KARINCAYI DAHİ İNCİTME

Şeyh Sadi Şirazi Hz.leri anlatıyor; “İmam Şibli Hz.leri, bir torba buğday satın aldı. Köyüne götürdü. Baktı ki, buğdayın içinde bir karınca, şaşkın şaşkın dolaşıyor. Buna ben sebep oldum. Hayvancağızı yerinden ettim. Sabaha kadar uyuyamadı. Sabah olunca, karıncayı buğday aldığı yere, götürüp bıraktı.
Şair Firdevs bir şiirinde: Bir yem tanesi çekip, götüren karıncayı dahi incitme / Çünkü onun da canı vardır. / Can ise tatlı ve hoştur. Mahşerde insanlar, hayvan haklarından da sual edilecektir. Onun için hayvanlara, merhametli davranmak, açlarını doyurmak ve hastalarını tedavi ettirmek dini bir görevdir. Peygamberimizin (sav) hayatında, hayvan hakları ile ilgili birçok örnekler vardır. Zaman zaman bunları yazmaya çalışacağız.

ŞEYH SADİ ŞİRAZİ GIYBETİ NASIL ANLATTI?

Babam, gece namazlarına devam ederdi. Bir gece bende, çocukken, onunla gece kalktım. Uzun uzun namaz kıldık. Ben etrafımıza baktım, hiç lamba yanmıyordu. Babama dedim ki, insanlar sanki ölmüş hiç kalkan yok. Babam bana, keşke sende, kalkmasaydın da gıybet etmeseydin. Onlar uyuyor, günah yazılmıyor ama sen onların gıybetini yaptın. Günaha girdin. Babamın sözünü hiç unutmuyorum. Kendime usul edindim. Çok az konuşup, kimsenin aleyhinde su-i zanda bulunmamaya gayret ediyorum. İslami hassasiyet böyle bir şey. Ne mutlu böyle olanlara ve böyle olmaya çalışanlara.

HAK DOSTLARINDA EDEP VE NEZAKET ZİRVEDE

Üstadımız Musa Topbaş Efendi (ks) anlatıyor; ” Hacda Sami Efendimizle (ks) birlikteyiz. Bir ev kiraladık. Odalara yerleştik. Sami Efendi Üstadımızın (ks) odası cadde üzerinde, bizim odalar arka tarafta idi. Bir öğle vakti Sami Efendimiz (ks) oda kapımıza teşrif etti. Bize, dışarıda bir kimsenin yiyeceğe ihtiyacı var, ihtiyacını görelim. Fakire verilecek yemekleri, hazırlayıp tepsiyle kapıya çıktım. Kimse yoktu. Üstadımız, bir süre sonra, tekrar bizim kapıya gelip, o muhtaç tekrar geldi ve içeri bakıyor. Yardımcı olalım. Yemekleri alıp, hemen çıktım. Dilini dışarı çıkarıp, içeri bakan, acıkmış bir köpek gördüm. Tepside yemekleri koydum. Hepsini yedi. Çok acıkmıştı.

Büyüklerimizin, nezaket ve tevazu böyle oluyor. Köpeği, cins ismiyle anmadan, çoğu zaman hayvanlara mahluk yerine ‘Allah’ın (cc) kulu’ diyor.
İslam’ın büyüklerinin edep ve tevazusu da büyük oluyor.

DÜNYADAKİ NASİBİMİZ NE KADAR?

Peygamberimiz (sav) buyurdular; ”İnsanoğlu, malım malım der. Halbuki yediği, içtiği, giydiği ve infak ettiği onun, geri kalan varislerin.” Hz. Peygamberimiz (sav) ne güzel söyledi. Hayat, hep böyle devam etti ve ediyor.

Yunus Emre ne güzel söyledi: Mal sahibi mülk sahibi / Hani bunun ilk sahibi / Mal da yalan mülkte yalan / Var biraz da sen oyalan.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.