Babamız sanki bir devdi
Bizim ev ne güzel evdi

Çocuklar, genelde babayı daha güçlü, daha egemen, ceza verme yetkisi onda anneden daha fazla korkulması gereken biri olarak görürler. Anneyi şefkat, merhamet daha yumuşak anneliğin verdiği şefkat içinde çocuklar dertlerini, tasalarını anneye daha çabuk anlatırlar.
Baba evde her zaman otoriteyi temsil eder. Anne ise ilahi kuvvetin ona verdiği merhamet ve şefkat, yavrularına kanat geren biri olarak görülür. Annelik iç dürtüsü açlık ve susuzluk iç dürtüsünden önüne geçmektedir. Buda ilahi kuvvettin anneye verdiği anneye ait nadide bir yaratılış özelliğidir.
Çocuklar ana ve babalarını olduklarından daha büyük, daha düşünceli daha iyi, ya da olduklarından daha kötü düşünmektedirler.
Çocuk anane ve babayı çok yükseklerde görürse, sıkıntıya düştüğünde onlardan yardım istemesi o kadar güç ve zor iş olur ki, çocuk anne ve babaya yaklaşamaz. Onlardan güç almak istediğinde onlara başvuramaz. Ana babayı çok yüceltip onları hatasız insan olarak gördüğü takdirde, çocuk onlara söyleyeceği ya da işlediği en ufak suçu ya da çocuğu döven birini anneye ve babaya söyleyemeyecektir.
Ana baba modelleri çoktur. Diktatör, işbirlikçi, karasız, meraklı, demokratik, yatıştırıcı çocuklara çok düşkün koruyucu meleği gibi davranan ana babalarda vardır.
Diktatör ve despot babaya elbette karşıyız. Ama babada evde otoriteyi kimseye vermemeli. Bazı evlerde bakıyorsun otorite anneye geçmiş, baba sadece evde cüzdan görevi yapıyor. Cüzdan baba demek gerekir. Otorite bazen da büyük çocuğun eline geçmiş, olur, kardeşler arasında problemler hat safhaya ulaşır. Otorite babada olur. Baba babadır.
Eğer baba otoriteyi evde anneye ya da büyük çocuğa vermiş ise baba zorluktan kaçmakta sorumluluk görevini yapmamakta ben parayı veriyorum. Başım belaya girmesinde ne olursa olsun durumundadırlar.
Silik baba yani çocuğun gözünde zavallı durumuna düşer. Çocuk babama söylersem, babamı çağırırsam, sözünü söyleyip güven ve destek alacağı babayı bulamamaktadır.
Son zamanlarda en çok rastladığımız diğer bir çeşidi de, ipler çocukların eline geçmiş. Ana baba çocukların elinde oyuncak olmuş. Çocuk her istediğini yaptırmaya çalışıyor. Ailenin ekonomisi yeterlimi yetersiz mi hiç düşünmüyor.
Anne ve baba anlaşacak en az ayda birkaç defa akşamları tek yemek, sabahları kahvaltıda tek çeşit kahvaltı yapacak, çocuk kuru ekmeği yiyecek, çocuk fakirliği de tanımalıdır.
Cüzdan babalar, ana ve baba çocuklara yeteri kadar sevgi gösterememekte, ilgilememekte, (çocuğu sevmek demek; çocuğa zaman ayırmaktır. Çocuğa ayırdığın zaman kadar çocuğunu seviyorsun demektir) bence vicdanlarını susturmak için çocuklara abartılı miktarda harçlık verdiklerini görüyoruz. Çocuklarına abartılı harçlık vererek çocuğun sevgi doyumuna ulaşacağını harçlıkla anne ve babalık görevini yaptığını zannedeceklerdir. Okulda sıraların gözleri yarım fastfood yiyeceklerle dolu oluyor. Çocuklar ipleri eline geçirmişler anne baba ellerinde oyuncak olmuş.
Son zamanlarda çocuk ve arkadaş baba, bu bir kere babalığın ve arkadaşlığın doğasına aykırı baba ile çocuk arkadaş olamaz. Baba babadır. Baba ve annelerin yanlış tutumlarından biride çocuklara yanlış benlik kavratması, benim paşam ve benim prensesim çocuklar evde buna öyle alışıyorlar ki. Dışarıda onlara kimse paşam ve prensesim demeyince, çocukta gerçek benlik ve ailenin kavratmış olduğu benlik çatışmakta, çocuk kendini bunalımım ortasında bulmaktadır.
Benim tercihim abartısız hoş görülü anne ve baba bir kere çocuk babanın otoritesini tanıyacak babam duyarsa, babam görürse, babam ne der acaba soruları kafasında olacak. Annede her zaman baban duyarsa, baban görürse babana da soralım babana bir danışalım deyip babanın otoritesini annede çocuğuna sezdirmelidir. Çocuk da babamın otoritesini annemde kabul ediyor demelidir. Anne ve baba çocuğunla oturup hoş görü içinde konuşmalı onu dinlemeli onun dertlerini dinlemeli çocuk zaten konuşmaya başlayınca içindekileri döker. Ama despot baba ve çocukla konuşmayan silik bir baba ile çocuk ne konuşacak. Çocuk hatta hatalar yaptığında baba bazen görmezlikten gelmeli ve uzaktan takip kontrolünü bırakmamalı çocuğun ‘Haya perdesi patlamasın’ diye bir söz vardır Anadolu’da anneyi aracı kullanmalıdır. Çocukla konuş şu yaptığı davranış doğru değil, anne aman baban duymasın, okuldan bugün kaçmışın gibi suçlarda. Aile içinde bir oyun türü gibi sürdürülmeli babanın otoritesi yıkılmamalıdır. Annenin şefkat ve merhamet özelliği de korunmalıdır. Sevgili peygamberimiz çocuklarınıza bırakacağınız "Bir baba evlâdına güzel edepten daha efdal bir şey hediye etmez.’’ Söylemiştir.
Jan jak Rusa’nın değdi gibi ‘bir anne ve babanın çocuklarına bırakacağı en büyük miras annenin babayı çok sevmesi, babanın da anneyi çok sevmesidir’. Çünkü sevginin olduğu aile sağlam temellere oturur. Sağlam temellere oturan bir ailede de benlik, karakteri, mizacı çocuğun iyi gelişir. Sağlam aile sağlam topluluk, devlet ve millet demektir. Bir yazarın dediği gibi ‘kadınlar köle olacağı efendisini ararlar, efendilerde kölelerine, esir olurlar. Aile içinde anne ve baba birbirine sevgi saygı ile davranırlarsa böyle bir ailede sağlam karakterli çocuklar yetişir. Gote’nin dediği gibi kültürünü koruyan insan büyük insandır. Bizde bu kültür köklerimize bağlı kalmaz isek çocuk yetiştirmede bayağı sıkıntılar çekeriz. Bu yüzden binlerce yıl yoğrulduğumuz kültürümüzün içinde, bize her şey sunulmuştur. Bize düşen kültürümüzü iyi tanıyıp kültürümüzün beslendiği kökleri iyi tanıyıp, örf, adet, gelenek görenek ve dinimizi iyi öğrenip, davranışa dönüştürdüğümüzde mutlu ve huzurlu bir aile, huzurlu bir toplum oluruz. Ana Babalık Zor Sanat Emekliliği De Yoktur.