Toplum içinde insanı değerli kılan yalnızca yaptığı işler değil, geride bıraktığı izlerdir. Hayat boyunca herkes çeşitli görevler üstlenir; kimi öğretmen olur, kimi yönetici, kimi işçi, kimi de öğrenci. Ancak zaman ilerledikçe her görevin bir sonu olduğu gerçeği kaçınılmaz biçimde ortaya çıkar.

Asıl önemli olan ise görev sona erdiğinde insanların hafızasında nasıl bir yer edindiğimizdir. Çünkü makamlar, unvanlar ve yetkiler geçicidir; kalıcı olan insan ilişkileri ve bırakılan hoş sadadır.

İnsanlar çoğu zaman görev süresince başarıya, statüye ve güce odaklanır. Oysa görev bitiminde geriye dönüp bakıldığında hatırlanan şeyler çoğunlukla insani davranışlardır. Bir çalışana gösterilen anlayış, bir öğrenciye verilen destek, zor zamanda edilen bir yardım ya da kırıcı olmaktan kaçınılan bir konuşma yıllar sonra bile unutulmaz. İnsan ilişkileri, resmi görevlerin çok ötesinde bir anlam taşır.

Özellikle ayrılık zamanları insan karakterinin en net görüldüğü dönemlerden biridir. Bir kurumdan ayrılırken, bir şehirden taşınırken ya da bir görev teslim edilirken sergilenen tavırlar büyük önem taşır.

İnsanlarla iyi ilişkiler kurarak ayrılmak, hem kişinin itibarı açısından hem de toplumsal huzur bakımından değerlidir. Kırgınlıklarla, tartışmalarla ve kötü sözlerle yapılan ayrılıklar kısa süreli bir rahatlama sağlasa da uzun vadede olumsuz izler bırakır. Buna karşılık saygılı, anlayışlı ve yapıcı bir yaklaşım insanların gönlünde güzel bir yer edinmeyi sağlar.

Toplumumuzda sıkça kullanılan “İnsan öldükten sonra değil, unutulduktan sonra ölür” sözü de aslında bu gerçeği anlatmaktadır.

İnsanların hafızasında güzel anılarla yer almak, makamdan ya da maddi kazançtan daha kıymetlidir. Çünkü iyi bir insan olarak anılmak, en büyük miraslardan biridir.

Unutmayalım ki, her görevin bir sonu vardır. Önemli olan, görev süresince yalnızca başarı elde etmek değil; dürüstlük, saygı ve güzel ilişkilerle insanların gönlünde yer edinebilmektir.

Ayrılık vakti geldiğinde arkasında kırgınlık değil, hoş bir sada bırakabilen insanlar gerçek anlamda iz bırakmayı başarmışlardır.

Rabbim; bizlere görevlerimizde adaletli, insan ilişkilerimizde merhametli, sözlerimizde kırıcı değil yapıcı olmayı nasip et. Ardımızda kırgınlık değil güzel hatıralar bırakabilmeyi, insanların gönlünde hoş bir sada ile anılabilmeyi bizlere lütfet. Makamın ve dünyanın geçici olduğunu unutmadan, dürüstlükten ve iyilikten ayrılmadan yaşamayı nasip eyle. Ayrılık vakti geldiğinde bizleri hayırla yâd edilen kullarından eyle. Âmin.