HZ. ÖMER (RA) DOSTU NASIL TARİF ETTİ

Hz. Ömer (ra) Efendimiz şöyle anlattı; “ Bir kimsenin kalbinde Allah (cc) ve Resulü (sav) sevgisi varsa, onunla dost olun. O dost, ele geçmeyen bir devlettir. Onu kaybetmemeye çalışın.”

Kısaca izah etmek gerekirse, dostlarınızı seçerken, ahiretle ilgili olanları tercih edin. Dünyalık menfaatler için seçilen dostlar vefasızdır. Menfaatleri bozulunca, dostlukları da bozulur. Belki de bugün aradığımız ama bulamadığımız veya bulmakta zorluk çektiğimiz çok önemli bir konu. Dua edelim. Allah (cc) bize, Hz. Ömer (ra) Efendimizin tarif ettiği gibi dostlarla karşılaştırsın. Onlarla hem dünyada, hem ahirette beraber olalım.

Bit-tecrübe şahit olduğumuz, (kendimizden ve yakınlarımızdan) canlı örneklerle yaşadığımız sahte bir dünyadayız. Ahiret için seven ve sevilen dostluklar müstesna.

BİR SUFİ BÜYÜĞÜMÜZ NEYE GÜVENİYOR

Bir duasında, Ya Rabbi, okuduğum, yazdığım ve yaptığım amellere değil.

Ancak tek güvencem şudur; senin sevdiklerini sevdim. Senin buğz ettiklerine, buğz ettim. Allah Resulünü (sav) vesile kılarak söylüyorum. O’nu ve O’nun sevdikleri hürmetine beni, anamı, babamı ve büyün müminleri affeyle. Âmin.

Özetle ifade etmek gerekirse, sevdiklerimizi Allah (cc) için sevmek, buğz ettiklerimize de Allah (cc) için buğz etmek gerekir.

EBU CEHİL PEYGAMBERİMİZE (SAV) NE SORDU

Bir gün ebu cehil Kâbe civarında, Peygamberimizle (sav) karşılaştı ve Peygamberimize (sav) sordu, avucuma sakladığım nedir? Peygamberimiz (sav) ona şöyle söyledi: “Benim Peygamber ve Allah’ın Resulü olduğunu ben mi söyleyeyim? Yoksa avucunda gizlediğin taşlar mı söylesin?” ebu cehil avucunu açtı taşlar, ‘Lâ İlâhe İllallah, Muhammedun-Resulullah’ diyerek şehadet getirdi. Burada Peygamberimiz (sav), Allah’ın (cc) izniyle hem avucundakini bildi. Hem de taşların şehadet getirerek, Allah’ın (cc) bir olduğunu ve Peygamberimizin Muhammed (sav) hak Peygamber olduğunu tasdik etti. ebu cehil yine iman etmedi. Gözleriyle gördü, kulaklarıyla duyduğu halde imansız olarak Peygamber huzurundan ayrıldı. İman ve nasip böyle bir şeydir. Nefis ve şeytan gözleri kör, kulakları sağır yapıyor.

Bu olay bize neyi anlattı, kâinatta cansız hiçbir varlık yok. Dağlar, taşlar, bitkiler ve hayvanlar hepsi canlıdır. Kendi dilleriyle, Rabbimizi zikrederler.

Büyük sufi Üftâde (ks) Hz.lerinin hayatından bir örnek verelim.

Üftade (ks) Hz.leri, talebeleriyle ders okurken talebelerine, kırlara çıkın, herkes birer demet gül ve çiçek toplasın gelsin. Bir müddet sonra, talebeler ellerinde çiçek demetleriyle geldiler. Aziz Mahmud Hüdayi (ks) Hz.leri, elinde kırılmış, bükülmüş bir çiçekle geldi. Üftade (ks) Hz.leri, talebesi Aziz Mahmud Hüdayi (ks) Hz.lerine sordu, sen neden bir demet toplayıp getirmedin? Aziz Mahmud Hüdayi (ks) Hz.leri cevabında, Muhterem hocam, siz çok güzel çiçeklere layıksınız. Ancak ben hangi çiçeğe elimi uzattıysam, Allah’ı (cc) zikrediyordu. Koparamadım. Ancak bu elimdeki kırık çiçek, zikirden düşmüştü. Bunu getirebildim.

Bitkiler alemini anlatan bu çok güzel hatıra, bize çok şeyler anlatır. Ben düşünüyorum, biraz da siz düşünün.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.