Aşktı, tutsaktı, ne kadar ayıptı
Ne kadar yasaktı
Dedikodular gelince kulağına dedi: “ateşe düşmeyen yanmayı nerden bilsin, elini bıçak kesmeyen kanın rengini nasıl öğrensin.” Sevmek her zaman sancılı ve imtihanlarla dolu olmuştur. Bir dervişi yoldan çıkaranda sevdadır yola koyanda. İnsan birini bir daha göremeyeceğini bilince tüm detaylarını ezberlemek ister ya işte öyle bir olay Yusuf ile Züleyha… dikkat ettiniz mi Yusuf ile Züleyha derken önce Yusuf dedik zira Züleyha’yı Züleyha yapacak olan yol Yusuf tan geçecekti. Yusuf u görmeyen Züleyha ya hak vermezdi. O meşhur kıssayı hepimiz biliriz: Züleyha Hz. Yusuf a aşık olur Yusuf onunla ilgilenmeyince bir hata uydurulup zindana attılır. Züleyha tabiri caiz ise reddedilmeyi o kadar hazmedemez ki gardiyana Yusufu öyle bir kırbaçla ki sarayımda otururken duyayım canının yandığını dedi.
Lakin gardiyan Yusuf aleyhissalamı gördüğünde onun güzelliğine oda çarpılmıştı. Dedi sana kıyamam fakat bir taraftan işini de yapması lazımdı düşündü dedi ki ben şu koyun postuna kırbaçla vurayım sende canın yanmış gibi yap. Yusuf aleyhisselam Gardiyanı uyarır bak denetlemeye gelir hiç kırbaç izi göremezse senide zindana atar gerçekten bir defa sırtıma vur der. Gardiyan vurur o sesi duyan Züleyha taa saraydan seslenir vurma diye. Aşk bazen yok olmak bazen de kıyamamaktır aslında. Bir kadın vardı adı Züleyha her şeye sahipti ama kalbi bir tek şeye yenilmişti AŞK…
Yusuf aleyhisselama bir mektup yazmak istedi Yusuf diye başladı Yusuf diye bitirdi. Hitaptan öteye geçemedi anlamıştı onun lügatinde Yusuf tan başka kelime kalmamıştı. Yusuf için o kadar çok ağlamıştı ki ağlamaktan kör kalacağını söyleyen yardımcısına Yusuf u görmeyeceksem ne işe yarayacak bu gözler demiş. Belki onun bu halinden Yusuf haberdar değildi ama Yusuf un rabbi haberdardı. Züleyha’nın aşkı bedenden ruha maddeden manaya zorlu bir yolculuk sancılı bir doğumdu. “ben seni bulana kadar seni seviyordum, seni yaratanı bulunca sende onu sevmeye başladım.” Züleyha nın gözleri Yusuf u kalbi ise Yusuf’un rabbini görüyordu. Yusuf'u kaybettim Kenan ilinde Yusuf bulunur, Kenan bulunmaz Bu aklı fikr ile Leyla bulunmaz Bu ne yaredir ki çare bulunmaz Aşkın pazarında canlar satılır Satarım canımı alan bulunmaz Yunus öldü deyu sela verirler Ölen beden imiş, aşıklar ölmez Demiş Yunus Emre Aslında hepimiz kuyudayız ama Yusuf değiliz…
Züleyha artık Yusuf demiyordu dualarında onu istemiyordu çünkü eskisi gibi değildi acıların içinden geçerek bambaşka bir kadına dönüşmüştü. Büyümüştü olgunlaşmıştı. anlamıştı istediği aradığı Yusuf değil gizlediği Züleyha’yı bulmaktı çok geç anladı. Allah bazen kalbimizi bir kul ile yaralar kendisiyle şifalandırmak için. O Yusuf u istemeyi bıraktı Yusuf ona geldi…
Sevginin imtihanı ağır olur aşk ola….