Mümin dünyada 6 korku ile yaşamalı;

1- İmansız gitme korkusu: Hayatta, hepimiz görüyoruz ki, namazlı, abdestli, görünüşü iyi bazı insanlar hayatın sonuna doğru, kötü bir amelle hayatını sonlandırıyor. Mezhep İmamımız, Süfyan-ı Sevri (ra), erken yaşta beli bükülmüş, saçları ağarmıştı. Sordular, bu hal ne? Şöyle cevap verdi, uzun yıllar ders aldığım hocamın, ölüm anında yanındaydım. Kelime-i Şehadet getiremeden vefat etti. Çok üzüldüm. Çok ağladım.
2- Kıyamet günü rezil olma korkusu: Mahşerde insan, iki görevli melekle, Rabbimizin huzuruna gelir. O zaman, şöyle nida duyulur ‘filan oğlu filan mizandadır. Onda hakkı olanlar, gelip alsın’ O anda, günahları yüzünden, rezil olma korkusu çok fazladır.
3- Amelinin şeytan tarafından boşa çıkarılma korkusu: Ameline riya karışma tehlikesi hepimiz için vardır. Peygamberimiz (sav) Efendimiz; “ Riya, gizli şirktir.” buyurmaktadır.
4- Ani ölüm: Ani bir hastalık ve tövbeye zaman bulamama.
5- Dünyaya dalıp, Allah’ı (cc) zikir edememe korkusu:
6- Dünyaya mağrur olup, ahireti unutma korkusu: Günümüz insanı bizler için, en büyük bu son iki tehlike mevcuttur.

Bunları test etmek için, kendimize şöyle bir soru sorsak, 24 saatin kaçını ahiret, kaçını dünya için çalışıyoruz? Cevap belli, kendimizi kandırmayalım.

Sufi büyüklerimizin dünyaya bakışı;

Mevlana Halid-i Bağdadi Osmani (ks) (Allah (cc) ondan razı olsun. ) onun halifesi, Aziz Bekkini (ra) hz. leri zahiri ve batini ilimlerde derece sahibi, güvenilir, büyük İslam alimi imamet görevi yaparken aldığı ücretin tamamını, fakirlere dağıtır. Çarşıdan ip alır. Evde validemizle örerler. Çorap olarak satarlar. Onunla geçinirlerdi. Evinde beslediği birkaç keçiye, meyve sebze atıklarını toplar, getirir, yedirirdi ve sütüyle geçimini temin ederdi.

Bu olay, bize diğer-gam (başka kardeşi için yaşamak) olmak, az ile yetinmeyi tarif ediyor. Dünyanın öbür ucunda, bir Müslüman açken, biz doyamayız. O kardeşimiz hasta ise, biz de şifa bulamayız.
Müslüman tüm azaları ile bir bütündür. Bu uzuvlardan biri, hastalanınca bütün vücut hastalanır. Bugün dünya Müslümanlarının haline üzülmemek, ağlamamak mümkün mü? Nasıl sofralarımıza oturunca Gazze’deki kardeşlerimiz hatırlayınca, boğazımızda lokmalarımızın düğümlendiği gibi.

Hz. Ömer’in (ra) bir çocukla muhabbeti;

Hz. Ömer (ra) halife. Kendisine bir çocuk geldi, Ya Ömer, Allah (cc) kişi ile kalbi arasına girer mi? Hz. Ömer (ra), ayeti okudu ve tabii girer. Çocuk, o zaman Ya Ömer, dua et Rabbim benimle, kalbim arasına girsin. Kalbim İslam’da sabit kalsın ve hiç günah işlemeyeyim. Hz. Ömer’in (ra), çocuğun bu hali, çok hoşuna gitti ve ona dua etti.

Peygamberimizin (sav) ümmetine, ebeveynin çocuklarına, Salih Müslümanların diğer Müslümanlara duası muhakkak makbuldür. O zaman, hep birbirimize dua edelim.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.