Beklentilerden ibaret insanın hayata bakışı… Ailesinden, arkadaşlarından, eşinden, dostundan, doğadan… Sürekli bir bekleyiş içinde… Susarak, hayal kurarak, küserek, kızarak… Her insan ilişkilerinde ve yaşantısında her şeyin mükemmel olmasını ister. İster de ne kadarına ulaşabilir bu isteğin? Beklentileri gerçekleşmediği için vazgeçer mi beklemekten. Kesinlikle hayır! Yürekte solan her bir beklenti daha da güçlenerek geri döner hayata.

**

 “Biz konuşmadan anlasın ne istediğimizi. Bizi şaşırtsın. Güzel sürprizler yapasın. Kırıldığımı ısrarla saklayım ondan ama beni kırdığını anlasın. Beni kazanmak için çaba göstersin.” Bunlar gibi daha pek çok beklenti cümlesi. Beklentilerimiz karşılanmazsa hayata küseriz. İnancımız kırılır. Eskisi gibi gülemeyiz.

**

Ama beklemekten de vazgeçmeyiz. Olabilir mi böyle bir şey? İnsanın elbette ki hayaller kurması, planlar yapması güzel. Bazen işler yolunda gitmeyebilir. Hayallerin suya düşebilir, planların bozulabilir. Üzülmen de gayet doğal. Ama nereye kadar?

***

Beklentilerimizi ne kadar azaltırsak ve ya onları ne kadar az önemsersek diyeyim o kadar az zarar görür ve o kadar az hayal kırıklığına uğrarız. Hiçbir şey yapmadan susup beklersek biraz kaba olacak ama daha çok bekleriz. Çünkü kimse kimsenin ne düşündüğünü kolay kolay anlayamaz o kişi anlatmazsa. Kusura da bakmayalım da anlamak zorunda da değildir zaten. Anlatmayı bileceksin ve şöyle bekleyeceksin.

+*

Eğer elinden geleni yaptığına inanıyorsan ve hala beklentilerin karşılanmıyorsa o zaman gereği kadar üzülüp ve ondan vazgeçip hayata devam etmeyi bilmelisin. Peki, biz hiç sorduk mu kendimize? İnsanların bizden beklentileri var mı? Biz ne ölçüde karşılıyoruz bu beklentileri?

**

Belki de çok yakınımızda susmayı tercih edip farkına varılmayı bekleyen birileri vardır. Belki de biz de bir kalpte sessizce büyüyen bir beklentiyizdir. Bunu hiç düşündük mü? Mutlu edebiliyor muyuz sevdiklerimizi. Yoksa kendi beklentilerimiz uğruna harcıyor mutuz onları?

 **

Hiç kimse mükemmel değildir. Hiç kimse de kimseden mükemmel olasını beklememelidir. Beklentiyi biraz azaltırsak hem onlar gerçekleştiğinde çok daha fazla mutlu olurken hem de gerçekleşmediği zaman çok daha az üzülürüz.

**

Bir de şunu unutmayalım ki her türlü beklentiyi biz konuşmadan anlayabilen ve karşılıksız gerçekleştirebilen tek bir makam vardır. Kimden ne beklediğimiz de bu açıdan önemli bir detay bence. Beklemek olmasaydı kavuşmak, kavuşmak olmasaydı vuslat, vuslat olmasaydı kıymet olmazdı.