Futbolseverler için Dünya Kupaları vazgeçilmezdir. 78 dünya kupasını hayal meyal hatırlıyorum, 82 de 18 yaşındaki Maradona’yı izlemek için ekran başına geçtik, fakat Rossi’yi Rumenige’yi Schumaher’i Paff’ı Hrubeş’i izledik. 86 Dünya Kupasında sahura kadar Maradona’nın tek başına Dünya Kupasını kazanışına şahit olduk…

2002 de Güney Kore ve Japonya’da Türk Milli takımıyla gururlandık. Güney Afrika’da Vuvuzela ile tanıştık…

Ve gelelim 2014 Dünya Kupasına…

Organizasyon Brezilya’da düzenleniyor…

Yarı Final karşılaşmasında, Brezilya 60 bin kişi önünde kendi memleketinde Almanya’dan il yarım saat içinde 5 gol yiyor.

Hepimiz şahit olduk, izlemeyenler izleyenlere anlattı, sosyal medyada dalga konusu oldu…

Bam teli burası…

Şimdi empati kuralım, bir an için Dünya Kupasının Türkiye’de düzenlendiğini hayal edelim, Türk Milli takımı ilk yarım saatte 5 gol yese…

Stad, şehir  fark etmez, sizce o maçın tamamlanma olasılığı nedir?

Bence sıfır…

Adamlar, kendi organize ettikleri turnuvada 7 gol yediler, en ufak bir taşkınlık olmadı, en fazla yuh!!! sesi duyduk. Çok kızanlar stadyumu terk ettiler…

Bu bir kültür meselesi, futbolda kazanmak çok keyiflidir. Kaybetmek hüzünlüdür, lakin dünyanın sonu değildir…

Ülke olarak futboldan keyif almayı öğrenmeliyiz. Ben şahsen Konyaspor taraftarıyım, ama nerede hangi maç olsa izlerim, atılan her gol keyif verir.

Futbol maçına insanlar, şölene gider gibi gitmeli. Bizde olduğu gibi kavga etmeye , küfür etmeye maça gidilmemeli.

Döner bıçağıyla maça gidenleri hiçbir zaman anlamadım, yada çakı ile…

Futbolcunun, taraftarın anasına babasına söveni de anlayamadım.

Şarkı söylemek varken, küfür etmek neden?

Atalarımız ne güzel söylemiş; ‘’İğneyi önce kendine bir batır, sonra çuvaldızı başkasına batırırsın’’

Kendimize yapılmasını istemediğimiz bir şeyi başkasına yapmayalım.

Konyaspor taraftarı yeni stadyumunda umut ederim ki Türk Futboluna yepyeni bir taraftar kültürü getirsin…

Herkesi bu fikre destek olmaya davet ediyorum…