Temeli sevgiye dayalı bir dünyada yaşıyoruz sevgili dostlar.
Doğduğumuzdan ölümümüze kadar her ne varsa temelinde sevgi vardır.
Düşünün, yeni doğan bir bebek ve onun ailesi, hatta öncesi, doğum süreci sevgiye, özleme dayalı değil midir?
Bebeğin anne-babaya, anne babanın bebeğe olan sevgisi gün gün çoğalmakta, asla kine nefrete dönüşmemektedir.
Sevgiyle büyür ve büyütürüz onları. Temelinde sevgi olan her şey ailevi ilişkilerimizden tutun da çevre ilişkilerimize kadar, okul hayatımıza dek, bekarlık günlerimizden evliliğimize, yiyip içip giydiklerimize kadar, okuyup izleyip gezdiklerimize kadar hepsinin temelinde sevgi yok mudur? Elbette sevgi vardır, sevmek sevilmek vardır. Sevgi ya az olsaydı ya da hiç olmasaydı ne olurdu düşünemiyorum sevgili gönül dostları…
Sevgisiz bir evliliği, sevgisiz doğan büyüyen bir çocuğu, sevgisiz gönülsüz yapılan işleri, bir hayatı, yaşamı düşünemiyorum.
Sevgidir bizi ayakta tutan, sevgidir bizi birbirimize bağlayan, sevgidir onurlu, şerefli, mutlu olmanın temeli. Velhasıl sevgi bizim vazgeçilmezimizdir, sevgidir gönül dostları.
Sevgiden yoksunları olanları düşünelim, şikayet ettiklerimizi, beğendiklerimizi, istemediklerimizi vs. araştıralım. Genelinde hepsinin altından sevgisizlik çıkar karşımıza.
Sevdiğimiz bir kişiyi, işi, aşı, eşi nasıl şikayet eder beğenmeyip hayatımızdan dışlarız; asla. Çünkü temelinde sevgi var.
Sevgisizlik değil, sevgi dolu bir yaşam dileğiyle…