ASHABIN HAYATINDAN HATIRALAR

Bu yazımızda birkaç Sahabe hayatından, yaşanmış örnekler vererek anlatmaya çalışacağız. Amacımız bu olaylar içinde, biz olsaydık ne yapardık.

1-) Musab B. Ümeyr (ra):

Mekkeli zengin bir aileye mensup. Çok güzel giyinir, siması güzel yüzlü bir Sahabe idi. Genç yaşında İslam’ı kabul etti. Peygamberimiz (sav) onu Medine-i Münevvere’ye İslam’ı anlatmak üzere gönderdi. İslam’ın ilk muallimi olma şerefine erişti. Medine-i Münevvere’de hal ve hareketleri, yaşantısı ile Müslümanların sayısı artmaya başladı. Medine Münevvere’nin ileri gelenlerinden birçokları Müslüman oldu. Uhut muharebesinde Peygamber Efendimizin (sav) sancağını taşıyordu. Muharebe anında Peygamber Efendimiz (sav) “Tekaddem Ya Musab “ (Biraz öne git) buyurdu. Sancağı taşıyan bir melekti. Döndü ve Peygamberimize (sav) gülümsedi. Böylece Musab’ın (ra) şehit olduğunu anladı. Muharebeden sonra, Uhut’ta şehitler defnedilirken, Musab B. Ümeyr (ra) kabre kondu. Bir miktar bez bulundu. Onunla kefenlendi. Ancak başına örtünce ayağı, ayağını örtünce başı açık kalıyordu. Peygamber Efendimiz (sav) başını örtmelerini, ayak ucunun da izar adlı otla kapatılmasını söyledi. Defin esnasında Hz. Ömer Efendimiz (ra) ağlayarak, Musab’ın (ra) Mekke’deki o zengin halini biliyorum, Medine’de yamalı bir elbise içinde gördüm. Defin halinde görünce de bütün Ashab ağladı.

İman böyle bir şeydi. Makam, mevki, zenginlik hepsi bir tarafa, şehadet bir tarafa idi. Allah (cc) Musab (ra) ve arkadaşlarına rahmet etsin. Âmin.

2-) Abdurrahman B. Avf (ra):

Sahabenin ticaretle uğraşan zenginlerinden idi. Kendisini, oğlu bir gün iftara çağırdı. Sofrada yemek çeşitlerini görünce, ağlamaya başladı. Yukarıda anlattığımız Musab’ın (ra) defin hatırasını anlattı. Ağladı ve acaba Allah (cc) bana ahirette vereceğini dünyada mı veriyor diyerek, yemeği yemeden kalktı. Oğlu, babacığım bir hata mı ettim? Yok, hayır etmedin. Peygamberimiz (sav) ve ashabını hatırlayınca duygulandım. Kendisine bir ara, Peygamberimizin (sav) miraç da bir hadisesi anlatıldı. Olay şöyle idi: Peygamberimiz (sav) miraçta, “Cennette Abdurrahman B. Avf’ı gördüm. Sahabem koşarak cennete girerken, Abdurrahman B. Avf’ın sürünerek Cennete girdiğini gördüm.” Peygamberimizin (sav) bu Hadisini duyunca, (o sıralarda Peygamberimiz (sav) vefat etmişti) Hz. Aişe (ra) validemize geldi. Peygamberimizin (sav) miraçta gördüklerine ait haberi sordu. Hz. Aişe (ra) validemizde, evet doğrudur. Ben Peygamberimizden (sav) öylece dinledim. Bunun üzerine, ağlayarak döndü. O sırada seferden dönen, 700 yüklü devesini, develeri yüküyle beraber Medine fukaralarına dağıttı.

3-) Hz. Hamza (ra) Peygamberimizin (sav) amcası:

Uhut’ta şehit oldu. Üzeri delik deşikti. Göğsü yarılmış, ciğerleri sökülmüştü. Muharebe alanına gelen kız kardeşi Safiye, Peygamberimizin (sav) halası, bu hali görünce, üzüldü ve ağladı. Elinde iki hırka vardı. Biri büyük, bir küçük. Kura çekti. Birini kardeşi Hz.Hamza’ya (ra), diğerini de diğer sahabeye kefenledi.

Yıllar sonra, Peygamber Efendimiz (sav) dua ederken, amcası Hz. Hazma (ra) için, “Seyyidü-şŞüheda (Şehitlerin efendisi) kıyamet günü şehitlerin sancağını, amcam Hamza taşıyacak.” buyurdular. Uhut’taki 70 civarında şehit olan Sahabe orada defnedilmişlerdi.Yıllar sonra Uhuda şiddetli yağmur yağdı. Cesetler toprak üzerine çıkmıştı. Hepsi ter-ü taze idi. Sanki yeni vefat etmişler gibi.

4-) Osman Nuri Topbaş üstadımız anlatıyor: Bir Ümre ziyaretinde, kendisine anlatılanları şöyle nakletti: Uhut mezarlığını bekleyen bekçinin oğlu ölmüş, akşam kimse görmeden Uhut şehitliğine, oğlunu gömmek istedi. Kazmayı vurunca cesetlerin hepsinin canlı olduğunu görmüş. Uhut mezarlığına defin edememiş. Şehre götürüp, Cennet’ül Bakiye defnetmiş.

Bu yazımızda, Musab B. Ümeyr’i (ra), Abdurrahman B. Avf’ı (ra), Hz. Hamza’yı (ra), Kız kardeşi Safiye’yi (ra) ve Hz. Ömer (ra) Efendimizi andık. Yaşadıkları hayat hatırlarından kesitler verdik. Şimdi her okuyucumuz, bir Fatiha-ı Şerif, 3 İhlas-ı Şerif okuyarak, onların ruhlarına gönderelim. Onlar haberdar olur. Ya Rabbi, Sen bizi, Bedirde, Uhutta, Cennet’ül Bakide yatanlarla haşret. Peygambere’de (sav) komşu et. Âmin.

NOT: Bahsettiğimiz konuların geniş malumatı, Ashabı Kiram adlı eserlerde mevcuttur. Okumanızı tavsiye ederim. Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.