Bugün spor yazmayacağım...
Bugün güzel bir insanı yazacağım...
Bugün duygusala bağlayacağım...
Bugün Cennet Mekan Muhsin Yazıcıoğlu'nu yazacağım...
xxx
Muhsin Yazıcıoğlu ve yol arkadaşlarının hayatlarını kaybettiği elim hadisenin yayın yasağı getirilen olay yeri görüntülerini kazadan bir süre sonra hasbel kader izleme olanağı elde etmiştim.
Ama hissettiklerimi yazmak kısmet olmamıştı.
Görüntüler gecenin bir yarısı eve getirildi ve incelenmesi istendi.
Bilgisayarda kayıt incelenirken ben de detaylara vakıf olma şansını yakalamıştım.
Kaza sonrası köylülerin yer göstermesiyle olay yerine ulaşan Türk Silahlı Kuvvetleri ekibinin yaptığı çalışmalarla ilgili 15 dakikaya yakın bir görüntüyü izledim.
Muhsin Yazıcıoğlu ve arkadaşlarının naaşlarıyla ilgili detayları burada aktarmayacağım. Nitekim kısmen bu görüntüler daha sonra sızdırılmıştı.
Ben bu yazıda sadece görüntülerin bıraktığı izi paylaşmak istiyorum.
xxx
Muhsin Yazıcıoğlu ile 20 yıl önce Konya'da yerel bir televizyonun yöneticiliğini yaparken tanışma şansını yakalamıştım.
Uzun uzun konuşmuştuk...
Sohbetinin insanın üzerinde nasıl bir tesir bıraktığını, yıllar sonra o kahreden kazayı duyduğum ilk an çok daha iyi anlamıştım.
Günlerce üzüldüğümü, ağladığımı hatırlıyorum.
Şimdi kaza sonrası görüntüleri izleyince...
İnsan ne yazacağını nasıl yazacağını bilemiyor.
Olay yerindeki acemiliği bir tarafa bırakacak olursak, (keşke jandarma olay yeri incelemeyi bekleyebilselerdi) askerlerin naaşları tekbir getirerek ceset torbalarına koymaları beni en çok etkileyen anlardan biriydi.
... Ve tabiki Muhsin Yazıcıoğlu'nu bütün ayrıntılarıyla gördüğüm o an.
İnsanlar için zamanın durduğu anlar olur hayatlarında.
İşte o an öyleydi.
Zaman durmuştu.
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı, boğazımın kuruduğu, yutkunuşlarımın arttığı bir andı.
Zordu...
Çok zordu.
xxx
ÜŞÜYORUM...
Huzur dolu içimde
Ben sonsuzluğu düşünüyorum
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum
Durun kapanmayın pencerelerim
Güneşimi kapatmayın
Beton çok soğuk, üşüyorum.
xxx
Muhsin Yazıcıoğlu'nu vefatının 6. yılında saygı ve rahmetle anıyorum.