SAHABİ EBU FİRAZ (RA) PEYGAMBERİMİZDEN (SAV) NE İSTEDİ

Ebu Firaz (ra) isimli sahabi, Rabia B. Kaab (ra) anlatıyor; “Peygamberimizin (sav) kapısında bekler, orada geceler, Peygamber Efendimizin (sav) eşyalarını hazırlardı. Bir gün şöyle anlattı: Hizmetinde bulunurken Resullah (sav) “Benden iste, sana ne vereyim? “Dedim ki, Ya Resul Allah, düşüneyim. Ertesi gün sorunca, Ya Resul Allah, dua et ahirette sana komşu olayım. Peygamber Efendimiz (sav) “Başka şey isteseydin.” İsteğim bu Ya Resul Allah dedim. Peygamber (sav) “Bunu sana kim söyledi? “Hiç kimse. Düşündüm. Dünyalıklar zeval olup, kaybolup gidiyor. Ben ahireti seçtim. Peygamber (sav) “O zaman çok secde ederek, bana yardımcı ol.”

Peygamberimizle (sav) sahabi arasında geçen bu konuşma, namazın ehemmiyetini, Allah’a (cc) ve Resulüne yakınlığını işaret etmektedir. Bütün kaynak kitaplarımız ittifakla yazmışlar ki, kulun Allah’a (cc) en yakın olduğu zaman, secde halidir. Şeytanın da insandan en uzak olduğu yer, secde mahallidir. Yine fıkıh kitaplarımızda, ahirette ilk sorgu namazla başlayacaktır. Burada imtihanı geçen, diğer imtihanları da kolay olacaktır. Allah (cc) mahşerde bizleri mahcup etmesin.

PEYGAMBERİMİZİN (SAV) SAHABİSİMİN SORUSUNA SELMAN FARİSİNİN (RA) CEVABI

Selman Farisi’ye (ra) iki kişi geldi, sordular, sen Peygamberin (sav) sahabisi misin? Selman (ra) bilmiyorum diye cevap verdi. Gelenler, herhalde yanlış geldik dediler. Selman (ra) sözlerini şöyle tamamladı. “Ben Resul Allah’ı (sav) gördüm. Meclisinde bulundum. Ancak Peygamber (sav) sahabisi, onunla Cennete giren kişidir. Cennete girip girmeyeceğimi bilmiyorum.”

Selman (ra), Peygamberimizin (sav) övdüğü “Selman bizdendir, biz de ondanız. “Dediği bir sahabi. Hatta sahabiler aralarında, Selman (ra) bizdendir dedikleri halde, Selman (ra) “Ben Selman İbni İslam, ben İslam’ın oğluyum.” diye tanıtmıştır.

Burada dikkat çeken husus, sahabinin tevazu yanında, esas olan son nefeste iman ile ölmektir. Bu hususta kimseye, Peygamberler dışında, garanti verilmemiştir. Bütün sahabi, tabiin ve Ehli Sünnet alimleri son nefesten endişe duymuşlardır. Allah (cc) hepimizi son nefeste imanla huzuruna alsın. Bize düşen görev, Kitap ve Sünnete sımsıkı sarılarak, dillerimizi Kelime-i Tevhid ile ıslandırarak o muhteşem ana hazır olmak.

KİMSE İÇİN AHİRET TEMİNATI YOK

Rivayet edilir ki; ” Sahabinin abid ve zahidlerinden Osman B. Mazun (ra) vefat etti. Peygamberimiz (sav) defin işlemleri için mezar başında. O esnada arkalardan bir kadın, Ey Osman, Allah (cc) sana ikram etmektedir, diye söylendi. Peygamberimiz (sav) ona döndü “Nereden bildin? “Kadın, vallahi bilmiyorum. Peygamberimiz (sav) “Ben onun hakkında, hayır ümit ediyorum. Fakat ben Peygamber olduğum halde, bana ve size ne yapılacağını bilmiyorum. “(Buhari)

Bu Hadisi Şerifte Peygamber Efendimiz (sav) bizlere: 1-Ölüleriniz hakkında kesin konuşmayın 2-Cenazeleriniz hakkında rahmet dileyin. Onları hayırla anın mesajını vermiştir.

Hak Dostu Nakşi Halidi kolu halifesi Mevlâna Halidi Bağdadi Osmani (ks) Hz.leri talebelerine yazdığı mektubunda, kendisi için hüsnü hatimeye dua etmelerini istemiştir. Bizler, Elhamdülillah şuna inanırız ki, Kuran ve Sünnet yolunda, Peygamber (sav) muhabbetiyle hayatının sonu, yani ölümü iyi olacaktır. Okuduğumuz siyer kitaplarında bunun örnekleri vardır. Hepsi son nefesinde Kelime-i Şehadet getirerek yolculuğunu tamamlamışlardır. Bizler de öyle ümit ediyoruz. Allah (cc) ümitlerimiz boşa çıkarmasın.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.