Çocuklara karşı aşırı hoşgörülü olmak hoşgörülü davranmak, çocukta aşırı bir özgüven ve dengesiz bir tutum geliştirir. Çocuğun davranışlarına olumlu ve olumsuz tepki konmadığı zaman, çocuk kendi kendine göre davranış geliştirir. Çocuk kendi geliştirdiği davranışlarına ebeveyn tepki koymadığı için; çocuk yaptığı davranışlarına kendi sınır koyamaz. Çocuğun, her istek ve ihtiyaçlarına aile sorgusuz ve sualsiz, onun isteklerini emir telakki edip, her dileğini kabul eder her istediğini yerine getirirse, çocukta aşırı özgüven , dengesiz bir tutum ve davranış gelişir.
Ebeveynin, çocuk üzerindeki denetimi gevşek olduğu zaman, çocuk uyku saatlerini, yemek saatlerini, ders çalışma saatlerini ayarlamayıp, plansız ve programsız tamamen kendi kendine kendi istekleri doğrultusunda özgür bırakılmış ise; ebeveyn, hiç bir kural, kısıtlama ve yaptırım uygulamaz ise; cezaları ve ödülleri yeri ve doğru zamanda uygulamadığı durumlarda, çocuk söz laf dinlemez olur.
Aşırı hoşgörülü ebeveyn tutumunda, çocuk deyim yerindeyse “ipi eline almış''. Çocuğa karşı aşırı ilgi ve sevgi beslenildiğin farkında olduğu için: “Dediğim dedik çaldığım düdük'' İstediğim gibi davranırım. Çünkü ebeveynin elinden inisiyatifi elinden kaçırmış inisiyatifi tamamen çocuk ele almış. Bu gibi durumlar genellikle tek çocuğu olan ailelerin tek çocuğunda görülür, veyahut birkaç kızı olan ailede, tek erkek çocuk var ise erkek çocuk şımartılırsa aşırı özgüven kazanır, yada birkaç erkek çocuğu olan ailenin tek kız çocuğu şımartılırsa aşırı hoşgörüden dolayı aşırı özgüven kazanması durumlarıdır.
Aşırı özgüvenin sebeplerine bakacak olursak: Ebeveynlerin çocuktan beklentilerinin yüksek olması durumudur. Ailenin beklentileri çocuğun istidadı ve kabiliyetinin üstünde olursa, çocuk rol yapmaya çalışır. Sebebi ise ailesini memnun etmek için; üstlendiği rolü oynar. Çünkü çocuk ebeveyn beklentilerini karşılayamadığı zaman onların sevgisini kaybedeceğini düşünür. Onların beklentisi isteğinde rol alır ve rolünü oynar ama; mutsuz, kaygılı ve stres içindedir
Birde övgünün doğru zaman ve doğru yerde kullanılmaması; yanlış, yerinde ve zamanında kullanılmayan övgü, çocukta abartılı özgüven, enaniyet duygusunun ve egosunun kabarmasına yol açar. Sebepsiz övülmesi ve çocuğun kişiliğinin övülmesi ''sen aslansın, senin gibi akıllı çocuk var mı?'' gibi durumlar çocuğu kibirli yapar, kendini üstün görür. Çocuğun yaptığı işleri övmeli. Dersine düzenli çalışır, nezaket kurallarını bilir, vs. Çocuk sebepsiz övülürse çocuk her konuda kendini yetenekli ve yeterlilik hissine kapılıp. Bu kadar övülüyorum: “Benim bir şey yapmama gerek yok'' duygusunu yaşayarak kendini tanıma yeteneklerini geliştirme çabasına girişmeyecektir
Aşırı özgüvenin zararları; aşırı hoşgörüyle büyüyen çocuk, paylaşma ve işbirliğine katılmayacak. Diğer insanlara saygısı düşük olacak, diğer çocuklara hükmetme duygusu hep diri olacak, kurallara önem vermeyecek, oyunlarda kurallara uymamaya meyilli olacak, kurallar onu sık boğaz edecek, büyüyünce toplumun örf, adet, gelenek ve göreneklerini önemsemeyecek. Yasalara aykırı davranmaya meyilli olacak. Bencil çıkarcı ve kendisine hizmet edilmesini isteyen bir tip olacaktır. Sevgisi, dostluğu hep çıkarı olacaktır.