LOKMAN SURESİ SURESİNİN 31/15 AYETLERİ NEDEN İNDİ

Said B. Ebi Vakkas (ra) anlatıyor; “Yeni Müslüman olduğum günlerden, bir gün annem beni çağırdı. Eğer İslamiyet’i bırakıp, eski dinime dönmezsen, benimle konuşmayacağına, yiyip içmeyeceğine yemin etti. Bana şöyle dedi, Allah’ın (cc) sana, annen ve babana iyi davran dediğini söylüyorsun. Ben senin annensem, sana dininden vazgeçmeni emrediyorum. Annem 3 gün bir şey yemedi, içmedi. Sonunda dermansız kaldı, düşüp bayıldı. Kardeşim Ummare, kalkıp ona su verdi. Annem kendine gelince, beddua etmeye başladı. Bunun üzerine, Lokman süresi nazil oldu.

Ayeti kerimelerde (31/15) mealen Allah (cc) şöyle buyurdu; “Eğer annen baban, Allah (cc) konusunda bilgin olmayan bir şeyi, tanrı kabul etmeye seni zorlayacak olurlarsa, o zaman onların sözlerini dinleme. Bununla beraber, dünyada onlarla iyi geçin. Sen, yüzünü ve özünü bana çevirenlerin yolunu izle. Sonunda bana döneceksiniz. O zaman neler yaptığınızı ben size bildireceğim.”

ESMA BİNTİ EBU BEKİR (RA) PEYGAMBER EFENDİMİZE (SAV) NE SORDU

Önce kısaca Esma B. Ebu Bekir’i (ra) tanıyalım: Hz. Ebu Bekir (ra) Efendimizin büyük kızı. Hz. Aişe (ra) validemizin ablası. Peygamberimizin (sav) baldızı. Lakabı ‘ Zatün-Nakateyn‘ (iki kuşak sahibi) Peygamber Efendimiz (sav) hicret yolcuğuna çıkmadan önce, Hz. Ebu Bekir’in (ra) evine uğradı. Yol azığı hazırlandı. Keselerin ağzını bağlamak için ip bulamayınca, belindeki kuşağı çıkardı. İkiye böldü ve azıkların ağzını bağladı. Onun için, bu lakap verildi. Eli açık, cömert ve ilk Müslümanlardandı. Peygamberimizin (sav) Sevr mağarasında kaldığı 3 gün sürede, onlara yiyecek taşıdı. Annesi kuteyle Müslüman olmamıştı. Allah’ın (cc) emri gereği, Hz. Ebu Bekir (ra) de kuteyleyi boşamıştı. Kuteyle zaman içinde, Mekke’ye kızını ziyarete geldi. Esma validemiz, Peygamberimize (sav) geldi, Ya Resul Allah, annem halen Müslüman değil, onu eve alayım mı? Peygamber Efendimiz (sav) şöyle buyurdu;“ Evine al, ikram et, güzel yüz göster. “Öyle de yaptı, evine aldı, yedirdi ve içirdi. Bunun üzerine Mümtehine 8. Ayet indi. Ayette; “Allah (cc) sizinle, din uğrunda çarpışmayan ve sizi yurtlarınızdan çıkarmayanlara adil davranmamayı yasakladı. Doğrusu Allah (cc) adil olanları sever.”

Bize büyük bir ölçü veren Ayetin, inmesine vesile oldu. Ayeti Kerimeden öğrendiklerimiz: 1-Bizlerin Müslüman olan ve olmayana adil davranmamızı emreder 2-Adil davrananları da Allah’ın (cc) sevdiğini 3-Yakınlarımız gayri müslim bile olsa, onlara iyi muamele etmemizi belirtir.

Esma validemiz, 100 senden fazla yaşadı. Mekke’de vefat etti. Cennet’ül Muallada, Hz. Hatice (ra) validemizin yanı başına defnedildi. Mekânı cennet olsun. Bize şefaat edecek ümidiyle.

BAZILARI GÖZ AÇINCA BAZILARI DA GÖZ KAPAYINCA KAYBEDER

Abbasi halifesi Harun Reşid, sarayında Behlül Dâne ile oturuyorlardı. (Behlül Dâne, alim, fazıl ve meczup bir zattı.) Bir ara, Behlül Dâne uyukladı. Uyandı. Halife sordu, hayrola ne oldu? Behlül, rüya gördüm. Senin yerine halife olmuşum. Saraydayım. Orduları sefere gönderiyorum diye anlatıyordu. Halife sözünü kesti, ama hepsi hayal, göz açınca hepsi kayboldu. Behlül ona, doğru söyledin. Ben gözümü açınca, sen de gözünü kapayınca hepsi kaybolacak, diyerek aslında çok derin manalı bir cevap verdi. Sohbet devam ediyordu. Behlül Dâne, halifeye sordu, bu han kimin? Halife ne hanı, burası saray. Behlül Dâne, önce kim oturuyordu, babam, sonra onun babası, dedem diyerek saymaya devam etti. Behlül, gördün mü gelen, gitmiş. Böyle dolup boşalan yerlere, saray değil, han denir.

Hakikat öyle değil mi, babalarımız, dedelerimiz, annelerimiz, ninelerimiz hep gitmediler mi, ne güzel söylemişler, ‘İki kapılı bir han, birinden girip birinden çıktık.’ Önemli olan, dünyadan çıkışın Allah’ın (cc) rızasını alarak çıkmak. Yoksa istemesek te çıkarılacağız.

Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.