Tesisin fabrika bölümünü satın alan Albayraklar’a ait Al-Çelik firmasının lojmanlarla ilgilenmediği anlaşılıyor. Satıldığı tarihe kadar çalışanların ikâmet ettiği lojmanlar, bir zamanlar Konyaspor’un da kamp yaptığı misafirhane, diğer sosyal tesisler, içinde golf sahasının bile bulunduğu oyun alanları ve merkezî ısıtma sistemi bu nedenle sahipsiz kalarak, hırsızların yağmasına terkedilmiş. Ali Said Öge, bu sayfada yer alan yürekleri sızlatan köşe yazısında ihale dışında bırakılan bölümün bulunduğu hâli o kadar mükemmel özetlemiş ki, insan “Bu kadarına da pes. Devlet malı bu kadar sahipsiz mi?” demekten kendisini alamıyor. Meselâ, “Yetkililerin umurunda olmamış, yağmacı ve hırsızların mı umurunda olacak?” diyerek, şöyle devam ediyor:
“Talan aylarca sürmüş olmalı ki, lojmanların içinde para edecek hiçbir şey kalmamış. Elektrik tesisatları, mutfak dolapları, banyo kazanları, sıhhî tesisatlar, kapı kolları ve kilitleri, elektrik sayaçları, merdiven korkulukları sökülüp götürülmüş. Kalorifer kazan dairesindeki her birisi milyarlara satın alınan ve vinç yardımıyla yerleştirilen motorların dışarıya nasıl çıkarıldığını bir türlü aklım almadı. Hırsızlar bir santim bakır kablo bile bırakmamış, panolardaki para eden en küçük malzemeyi bile çalmışlar. Lojmanların üst katlarındaki kalorifer peteklerini, pervazlarıyla birlikte kırdıkları pencerelerden atarak merdiven basamaklarını ve kapıları bile kırmışlar. İşin hayret verici yanı, bu kadar gürültü ve patırtıya rağmen yağmadan kimsenin haberinin olmaması, ‘Bu kadar malzeme ve devasa motorları nereye götürüyorsunuz. Siz kemsiniz’ diye soran çıkmaması!”
Ali Said, “Yürekler acısı” dediği yağmayı birkaç defa dile getirdi, ancak ilgilenen bir Allah’ın kulu çıkmayınca, bu defa tesislere girerek, objektifiyle tesbit ettiği görüntüleri gözler önüne serdi. Fakat yine kimsenin kılının kıpırdamadığını görünce, “Tesisin satılan kısmının dışında kalan bölümü bizim diyecek bir babayiğit yok mu?” sorusuna da cevap alamadı. Halen faaliyetine devam eden fabrika bölümünün yetkilileri; lojmanlar, misafirhane, sosyal tesisler, oyun alanları, kazan dairesi ve diğer müştemilâtın özelleştirme kapsamı dışında tutulduğunu, bu nedenle ilgileri dışında olduğunu öne sürmüş. Tesisin fabrika bölümünü satın alan ve merkezi İstanbul’da bulunan Al-Çelik firması da henüz bir cevap vermemiş. İl Özel İdaresi, tüm dosyaları araştırdıklarını, bahsi geçen metrûk hâldeki lojman, sosyal tesis, misafirhane, oyun alanı, arazi ve kazan dairesinin Özel İdareye devrine dair bir kayda rastlanmadığını bildirmiş.
Hasılı, milyarlarca Türk lirası, eski para birimine göre trilyonlarca lira değerindeki emlâke henüz bir sahip bulunabilmiş değil. Hâl böyle olunca, o güzelim tesis hırsızlar için bulunmaz bir yağma hâline gelmiş. Devletin, malına sahip çıkmaması düşünülebilir mi? Zamanın parasıyla milyarlar harcanarak inşa edilen, CHP’nin göstermelik temel atıldığını iddia ederek, çakılan kazıklar söğüt ağacı olduğu için yeşerdiği söylentisini yaydığı Tümosan, türlü engellere rağmen işletmeye açılınca Erbakan’ın eseri olduğundan yıllarca işletme sermayesi verilmeyerek, alınan krediler yüzünden bankalara faiz ödemek zorunda kalındığı gibi, yurt dışına ihraç yapılması bile önlendi. Böylesine önemli bir tesisin atıl hale getirildikten sonra, içine düşürüldüğü durum cidden üzüntü verici. Fabrika özelleştirildiğine göre, bâri geride kalan ve neticede millî bir servet olan tesislere sahip çıkılmalı, bu arada Ali Said Öge’nin feryadına diğer yazılı ve görüntülü medya da destek vermelidir.
İnsan olup biten karşısında “Demek ki satışın Konyalı işadamlarından kurulu bir konsorsiyoma yapılmayışının altında yatan başka sebepler varmış” demekten kendisini alamıyor.