Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş; 
Eşini gaib eyleyen bir kuş 
gibi kar 
Geçen eyyâm-ı nevbahârı arar... 
Ey kulûbün sürûd-i şeydâsı, 
Ey kebûterlerin neşîdeleri, 
O bahârın bu işte ferdâsı: 
Kapladı bir derin sükûta yeri 
karlar 
Ki hamûşâne dem-be-dem ağlar! 

Türk edebiyatında kar teması denilince aklıma gelen ilk şiirdir Cenab Şahabettin’in Elhan-ı Şita’sı. İstanbul’a yılın ilk karı düştüğünde gazetelerin bu şiiri ilk sayfadan basmaları etkili olmuş mudur bunda bilemeyiz. Fakat etkisi olmadığını da savunamayız. Cenap Şahabettin bu şiirde daha önce kullanılmamış buluşlar ortaya koymuştur. Servet-i Fünûn döneminde yeni sayılan ve birçok tartışmaya yol açan isim ve sıfat tamlamalarını kullanmıştır. Benzetmelere sıkça yer vermiştir. Kelimeler günlük anlamları dışında farklı anlamlarda da kullanılmıştır. Mesela “mai” kelimesi her ne kadar mavi anlamında kullanılsa da, şiirdeki anlamı temaya uygun olan “sulu, ıslak” tır. Bahar ile kış bir savaş halindedir şiirde. Kış galip gelmiştir ve etrafı beyaza boyamıştır. Kış’ı sevdiren şiirlerdendir.

Karın yağdığını görünce 
Kar tutan toprağı anlayacaksın 
Toprakta bir karış karı görünce 
Kar içinde yanan karı anlayacaksın 

Allah kar gibi gökten yağınca 
Karlar sıcak sıcak saçlarına değince 
Başını önüne eğince 
Benim bu şiirimi anlayacaksın…

Kar deyince aklıma gelen ikinci şiir Sezai Karakoç’tan “Kar” şiiri. İkinci yeni oluşumunun önemli isimlerinden olan Sezai Karakoç bu şiirinde dörtlük, redif ve kafiyelerden yararlanmıştır. İslami yönünün de olduğu açıkça görülmektedir şairin. Anlaşılmak için yazmıştır bu şiiri diyebiliriz. Son satırdaki “Her şeyi beni anlayınca anlayacaksın” sözü bunu göstermektedir. Şairler yalnızdır aslında. Dağa, taşa, kara şiir yazmaları başka türlü açıklanamaz. Gelelim şimdi Sezai Karakoç’un şiirine. Bu şiirde olay şairane değildir. Fakat şairane bir bakış açısı ile yansıtılmıştır. Her şeyi beni iyi tahlil edersen anlarsın, benimle mutlu olmak istiyorsan beni anla mesajı vermiş olabilir. Anlamak güç, yorum yapabiliriz ancak. Ona da benim edebi bilgim yeterli olmayacaktır. Sözü ustalara bırakalım. Mehmet Kaplan’ın “Şiir Tahlilleri 2” kitabına bakabilirsiniz detaylı bilgi için.

Kardır yağan üstümüze geceden,

Yağmurlu, karanlık bir düşünceden,

Ormanın uğultusuyla birlikte

Ve dörtnala dümdüz bir mavilikte

Kar yağıyor üstümüze, inceden.

Ahmet Muhip Dıranas’ın seslendim biraz önce size. Ahmet Muhip deyince akla gelen üç şiirdendir Kar şiiri. Fahriye Abla, Olvido ve Kar. Bu şiirde şair kar’ı hayattaki sıkıntılar olarak görmektedir. Yavaş yavaş, ince ince gelir üzerimize bütün sorunlar. Fakat bu durumdan şikayet yoktur. Her insanda olduğunu belirtir son dizelerde de. Bu şiirde kar teması kapalı olarak işlenmiştir fakat “Ağrı” şiirinde apaçık bu temanın izlerini görmek mümkündür.