Seyfullâh (Allah’ın kılıcı) Hâlid bin Velîd hazretlerinin nesebi Lüvey bin Gâlib’de Resûlullâh Efendimizle (s.a.v.) birleşir. Validesi Lübâbe binti’l-Hâris, Peygamberimizin zevcesi ve Mü’minlerin annesi Meymûne radıyallâhü anhânın kız kardeşidir. Hudeybiye’den sonra Müslüman olmuştur. Mu’te gazasında fevkalâde kahramanlığı sebebiyle Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.) onu “Seyfullâh” diye isimlendirdiler. Kendisi “Mu’te muhârebesinde elimde dokuz kılıç kırıldı” demiştir. Hayber’in ve Mekke’nin fetihlerinde ve Huneyn gazasında bulundu. Ashâb-ı Kiram arasında şecaat ve dehası ile meşhurdur.
**
Hazret-i Ebûbekir (r.a.), onu yalancı peygamber Müseylemetü’l-kezzâb ve Yemâme’deki mürtedler (dinden dönenler) üzerine sevk ettiği orduya kumandan tayin etmiştir. Mürtedlerle, Şam’da Romalılarla ve Irak’da Mecusî İranlılarla yaptığı harblerde hârikulâde kahramanlıklar ve ordu idâresinde maharetler göstermiştir. Şam’ı feth etmiştir.
Takkesinde daima Resûlullâh Efendimizin (s.a.v.) mübarek saçından taşır ve onunla Cenâb-ı Hak’dan yardım ihsan etmesini talep ederdi. Daima onun bereketiyle galip geldiğini söylemiştir.
Hazret-i Hâlid vefatı sırasında şöyle buyurdu: “Muhakkak yüz ve belki daha fazla büyük harplerde bulundum. Vücudumda kılıç darbesi, ok ve mızrak yarası bulunmayan bir karış yer yoktur. Amma işte şimdi yatağımda vefat ediyorum. Korkakların gözleri uyumasın. Benim “Lâ ilâhe illallah” kelime-i tevhidinden daha çok faydasını ümit ettiğim amelim yoktur. Ben kelime-i tevhide sığınıyorum.” Hazret-i Ömer zamanında hicretin yirmi birinci senesinde vefat etti. Kabr-i şerifi Humus’tadır. Vefatına Hazret-i Ömer ve Müslümanlar çok hüzünlendiler.