Geçen yıl Seul havaalanındaGüney Kore gümrük memurları Suriyeli bir yolcunun kendisinin yemesi için çantasına aldığı elmalarını ülkeye sokmadı, zavallı Suriyeli ne kadar dil döktüyse de işe yaramadı. Yani ülkeler gıda güvenliği konusunda ciddi tedbirler almaktadır.
 1 Ekim 2010 tarihinde İstanbul’da Dünya Helal Konseyi toplandı. Daha çok Malezya, Filipinler ve Çin ağırlıklı olan Helal Gıda Konseyi (World HalalCouncil) (www.whc.org) ilk toplantısını 1999 da Jakarta da yapmış daha sonraki yıllar Capetown, Kualalumpur ve 2009 yılında da , Shandong İslam birliği Çin toplantısında sonra bu yıl GİMDES (Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Denetleme ve Sertifikalandırma Derneği – www.gimdes.org ) ev sahipliğinde İstanbul da yapıldı.Bu konuda ayrıca birde Helal Gıda Fuarı düzenlendi.
TSE’nin İslam ülkelerindeki standartları ile ilgili bir oluşumu mevcuttur. (Resmi Gazete, 26 Ağustos 2010)
Helal Gıda problemi daha çok Müslüman olmayan ülkelerde veya gayrimüslim oranı fazla olan ülkelerde ortaya çıkan bir problemdir. Bu nedenle Müslüman azınlıkların yaşadığı ülkeler daha hassas davranılmaktadır. Özellikle Domuz Eti ve İçki (Hamr) problemin başında gelmektedir. Müslüman ülkelerdeki problem daha çok hijyen ile ilgilidir. Bu sebeple Helal Gıda problemi daha az gündeme gelmektedir. Bu çerçevede içkili ürünler, gıdaları koruyucu jelatin maddesinin domuzdan imal edilip edilmediği gibi hususlar tartışılmaktadır. Yine hayvanların kesimi: Tavukların kuru kesimi, büyükbaş hayvanların şoklanarak öldürülmesi sıkça tartışılan konudur. Artık yaşadığımız şartlar içerisinde etleri kasaptan veya marketten,gıda ürünlerini satıcılardan temin ettiğimize göre üreticilerin bu konuda belirli hijyen dışında dini kurallara da uymaları gerekir.
Yahudilerinde aynı sebepten koşer düzenlemeleri söz konusudur. Koşer Sertifikası (KosherCertificate) Musevi dini mensuplarının yoğun olarak yaşadıkları ülkelere ihracatta da önemli bir unsur olarak görülmektedir. Ürünlerin yöneldiği İsrail pazarlarındaki dindarlık durumuna göre kurallar katılaşabilmektedir.Bazı ürünler için ülkemizdeki Hahambaşılıkça verilen sertifika yeterli olmakla birlikte, dinen kritik konumda olan (özellikle et-süt ve mamulleri) ürünlere İsrail’deki din otoritelerinin yerinde çalışma yaparak caizlik kazandırması gerekmektedir.
İslam toplumlarında mezhepler arasındaki ihtilafların dikkate alınması gerekir. Mesela Hanefiler balık dışındaki deniz hayvanlarının yenilmesini caiz görmezken, Şafiiler daha geniş düşünerek yenilmesini helal saymaktadırlar. Böyle pek çok problem vardır. Ancak bu farklar, içtihat farklarından kaynaklanmaktadır.
Uzak doğu ülkelerine gidildiği zaman burada yaşayanlar ehli kitap olmadığı için etlerin yenilmesi ciddi olarak mahzurludur. Çünkü ehli kitap olmayanın kestiği yenilmez.
Gıda konusu bu açılardan dini konuları ilgilendirmekle beraber seri üretimin hakim olduğu günümüzde arz ve talep ile ilgilidir. Bu nedenle sektörel üretimlerin değerlendirilmesi üzerinde durulmalıdır.
Kanaatimizce ülkemizdeki temel problem sağlıklı gıda maddelerinin piyasaya arzı konusundaki denetim yetersizliğidir. Yerel yönetimlerle Tarım Bakanlığı arasında gidip gelen yetki karmaşası ve bazı memurların umursamaz tutumları ile at ve eşek etlerini kasaplarda satıldığı, yoğurtta palm yağının kullanıldığı, yüzde yüz dana eti denilen etlerin içinde tavuk ve hindi etlerinin çıktığı sıkça görülmektedir. Hatta Toroslarda öldürülen yaban domuzlarının bazı sahil şehirlerindeki umuma açık büfelerde döner eti olarak satıldığı söylenmektedir. Tabii ki burada sorumluluk ve vebal, denetim yapmayan yetkililerindir. (Konya’da da at eti satan lokantaların olduğunu öğrendik! Ama denetim yapılmadığı da bir gerçek…)
Tarım Bakanlığı 13 Aralıktan itibaren gıda sektöründe zararlı gıda üretimini teşhir edeceğini açıkladı. Bu kanaatimizce olumlu gelişmedir.
Pazarlarımızdaki satılan gıdaların hijyeni ve bu konudaki tüketicilerin tutumları ve davranışları incelemeye değerdir.
İnsan, sadece karnını doyurmak için çalışmamalı; yiyeceği ve içeceğinin sağlıklı ve helal olmasına dikkat etmelidir.