Herkesin bir kum saati vardır hayatta. Her bir kum tanesi ömrümüzden bir günü temsil eder. Azalan taraf şu an yaşadığımız dünya, kumların düştüğü yer ise ölümden sonraki ebedi hayatımızdır. Hemen her gün bir kum saati tamamlarken görevini, aynı anda bir yenisi daha eklenir hayata. Dünya üzerindeki tüm kum saatlerinin gösterdikleri zaman dilimleri farklıdır. Bazıları yılları, bazıları saatleri gösterse de hepsi bir gün mutlaka duracaktır.

**

Düşünüyorum da zamanımızın dolmasından korkuyor muyuz? Yoksa hiçe mi sayıyoruz akıp giden kumları? Şöyle dönüp bir bakıyorum da etrafıma sanki sonsuza dek yaşacakmışız gibi hareket etmiyor muyuz? Hiç bitmeyeceğini sandığımız yarınlar için yapılan planlar, hatalarını tecrübeye çevirmediğimiz dünler ve içindeyken kıymetini bilemediğimiz bu günler…

**

Sonu gelmeyen isteklerimiz, doymak bilmeyen nefsimiz uğruna zamanın, kırdığımız gönüllerin, tadını çıkararak yaşayamadığımız anların haddi hesabı var mı? Daha çok para, daha çok şöhret, daha çok güç, daha çok zaman…

**

Milyarlar kazanabiliriz elbette daha da çoğu vardır bunun. Gücümüze güç katabiliriz, en güçlüsü olabiliriz dünyanın bunun da daha çoğu vardır. Peki ya zaman? Daha çok zamanımız var mıdır? Cevabını bile bilmediğimiz bir soru ne yazık ki. Garantisi olmayan tek şey zamanken nasıl da şuursuzca harcıyoruz onu.

**

Gözlerimizin önünde akıp giden kumlar hatırlatmıyor demek ki ölümü bize. Oysaki ölüm bir nefes aralığı kadar yakınımızda…Velhasıl akıp gidiyor zaman. Biz istesek de istemesek de duracak bir kum saatimiz. Şöyle bir silkelenip kendimize gelsek henüz vakit varken. Daha çok kazanma hırsımızın önüne geçsek, “dur” diyebilsek mesela nefsimize.

**

Kalan zamanımızı kültürde, sanatta güzel eserler bırakmaya harcasak. Daha çok barış için, daha çok insanlık için, daha çok güven, huzur için çabalasak daha güzel olmaz mıydı dünya? Diyorum ki elimizde duran bir avuç kumun kıymetini bilelim. Çünkü zaman akıp gidiyor ve bunun bir çaresi yok. Giden günlerin en güzel telafisi içinde bulunduğumuzu anı güzel değerlendirmektir.