Konyaspor’un özellikle deplasmanda bir oyun stratejisi var, top kaybından sonra hemen topun arkasına geçip rakip takımın hücum yaptığı tarafa doğru kayarak alanı daraltmak gibi.  Şayet rakip hızlı çıkamıyorsa bu da Konyaspor’un ekmeğine yağ sürüyor anlamına gelir.
Konyaspor gençlerden kurulu olunca da takım savunmasını başarıyla yapıyoruz ve gol yemediğimiz sürece de oyuncularımızın direnci daha da artarak maçın sonunda puan veya puanlarla getiriyorduk.
Kasımpaşa maçında da öyle başladık. İlk yarı kalesinde devleşen Pawelek özellikle rakibin 34, 44 ve 45. dakikalarındaki gol vuruşlarını süper refleksiyle gole izin vermeyerek, takım arkadaşlarını da motive etti.
Bu motivasyon, gençlerin daha çok koşmalarında ve top kazanmalarında etkili olmuştur, ancak her zaman belirttiğimiz gibi topu uzun süre kendimizde tutamıyoruz. Zaten hücum organizasyonunun başlayacağı orta sahada sadece Serkan Şahin topu olumlu kullanıp ayağında tutabiliyor. Perez ise özelliği gereği sadece savunma yapıyor,   topla buluştuğunda al gülüm ver gülümle maçı tamamlıyor. 
Böyle olunca kenar adamlarınıza daha fazla iş düşüyor. Topu 3. bölgeye taşırlarsa onlar taşıyorlar.  Ama kenarlardaki iki süratli oyuncumuzu hareketlendirecek yine orta sahadan çıkacak toplara bağlı. Sadece Serkan’a bel bağlanırsa kenar adamlarının da performansları olumsuz etkileniyor.
Ertuğrul’u bu maçta çok aradık, tam onun gibi bir orta saha elamanının olacağı maçtı, zira 1-0 öne geçtikten sonra topu biraz daha kendimizde tutabilecek tecrübeli orta saha adamlarımız olabilseydi, rakibin hemen beraberlik golünü atıp moral kazanmasını önleyebilirdik.
Dikkat edilirse takımdaki gençler bu atmosferleri hemen absorbe edemiyor, etkisinden hemen sıyrılamıyorlar. Üstelik Osman hocamız maç öncesi Kasımpaşa’yı yakalamaları halinde zirveye ortak olunabileceği hedefini koyunca bu hedef gençler üzerinde ekstra bir baskı oluşturmuş olabilir.
İşte bu nedenle, ne yöneticilerimizin ne de teknik adamlarımızın bu gençlere taşıyamayacakları yükleri sarmamaları gerekir. Zira Kasımpaşa maçında da gördüğümüz gibi dağıldık mı tam dağılıyoruz.
Yediğimiz goller hep ölü toplardan. Dolayısıyla da karambol pozisyonlarda demek ki hem adam paylaşımlarımızda bir sorun var, hem de altı pası kalabalık tutarak Pawelek'in hareket alanını kapatıyoruz.
Gerek Elazığspor maçında gerekse bu maçta Pawelek kımıldayamadı bile. Oysa yan toplarda da etkili olduğunu bildiğimiz kalecimiz bu kadar kalesinin içinde çaresizce kalmazdı.
Pawelek hemen hemen her maçta takımı sırtlayıp götürüyorken böyle acayip gollerin yenilmesini önlemenin çarelerini aramak gerekir.
Çünkü Pawelek’in çökmesi takımın çökmesi demektir.
Tabi ki her maçtan teknik adamlar bir ders çıkarırlar, bu maçta da çıkartacağımız dersler muhakkak olacaktır. Dikkat edilirse benim yorumlarım çıkartılabilecek bu derslere katkı sağlamaktır.
Yine söylüyorum, Konyaspor’un sportif hedefi, her maça gençlerin biraz daha tecrübe kazanmaları, gelecek yılın iskeletini oluşturmaları ve iyi top oynayarak Konyaspor’u iyi temsil etmeleri olarak bakmak gerekir.
Değilse 27 puan ve dirençli oyuna bakarak şimdiden şampiyonluk havasına girmek bu gençleri bozar, benden söylemesi.