Merhaba Değerli Okurlar

Kısmet olursa bundan sonra bende siz okuyucularla, gönül köprüsü kurarak buluşabilmenin sevinci içerisinde saygılarımı sunuyorum. Bu süreçte yeni yazılarımla birlikte tekrar görüşebilmeyi temenni ediyorum.
Bir Konya Geleneği Sivlilik
İnsani ve İslami duyguları çocuklarımıza ayrı ayrı yaşattığımız günlerden ve gecelerden üç aylar ve sivlilik…
Üç ayların başlangıcı olan Recep ayının ilk Cuma gecesi Regaib Kandili, manevi duygularımızın huzura erdiği, birlik ve beraberliğimizin kamçılandığı günlerin başlangıcıdır. Geçmişten günümüze hiç yozlaşmadan, kesintiye uğramadan bir Konya geleneği olan sivlilik… Eski çocukluk günlerimizi şöyle bir hatırlayalım. Sokakta yakartop, kiremit, saklambaç oynamak, ip atlamak, komşuya annemizin yanında ikindi çayına gitmek o zamanda bir çocuğun en büyük mutluluğu olan gazoz, leblebi tozu içmek… Birde bir yıl boyunca iple çektikleri sivlilik güzel kıyafetlerini giyip, sabah namazından sonra beşer, onar gruplar halinde boyunlarına keseler takar ev sahiplerinin kapılarını çalarlar. Çocukların “şivli şivli şişirmiş erken kalkan pişirmiş, iki çörek bir börek bize namazlık gerek” bunu duyan ev sahibi çocukların avuçlarına, leblebili şeker, üzüm, fındık, fıstık vermek suretiyle çocukları sevindirir. Bu öğleye, keseler doluncaya kadar devam eder.
Şimdi biraz değişikliğe uğrasa da çocukların ellerinde ayrı ayrı poşetler, leblebili şeker, fındık, fıstık yerine ev sahiplerinin yerine kapıcıların dağıttığı çikolata, şeker, gofret; az da olsa deforme olmuş bir sivlilik.
Kültürümüzün yozlaştığı, yok olduğu çocukların dersane, okul, bilgisayar, sınav ortamlarında sıkışıp kaldığı paylaşımdan uzak olduğu bu günlerde geleneksel miraslarımızdandır sivlilik. Geçmiş ve gelecek arasındaki köprüyü güçlendiren bu Konya geleneğini hep birlikte yaşayalım ve çocuklarımıza yaşatalım. Yerel kültürümüzü zenginleştiren bu bağı sürdürelim. Unutmayalım ki insanlar kan bağıyla değil gönül bağıyla birbirine kenetlenmiştir.
Regaib Kandiliniz Mübarek Olsun.