi. Ümit Türkaslan, kendisinin kalp hastası olduğunu ifade ederken, “Annem yaşlı ve rahatsız. Aylardır sokakta yaşıyoruz. Büyükşehir Belediyesine müracaat ettik. Kendileri ev tutun ikamet belgesi getirin kiranın ödenmesinde yardımcı olalım dediler. Ancak hiçbir ev sahibi para almadan kefil göstermeden ev vermiyor. Ev tutamadığımız için ikamet belgesi de alamadık. Bunun için çaresiz kaldık” dedi.
Türkaslan, sokaklarda çakmak, kalem ve kendisinin yaptığı boncuk anahtarlık satarak karınlarını doyurduklarını ifade ederken, “Paramız yeterli olmadığı için ev kiralamadığımız gibi ihtiyaçlarımızı bile karşılamakta zorlanıyoruz. Annem yaşlı ağzındaki dişler çürüdüğü için bir şey yiyemiyor. Günlerdir perişan bir halde bekliyoruz. Biz kimseden sadaka veya başka bir yardım istemiyoruz. Sadece geçimimi sağlayacak bir iş ve annemin rahatça oturacağı kiralık bir ev. Tek bir ev eşyamız yok ama bazı vakıflar ve hayırseverler ev bulmamız halinde ev eşyalarımızı verecek. Belediye ev tutmamızda bizlere önder olursa ve söz verdiği gibi bir süreliğine de olsa kira yardımında bulunursa o zaman annem de bende sokaktan kurtuluruz” diye konuştu.
Bazı kişilerin annesini Huzurevi’ne yatırmak istediklerini ancak annesini ne olursa olsun hiçbir zaman yalnız bırakmayacağını söyleyen Ümit Türkaslan, “Anneme sıcak bir yuva bulabilmek için elimden ne geliyorsa yapmaya hazırım. Bu yüzden gece gündüz çalışırım. Ben sokaklarda aile sevgisinden yoksun büyüdüm. Ailemiz dağıldı, bizi terk edenler başlarını alıp gitti. Ama ben annemi hiçbir zaman bırakmayı düşünmedim. Okumayı çok isterdim fakat olmadı. Soğuk günlerde otogarda, istasyonda kaldık, Şimdi havalar biraz iyi birkaç gündür Aziziye Camiinin bahçesinde kalıyoruz. Belediye yetkilileri bizlere yardım edecekse kiralayacağımız evin sahibi ile görüşsün. Çünkü bize güvenmiyorlar” diyerek yetkililerin yardımını beklediklerini söyledi.
Oğlunun kendisine bakmak için çırpındığını ancak gücünün yetmediğini dile getiren anne Ümmühan Karakaya, “Sokaklarda yürüyecek halim kalmadı. Geceleri soğukta çok zor günler geçirdik. Belediyeler veya hayırseverlerin yardımını bekliyoruz. Oğlum bana bakmaya çalışıyor ama o da kalp hastası olduğu için çok zorlanıyor” diyerek yaşadıkları sıkıntıyı dile getirdi.
ALİ SAİT ÖGE
Afyonkarahisar’dan yaklaşık 7 ay önce Konya’ya gelen 60 yaşındaki Ümmühan Karakaya ile oğlu 26 yaşındaki Ümit’in sokaktaki yaşam mücadelesine, geçen hafta gündeme gelmesine rağmen, ilgililerin duyarsız kalması ana ile oğlunu daha çok üzdü. Anne Ümmühan Karakaya, “Büyükşehir Belediyesine müracaat ettik. ‘Ev tutun ikamet belgesi getirin kiranın ödenmesinde yardımcı olalım’ dediler. Ancak hiçbir ev sahibi para almadan kefil göstermeden ev vermiyor. Bunun için çaresiz kaldık” dedi.
AYLARDIR SOKAKTAYIZ
Sokaklarda boncuk satarak annesine baktığını ifade eden oğul Ümit Türkaslan, “Paramız yeterli olmadığı için ev kiralayamadığımız gibi ihtiyaçlarımızı bile karşılamakta zorlanıyoruz. Annem yaşlı ağzındaki dişler çürüdüğü için bir şey yiyemiyor. Günlerdir perişan bir halde bekliyoruz. Biz kimseden sadaka veya başka bir yardım istemiyoruz. Sadece geçimimi sağlayacak bir iş ve annemin rahatça oturacağı kiralık bir ev” diye konuştu.
Afyonkarahisar’dan yaklaşık 7 ay önce Konya’ya gelen 60 yaşındaki Ümmühan Karakaya ile oğlu 26 yaşındaki Ümit Türkaslan aylardır sokakta kaldıklarını ifade ederken, tek istediklerinin kiralık bir ev olduğunu söyledi. Ümit Türkaslan, kendisinin kalp hastası olduğunu ifade ederken, “Annem yaşlı ve rahatsız. Aylardır sokakta yaşıyoruz. Büyükşehir Belediyesine müracaat ettik. Kendileri ev tutun ikamet belgesi getirin kiranın ödenmesinde yardımcı olalım dediler. Ancak hiçbir ev sahibi para almadan kefil göstermeden ev vermiyor. Ev tutamadığımız için ikamet belgesi de alamadık. Bunun için çaresiz kaldık” dedi.
Türkaslan, sokaklarda çakmak, kalem ve kendisinin yaptığı boncuk anahtarlık satarak karınlarını doyurduklarını ifade ederken, “Paramız yeterli olmadığı için ev kiralamadığımız gibi ihtiyaçlarımızı bile karşılamakta zorlanıyoruz. Annem yaşlı ağzındaki dişler çürüdüğü için bir şey yiyemiyor. Günlerdir perişan bir halde bekliyoruz. Biz kimseden sadaka veya başka bir yardım istemiyoruz. Sadece geçimimi sağlayacak bir iş ve annemin rahatça oturacağı kiralık bir ev. Tek bir ev eşyamız yok ama bazı vakıflar ve hayırseverler ev bulmamız halinde ev eşyalarımızı verecek. Belediye ev tutmamızda bizlere önder olursa ve söz verdiği gibi bir süreliğine de olsa kira yardımında bulunursa o zaman annem de bende sokaktan kurtuluruz” diye konuştu.
Bazı kişilerin annesini Huzurevi’ne yatırmak istediklerini ancak annesini ne olursa olsun hiçbir zaman yalnız bırakmayacağını söyleyen Ümit Türkaslan, “Anneme sıcak bir yuva bulabilmek için elimden ne geliyorsa yapmaya hazırım. Bu yüzden gece gündüz çalışırım. Ben sokaklarda aile sevgisinden yoksun büyüdüm. Ailemiz dağıldı, bizi terk edenler başlarını alıp gitti. Ama ben annemi hiçbir zaman bırakmayı düşünmedim. Okumayı çok isterdim fakat olmadı. Soğuk günlerde otogarda, istasyonda kaldık, Şimdi havalar biraz iyi birkaç gündür Aziziye Camiinin bahçesinde kalıyoruz. Belediye yetkilileri bizlere yardım edecekse kiralayacağımız evin sahibi ile görüşsün. Çünkü bize güvenmiyorlar” diyerek yetkililerin yardımını beklediklerini söyledi.
Oğlunun kendisine bakmak için çırpındığını ancak gücünün yetmediğini dile getiren anne Ümmühan Karakaya, “Sokaklarda yürüyecek halim kalmadı. Geceleri soğukta çok zor günler geçirdik. Belediyeler veya hayırseverlerin yardımını bekliyoruz. Oğlum bana bakmaya çalışıyor ama o da kalp hastası olduğu için çok zorlanıyor” diyerek yaşadıkları sıkıntıyı dile getirdi.
ALİ SAİT ÖGE
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.