Mısır üzerinde yazı yazmak şu anda yanlışlarla doğruları karıştırmanın yanında, ayırt etmek öyle zordur ki, sadece şu kesindir. Batılıların istediği bir hükümet başta değildir. Evet Mısır’daki olayları Nursi’ye karşı körüklenen bu hareket, iktidarı elinden alınmış, eski rejim yanlıları ve Nursi’nin uygulamaları işine gelmeyen gayri memnunların yanında en önemlisi de batı emperyalizminin kendisi, iç uzantıları ve ajanları Mısırlı halkı “vatan severler” diye ayağa kaldırmıştır. Olayları iyi tahlil edersen islam alemi coğrafyası kan, barut ve göz yaşı içinde çırpınmaktadır. Mısır bugün Türkiye’den otuz kırkyıl geridir.
Evet Mısır dünyanın kırkıncı ekonomisi olsada orta sınıf yok edilmiş. İç ve dış borcu 240 milyar doları bulmuş. Gelir dağılımı adaletsizliği öyle adaletsiz ki orta sınıf tamamen yok edilmiş. Ya zenginler ya da fakirler vardır. Ekonominin çoğu yüzde yirminin elinde geri kalanı açlık ve açlık sınırının altında yaşamaktadır. Açlık sınırının altında milyonlarca insan yaşamaktadır. Sadece iki- üç milyon insan, üzerinde çatısı dahi olmayan bir odalık barakalarda yaşamaya mahkum bırakılmış. Devlet memurlarının maaşları ortalama yüz elli ikiyüz dolar arasındadır. Rüşvet almış başını gitmekte, rüşvetsiz iş görülmemez hale gelmiş. Elbette bir yılda bunu Nursi düzeltemezdi. Düzeltmeye çalışması, batıyı, içindeki batı yanlılarını ve ajanları ayağa kaldırmıştır. Günler öncesi Tahir Meydanı’na çadırlar kurulmuş. Bu kalkışma bize yabancı gelmiyor. Aynı kalkışmayı haftalar öncesi batı emparyalizimi ülkemizde de denemişti.
Emperyalistler, ülke içindeki diğer güçler faizciler, basın ve ordu içindeki Nursi karşıtları Nursi’nin gitmesi gerektiğini “baltacı” denen isayancıları sokağa dökmüştür. Evet islam coğrafyasının kan, barut ve göz yaşı içinde can çekiştirmesini isteyen emparyalizim. İslam ülkelerinin kakınmasını ve birlikte hareket etmesini istemeyip kendi çıkarlarını ve amaçlarını gerçekleştirecek çeşitli oyunlarla islam ülkerini karıştırmakta ya da işgal etmektedir. Ne olursa olsun kendi çıkarları gerçekleşmesi için; ülkelerde ayaklamalar iç savaşlar çıkarmaktadır. Çocuklar, analar ağlamış insanlar ölmüş, aç kalmış batı emparyalizimi için önemli değildir. Önemli olan onların çıkarlarıdır.