- Denizli – Konya Karayolu’nda

Şehri uyandırmak, huzurlu bir sabah ezanıyla.

Şehri uyandırmak, bir abdestle.

Şehri uyandırmak, kutlu bir tekbirle.

Şehri uyandırmak, sevinçli bir secdeyle.

Şehri uyandırmak, dualarla.

Şehri uyandırmak, hayırlı bir yolculukla.

Şehri uyandırmak, bir bardak suyla.

Şehri uyandırmak, Ayet-el Kürsi’lerle.

Şehri uyandırmak, motor gürültüleriyle.

Şehri uyandırmak, cılız bir kornayla.

Şehri uyandırmak, güneşe göz kırparak.

Şehri uyandırmak, aman yavaş’larla.

Şehri uyandırmak, cızırtılı radyoyla.

Şehri uyandırmak, yalnız ağaçlarla.

Şehri uyandırmak, uykulu kamyonlarla.

Şehri uyandırmak, son model arabalarla.

Şehri uyandırmak, sıra dağlarla.

Şehri uyandırmak, ekili tarlalarla.

Şehri uyandırmak, tek kişilik traktörlerle.

Şehri uyandırmak, terk edilmiş evlerle.

Şehri uyandırmak, trafik lambalarıyla.

Şehri uyandırmak, reklam panolarıyla.

Şehri uyandırmak, petrollerle.

Şehri uyandırmak, kocaman rüzgar gülleriyle.

Şehri uyandırmak, bir kahvaltı masasında.

Şehri uyandırmak, tek şeritli yollarda.

Şehri uyandırmak, üç şeritli yollarda.

Şehri uyandırmak, yamalı yollarda.

Şehri uyandırmak, yokuş tırmanarak.

Şehri uyandırmak, beşinci vitese atarak.

Şehri uyandırmak, tırları sayarak.

Şehri uyandırmak, kaç kilometre kaldı’larla.

Şehri uyandırmak, Konya tabelasını görerek.

Şehri uyandırmak, bu yazıyı yazarak.