Milli Eğitim Bakanlığı tarafından başlatılan Ramazan etkinlikleri, bu toplumun çocuklarının İslam dinini tanıması, dini vecibelerin ne anlama geldiğini öğrenmesi ve inancını bilinçli şekilde kavraması açısından son derece kıymetli bir adımdır. Sayın Yusuf Tekin’in ortaya koyduğu bu irade, sadece bir etkinlik değil; aynı zamanda bir bilinç inşasıdır.

Ramazan; sabrı öğretir, nefsi terbiye etmeyi öğretir, paylaşmayı öğretir. Oruç nedir, neden tutulur, fitre ve zekât neden verilir… Bunları öğrenmek bu milletin evlatları için bir eksiklik değil, bir haktır.

Ancak burada asıl dikkat edilmesi gereken başka bir tehlike daha vardır. Nesilleri kendi inancından, kendi değerlerinden uzaklaştırarak; sadece yabancı karakterlerle büyütmek isteyen bir anlayış uzun yıllardır sinsice işlemektedir. Çocuklarına sadece Taş Devri çizgi filminin Fred Çakmaktaş’ını, Barney Moloztaş’ını öğreten; ama kendi peygamberini, kendi inancını, kendi dini değerlerini öğretmekten rahatsız olan bir zihniyetin iyi niyetini sorgulamak gerekir.

Elbette çocuklar çizgi film izleyecek. Elbette eğlenecek. Ancak mesele şudur:

Kendi değerlerini bilmeyen, kendi inancını tanımayan, kendi köklerinden habersiz yetişen bir nesil, başkalarının değerleriyle şekillenir.

Bu yüzden özümüze sahip çıkmaya çalışanlara sahip çıkmak zorundayız. Kendi dinini öğrenen bir çocuktan korkulmaz. Korkulması gereken, kim olduğunu bilmeyen bir nesildir.

Bugün Ramazan’ı okullarda anlatanlara karşı çıkanlar, yarın bu toplumun tamamen kendi değerlerinden koparılmasına da sessiz kalacaklardır.

Unutulmamalıdır ki:

Kendi özüne sahip çıkan toplumlar ayakta kalır.

Kendi özünü unutan toplumlar ise başkalarının hikâyesinde figüran olur.

Bu yüzden mesele sadece bir Ramazan etkinliği değildir.

Mesele, kim olduğumuzu unutmama meselesidir.