Maçın oynandığı akşam yerel televizyonların spor haberlerini izlerken, golün asistini yapan Selim Ay ile golü atan ve üç puan almamızı sağlayan Recep Aydın’ın maç hakkındaki görüşlerine denk geldim.
Röportajda Recep, “Selim ağabey bana güzel bir pas verdi, bende besmele çekerek topa vurdum, top o kadar kişinin arasından kaleye girdi.”
İşte maçın özeti burada yatıyor.
Zira oynanan futbolla işimiz Allah’a kalmıştı. Yüce Rabbimiz Recep’i duyarak yardımcısı oldu ve takımımız galip gelerek 3 puan aldı.
Recep tecrübesiz, ama çok azimli, istekli belki de maçta futbolun doğrularını yapmaya çalışan az sayıdaki oyunculardan biri.
Röportajında da saf dilliliği hat safhada, zira daha sonraki konuşması her genç futbolcu gibi "Rakibin gücünü biliyorduk, Ama onlar bizim bu kadar kötü olacağımızı bilmiyordu, çok iyi mücadele ettik ve onlara hiç pozisyon vermedik. Ağabeylerimi ve arkadaşlarımı kutlarım” dedi.
Golün asistini yapan Selim ise biraz daha kendinden emin ve mantıklı bir röportaj verdi. Belli ki başındaki beresiyle Galatasaraylı Servet Çetin ağabeyinin izinde gidiyor. İnşallah kariyeri de onunki gibi olur.
Osman Hocam maçı objektif olarak yorumladı. "Takımımı tanıyamadım, çok kötü futbol oynadık" diyerek, asil bir duruş sergiledi.
Evet gerçekten oynanan futbol çok kötüydü. Futbol oynadığım yıllar dahil hocalık dönemlerimizde çok iyi futbol oynadığımız, ama bir türlü puan alamadığımız maçlar çok olmuştur. İşte bu maçlara özgü aramızda “iyi oynayana puan vermiyorlar” diyerek hayıflanırdık.
Bu maçta kötü oynadık, ama 3 puan aldık. Rakip Gaziantep Büyükşehir takımı iyi mi oynadı? Tabi ki hayır.
Rakip yıllardır aynı ekolle oynuyor, yani iyi pas yapıyorlar, ancak rakip kaleye gitmeyi unutuyorlar. Şöyle bir benzetme yapabiliriz; Topun olduğu yerde halk dilinde ortada sıçan yani 5-2’ioynayarak topu kendilerinde tutuyorlar. Bu her kümesel oyunda 9 numaralı milli oyuncuları Abdullah’ı görmek mümkün.
Topu dikine oynamayışları bizim işimize yaradı. Doksan dakika boyunca 34. ve 37.dakikalarda etkili olabildiler o kadar.
Konyaspor’u özetlersek, Osman Özdemir’in dediği gibi çok kötüydü. İlk kez 11 kişilik kadroda yer bulan Feyyaz’ın istenileni yapamaması, orta saha organizasyonlarını başlamadan bitirdi.
Topu 3. bölgeye taşıyacak olan sol kenardakiler zaten yetersizken, bu kez de sağ kenardaki Hakan ve Gökhan’da beklenileni, özellikle ilk.yarı itibariyle veremeyince gol atmamız duran toplara kalmıştı. Nitekim ölü top sonrasında Selim’in asisti, Recep’in Yaradan’a sığınarak vuruşuyla golü bulduk.
Sonuçta öyle ya da böyle kazandık. Şu da bir gerçek ki, kötü oynayarak maç kazanılmaz.  Kazanmak için iyi mücadele ve iyi oynamak lazım. Özellikle deplasmanlardaki performansınızı göstermez,  çalışmaz ve üstüne koymazsanız, kötü oynayarak kazanma şansınız yok denecek kadar azalır.