Su medeniyetimiz zengin

Konya Büyük Şehir Belediyesi KOSKİ Genel Müdürlüğü ile Türkiye Yazarlar Birliği Konya Şubesi’nin organize ettiği Su Medeniyeti Sempozyumu dün yapılan dört oturumla son buldu.

Prof. Dr. Fevzi Günüç başkanlığında yapılan ilk oturumda “Geleneksel Türk Sanatlarında Su” konusu ele alındı. Doç. Dr. Candan Nemlioğlu Artuklu’dan Osmanlı’ya Bahçe Suyunun Yeri, Havuzlar ve Fıskiyeler, Yrd. Doç. Dr. Fatih Özkafa Türk Su Mimarisinde Hat Sanatı Uygulamaları, Yrd. Doç. Dr. Fikret Hacızade ile Öğretim Görevlisi Seda Dilay da Karaman’da Osmanlı Dönemine Ait Bazı Çeşmelerdeki Süslemelerin Çağdaş Seramik Sanatı Açısından İncelenmesi konulu sunumlarını yaptı.

Prof. Dr. Tuncer Baykara Başkanlığı’ndaki ikinci oturumda “Konya’da Su Vakıfları ve Müesseseleri” konusu konuşuldu. Dr. Nazif Öztürk-Mevlüt Çam Evkafın Suları-Tarihte Su Vakıfları, Yrd. Doç. Dr. Fatma Şensoy Su Vakfetmek-Konya’da Şadırvan Vakıflarının Muhasebe Defteri, Prof. Dr. Haşim Karpuz Konya Hamamları ve Yrd. Doç. Dr. Osman Nuri Dülgerler Konya Çeşmeleri konularını değerlendirdi.

YAŞAMANIN TEMELİNDE SU VAR

Vakıfların amacının toplumsal ihtiyaçları belirlemek olduğunu ifade eden Arşiv Uzmanı Dr. Nazif Öztürk, “Zamanlar, mekanlar ve ihtiyaçlar değiştikçe, vakıfların gayeleri de değişmektedir. Bu nedenle insandan çevreye ve hayvandan tabiata kadar çok değişik maksatlarla kurulan binlerce vakıf çeşidinin biri de tarihteki Su Vakıfları’dır” dedi. Su olmadan bir canlının varlığından söz edilemeyeceği gibi, yaşamın sürdürülmesinin de mümkün olmadığını dile getiren Nazif Öztürk, “Canlının yaşaması için suya olan ihtiyaç mutlaktır. Bu bakımdan, susamış bir canlının su ihtiyacını gidermek büyük sevaplar arasında sayılmıştır” dedi. Tarih içerisinde suyun Müslüman Türkler tarafından temel bir ihtiyaç maddesinin ötesinde edebiyattan mimariye, hatta musikiye kadar, müstesna bir yer etmiştir. Padişahtan, en sade vatandaşa kadar, susayanlara su vermenin sadakaların en üstünü olduğu inancından hareketle zamanlarının imkan, şart ve usulleri çerçevesinde bulundukları her yerleşim merkezinde ve ulaşabildikleri her coğrafyada, kuyu, bent, köprü, kemer, su yolu, şadırvan, çeşme, sebil, hamam gibi sayısız mimari su yapıları kurmuşlardır” dedi. Nazif Öztürk, sürekli yükselen ve gelişen bu medeniyetin zamanla örselenerek yok olmaya mahkum edildiğini sözlerine ekledi.

HAMAM KÜLTÜRÜMÜZ OLDUKÇA ZENGİN

Konya Hamamları konulu sunumunu yapan Prof. Dr. Haşim Karpuz ise, Konya’daki tarihi su yapılarının önemli bir bölümünü hamamların oluşturduğunu bildirdi. Konya’da Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı dönemine ait önemli hamam örneklerinin bulunduğuna dikkat çeken Karpuz, bu hamamların büyük bir kısmının zamanla yıkılıp gittiğini ve şu an kullanılmadığını ifade etti. Sahip Ata Hamamı, Mahkeme Hamamı, Meram Hasbey Hamamı gibi hamamların Türk hamam mimarisinin önemli örnekleri arasında yer aldığını dile getiren Karpuz, “Bunlardan başka Ahmet Efendi Sille Hacı Ali Ağa, Sille Yukarı Hamamı gibi Osmanlı dönemi örnekleri de önemli hamamlarımızdandır” diye konuştu.

Selçuk Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Osman Nuri Dülgerler de Konya’da Hititlerden günümüze kadar çeşitli tarihi su yapılarının kullanıldığını belirtti. Canlıların hayatlarını devam ettirebilmeleri için gerekli olan su için kuyular, sarnıçlar, havuzlar, sebiller, şadırvanlar ve çeşmeler yapıldığını dile getiren Dülgerler, “Cephe kompozisyonlarına göre değişik tipte inşa edilen Konya çeşmeleri, İstanbul’dan sonra çeşme mimarisi bakımından ve dönemlerinin mimari üslupları bakımından en iyi örnekler olarak karşımıza çıkmaktadır” diye konuştu.