Gelir yok, destek yok, seyirci küsmüş, yöneticiler yıkılmış böyle bir ortamda bir süre sonra Karatay Belediye Başkanı olan Mustafa Özkafa’nın desteği ile Mehmet Oktut Konyaspor’un başkanı oluyor ve kısmen kaynak bulunsa da bir ilçe belediyesinin desteği ile yaratılan kaynakta sınırlı oluyordu.
Derken Kombassan Holding’in Konyaspor’a sponsor olması gündeme geldi. Yapılan görüşmeler neticesinde kulübün adı Kombassan Konyaspor olarak değişti ve Kombassan’ın sponsorluğu kesinleşti. İki tarafta yola çıkarken gayet iyi niyetli olarak çıktı.
Ama zamanla ekonominin gerçekleri ile futbolun gerçekleri çatışma noktasına geldi. Bunun sonucunda da kulübün yönetimi tamamen Kombassan Holding’e bırakıldı. Bizler arkadaşlarımızla yönetimden tamamen çekildik. Ciddi paralar harcandı.
Bir gün oldu kulüp sahipsiz kaldı. Kulübün anahtarları kayyuma teslim edildi. 25 Temmuz 2002 tarihinde yapılan genel kurulda Mehmet Köseoğlu başkanlığında oluşan yönetim kurulu, takımı 14 Ağustos ta başlayacak lige hazır hale getirmek için geceli gündüzlü çalışarak 2002-2003 sezonunda takımın süper lige çıkması sağlandı.
Aradan geçen 10 yıllık sürecin beş altı yılında yönetici olarak bulundum. O zamanki adı ile ikinci ligde ne çileler çektik. Ne haksızlıklara uğradık. Ne hakem hataları yaşadık. Bunların hiç birisini de kamuoyunun gündemine taşımadık.
İkinci lig deki 10 yıllık çile döneminin bir bölümünde Giray Bulak’ta vardı. Takımın çok iyi olduğu bir dönemde Konyaspor’u yüz üstü bırakıp gitmişti. Bu gidişin ardından zirvedeki takım dibe vurmuş. Kulübün anahtarları da kayyuma teslim edilmişti.
Zaman geçti. Konya Büyükşehir Belediye Başkanı değişti. Yine belediye destekli hısım akrabadan kişiler yönetici oldu.
Bir gün bir şekilde siyasetin finanse ettiği kulübün başına yine siyasetin baskı ve telkini ile Konyaspor’un kayyuma gitmesinin başlangıcını oluşturan Giray Bulak takımın başına getirildi.
Sezon içerisinde ciddi zigzaglar çizildi. Sezon başında oluşturulan kadronun bir kısmı dağıtıldı. Devre arasında neredeyse sezon başında yapılabilecek sayıda ara transfer yapıldı.
Sezonun bitiminde iki maç kala gelinen noktada takımın durumu ortada! Buraya neden geldik, nasıl geldik? Sorumlular kimler? Bunları sezon sonunda yazacağız.
Şu andaki tabloya göre düşmeye en yakın üçüncü takım olarak Konyaspor görünmektedir.
Daha önce yazdık. Konyaspor içerideki son iki maçını alırsa toplayacağı kırk bir puan ile ligi üst sıralarda bitirebileceğini yazmıştık. Ama kendisi için hayati önem taşıyan Eskişehirspor maçının kaybedilmesi sonun başlangıcı gibi görünmektedir.
Gönül arzu etmez. Ama tablo ortada…
Denilebilir ki yapılan spor. Takım düşerse dünyanın sonu değil. Doğru dünyanın sonu değil ama Konya’ya çok şey kaybettirecektir.
Şöyle bir düşünün;
Takım süper ligde, Türkiye’nin büyük takımları Konya’ya gelmekte. Ulusal yazılı ve görsel medya Konyaspor sayesinde Konya’yı Türkiye’nin gündemine taşımakta. Konya’nın ve Konyalının güzellikleri tüm Türkiye hatta zaman zaman dünyanın gündemine taşınmaktadır.
Bütün bu güzellikler takım bir alt lige düştüğü zaman kaybolup gidecektir. Ciddi bir borç yükünden de bahsedildiğine göre yolun sonu oldukça karanlıktır.
Gelinen noktada;
Son iki maç yönetimin veya hocanın bir şeyler yapılabileceği maçlar değildir. Bu iki maç futbolcuların onur ve haysiyet mücadelesi vereceği maçlar olacaktır. Bir çok hata olmasına rağmen takımı bu duruma düşürenler bu futbolcular olduğuna göre, önlerinde iki yol vardır. Ya  bu iki maç sonunda ligde kalacak sonucu alıp kahraman olacaklar ya da Türkiye’nin en güzide şehrinin takımını bir alt lige düşüren insanlar olarak vicdan azabı çekeceklerdir.