Paylaşmanın Bereketi ve Konya’nın Gönül Sofrası

Paylaşmanın Bereketi ve Konya’nın Gönül Sofrası

Modern çağın hızına kapılıp giderken, bizi biz yapan en kadim değerlerimizi de ne yazık ki yolda bırakıyoruz. Yüksek duvarlı sitelere, kilitli kapıların ardına sığındıkça komşuluk ilişkilerimiz her geçen gün biraz daha zayıflıyor, gönüller arasındaki mesafeler uzuyor. Oysa biz, “Komşusu aç iken tok yatan bizden değildir.” buyuran bir Peygamberin ümmetiyiz. Bu nebevi ölçü, sadece yan dairemizde oturanı değil; aynı havayı soluduğumuz, aynı şehrin sokaklarını adımladığımız her bir insanı bize emanet kılar.

Bireyselleşmenin ve geçim derdinin bu denli arttığı bir dönemde, bir sofrayı paylaşmak, bir aç insanın karnını doyurmak kadar yüce ve anlamlı bir eylem olmasa gerek. Yemek ikram etmek, yalnızca bedeni doyurmak değil; aynı zamanda yalnızlığa, çaresizliğe ve unutulmuşluğa karşı uzatılan en sıcak şefkat elidir. Bir kâse sıcak çorba, bazen en uzun teselli cümlelerinden bile daha çok ısıtır insanın içini.

Tam da bu noktada, Konya’mızın manevi iklimine yakışan, sessiz sedasız ama bir o kadar da devasa bir iyilik hareketine imza atan bir güzellikten bahsetmek istiyorum sizlere. Şehrin kalbinde, Şems-i Tebrizi Camii’nin hemen arkasında hizmet veren ve her gün binlerce insana ücretsiz sıcak yemek ikramında bulunan o bereketli aşevinden... Şemsi Mevlana Sosyal Yardımlaşma Derneği’ne ait aşevinden..

Bu kapıdan içeri giren hiç kimseye kimliği, nereden geldiği ya da cebinde kaç parası olduğu sorulmuyor. İhtiyaç sahibi aileler, yolda kalmışlar, öğrenciler, kimsesizler; kısacası yolu oraya düşen herkes, aynı sofranın etrafında, aynı duanın bereketiyle buluşuyor. Elbette böylesine büyük bir hayır kapısının her gün tütmesi, kazanların durmaksızın kaynaması kendiliğinden olmuyor. Bu gönül sofrası, hayırsever vatandaşların uzattığı yardım elleriyle, yapılan samimi bağışlarla ayakta duruyor ve büyümeye devam ediyor.

Dinimizin özünde de iyiliği yaymak ve insanı yaşatmak vardır. Nitekim bir sahabi, “Müslümanın hangi ameli daha hayırlıdır?” diye sorduğunda, Hazreti Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Tanıdık tanımadık herkese yemek yedirmek ve selam vermektir.”

Ne muazzam bir ufuk, ne derin bir insanlık dersi! Tanıdık tanımadık ayırmaksızın ikramda bulunmak, selamı ve muhabbeti çoğaltmak... İşte Şems-i Tebrizi’nin manevi gölgesinde kurulan bu aşevi, asırlar öncesinden gelen bu kutlu tavsiyenin günümüzdeki en canlı, en somut tezahürüdür.

Bu hayır kervanına omuz veren, kazanların kaynamasına vesile olan, mutfağında ter döken, bağışlarıyla bu sofraya bir lokma ekmek katan ve bu güzelliğe aracı olan herkesten Allah razı olsun. Onların bu sessiz fedakârlıkları sayesinde nice hanede hüzün yerini duaya, ümitsizlik yerini şükrana bırakıyor.

Tarih boyunca ilmin, irfanın ve hoşgörünün merkezi olmuş Konya’mız, işte bu vefa ve yardımlaşma kültürüyle çok daha güzel, çok daha anlamlı oluyor. Dilerim ki bu iyilik halkası hiç kopmadan büyür ve komşuluk hukukunu, paylaşma ahlakını yeniden hayatımızın merkezine almamıza vesile olur.

İlk yorum yazan siz olun
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Yazarlar Haberleri