Aşklar, sevgiler ve evlilikler pamuk ipliğiyle bağlanmış. Zamanda mı suç, doğru kaynaktan beslenmeyen zihinlerde mi suç? Bilinmez; ama birşeyler yolunda gitmiyor. Toplum madde peşinde koşarken manevi bağlarından kopmayla; kurtlu peynir gibi için için kendini yiyor. Neler oluyor? Aşklar maymun iştahına dönüşmüş. Kalbim duracak kadar seviyorum, sensiz yaşayamam, sözleri uçuşup giderken, yapılan evlilikler. Yılını tamamlamadan ayrılıklara bırakmaktadır.
Bir yerde sohbet ederken laf lafı açtı söz yine toplumsal sorunlara gelmişti. “Bir bilinmezliğe gidiyoruz dedi biri, eskiden fakirlik vardı; ama insanlık vardı. İnsanlar parayı buldu. Maddi olarak herşeyleri var; lakin huzur ve insanlık kayboldu. Niye? demeden söze devam etti: “Yakın komşunun bir oğlu vardı. Üniversiteyi bitirdi, işini de buldu. Geçen yıl bir kıza aşık olmuştu. “Bana o kızı almazsanız canıma kıyarım” diyecek kadar aşık olduğunu anne ve babasına yakınmasına karşılık anne ve baba aman evladım! Deyip.
Nişanını, düğünü yaptılar. Ayrı ev diye tuttururlar. Anne baba ayrı ev tuttu. Çocuklarının mutluğu için aile gereken her şeyi gücünün yeteceği kadar yaptı. Bir yıl olmadan: “Biz anlaşamadık.” Demeye başlamışlar. Gelin hanım, annesinin evinden gelmez olmuş. Haydi boşanmaya, mahkeme kapısına, hakim önüne varmışlar. Bu arada gelin hanım hamile, boşanma davası sürüp giderken.
Gelin hanım hastanede çocuğunu doğurur. Annesi ile birlikte eşinin evine telefon açarlar. Bizde bir emanetiniz var. Emanetinizi gelin alın. Doğurduğu çocuğun yüzünü dahi görmeden. Yavrusuna süt emzirmeden, kucağına dahi almadan hastaneden ayrılıp gider. Doğan çocuk babasına verilir. Anne böylece çocuktan kurtulur. Aynı anne evlilikte takılan bilezik ve altınları emanet görmez onların iadesi istenince onlar benim hakkım der. O da yetmez ev eşyalarının yarısını geri ister. Madde planında yaşayan ruh planında ölü bir nesli nasıl yetiştirmişiz. Bu nesli bu hale getirmede kim suçlu bilmiyorum; ama gittikçe problemlerin artacağını görüyorum. Batıya benzeyip madde palanında belki kurtulacağız; lakin mana palanında nasıl hesap vereceğiz Hakk'a. Bu doğan çocuk anne sevgisinden mahrum olarak hayata başlıyacak, anne duasından mahrum kalacak anne duası deyip yabana atmayın annenin hayır duası insanın iki dünya için kalkanıdır. Bu nasıl bir annelik ne diyeceğimi bilemiyorum, okuyucu karar versin. Bu anneyi çocuğunu görmek istemiyecek kadar merhamet yoksunu olmasında kendi kusurumu yoksa o anneyi bu hale getiren eşmi kusurlu bilemem, karşılıklı iki kişiyi dinlemeden kimin haklı olduğuna karar vermek zor. Her ikisinin bu aile yuvasının yıkılmasında kusurları vardır. Bu münferit bir olaydır belki; lakin hergün bunun değişik bir versiyonu ile boşanmaların artığını duymaktayız. Beni boşanmalardan daha çok çocukların durumu ilgilendirmekteydi. Bu yazım yarım kalmıştı. Cuma ezanı okunurken bıraktım tamamlamama aşağıdaki konuşma yardımcı oldu.
Cuma çıkışı bir arkadaşla konuşurken okulundan çok dertliydi: “Niye dedim.” Her sınıfta en az beş altı tane parçalanmış aile çocuğu var hepsinin ayrı ayrı problemi var. Hepsi de hemen hemen problemlidir. Hele sosyo kültürel ve ekonomik yönden düşük olan parçalanmış ailelerin çocukları daha problem oluşturmakta, çocuklar ne anne ne baba sevgisi görmekte çoğu ya babaanne ve anneanne yanında kalan çocuklardır. Babaanne ve anneanne yanında kalanlar daha problemli olmaktadır. Çünkü eğitim adına tepki konmamış, anneanne ve babaanne; annesi ve babasından ayrı olduğu torunna yerinde ve zamanında doğru tepkiyi göstermediğinden çocuk davranışları karşısında doğru uyarıyıcı almamakta kendi kendine davranış geliştirmekte kuralsız bir hayat öğrenmektedir. Çevreye ve okulda uyum problemeleri yaşamaktadır. Derslere karşı ilgisiz okul kuralları ağır gelmekktedir.
Bu yazıları niye sürekli yazıyorum. Evet, toplumların temeli ailedir. Parçalanmış aile çocukları problemli çocuk oluyor hayata hep mağlup başlıyorlar, diğer çocuklara göre, evlenecek evlilikler olanların ailenin önemini kavrayıp. Birkere, değil evlenirken ve boşanmaya karar verirken bin defa düşünmeli. Herkese mutlu bir aile ortamında yaşama dileğiyle.