İNSANIN KÖTÜLÜKLE İMTİHANI

Enes B. Malik (ra) anlatıyor; “Peygamber Efendimizin (sav) yanında bulunuyordum. Bana bir gün: “Yavrucuğum, hiç kimseye gönlünde kötülük olmadan sabahla. Yine kötülük olmadan akşamla. Bu benim sünnetimdir. Kim benim sünnetimi ihya ederse, beni sevmiş olur. Beni seven de Cennette benimledir.”

Peygamberimiz (sav) özetle bizlere, ömrümüzde gece gündüz hiç kimseye kötülük düşünmememizi emreder. Böyle olan kişilerin cennette kendisiyle beraber olduğunu ifade etti. Dünyada toplumsal barışın bozulmasına sebep olan temel öğelerden biri de insanın kötü düşüncesi ve insanlara kötülük yapmasıdır. Bugünkü toplumun çektiği sıkıntıların ana sebeplerinden biri de kötü düşünmek, insanlara kötülük yapmak. Burada yapılacak en iyi uygulama kötülerden uzak olmak, kötülere alet olmamak.

KALPLERİNİN BAŞINDA NÖBET TUTAN SAHABELER

İnsanın kalbi nazargâhı İlahidir. İnsanın bütün vücudu, kalpte bulunan özelliklere bağlıdır. Enes B. Malik (ra( bir gün Peygamberimize (sav) sordu: Ya Resul Allah, biz senin getirdiklerine iman ettik. Bizim için şüphen var mı? Peygamberimiz (sav) cevap verdi; “Evet var “devamla “Gerçek şu ki kalpler Allah’ın (cc) iki kudreti arasındadır. Onları istediği gibi evirip çevirir. “

Peygamber (sav) burada, kalplerimizi temiz tutmamızı, kalbin hastalıklarından olan kin, nefret, öfke, haset gibi zararlı huyları bulundurmamamızı emrediyor.

Diğer bazı haberlerde de benzer rivayetler gelmiştir. Ayeti Kerimelerde de buna işaret vardır. Allah (cc), kişi ile kalbi arasına girer. Oranın temiz tutulmasını emreder. Onun içindir ki Cenabı Hak, huzuruna kalbi selim ile gelmemizi emreder. Kalbi selim ne diye sorulursa, Kitap ve Sünnete bağlı, sağlam bir itikada sahip, ihlas üzere amel işleyen insanların kalbidir. Onlar takva (Allah’tan (cc) korkarlar) sahibidirler. Vera sahibidirler. Şüphelilerden sakınırlar. Sahabe Kiram Efendilerimiz bu bilgileri doğrudan, Peygamber Efendimizden (sav) aldılar, bize naklettiler. Allah (cc) onların hepsinden razı olsun.

Bu hususu Ehli Sünnet alimleri, Sahabe Kiram Efendilerimizin hayatın her saatinde kalpleri başında nöbet tuttular diye anlatmışlardır.

Bunları yazmak, okumak, bilmek sadece kâfi değildir. En önemli soru şu. Sahabeler gibi, kalbimizi Allah’a (cc) bağlayıp, kalbi kötü hastalılardan uzak tutabiliyormuyuz.

Bu yazıyı okuyunca, kalbimizi yoklayalım, varsa mevcut hastalıklardan uzak duralım. O zaman yazıyı yazmanın ve okumanın bir manası olur.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.