ABD ve İsrail’in İran’a yönelik saldırılarının ardından Tahran yönetiminin misilleme adımları bölgedeki gerilimi tırmandırdı. Körfez ülkelerindeki ABD üslerinin ve İsrail’e yönelik hedeflerin füze ve kamikaze dronlarla vurulduğu yönündeki açıklamalar sonrası, İran’ın füze kapasitesi yeniden uluslararası gündemin merkezine yerleşti.
Uzmanlara göre İran’ın envanterinde menzili 300 kilometreden başlayıp 2.500 kilometreye kadar uzanan farklı tiplerde çok sayıda balistik ve seyir füzesi bulunuyor.
KISA MENZİLLİ BALİSTİK FÜZELER (300–800 KM)
İran’ın kısa menzilli sistemleri, bölgesel hedeflere karşı geliştirilmiş ve çoğunlukla katı ya da sıvı yakıt teknolojisi kullanan füzelerden oluşuyor:
Shahab-1: Yaklaşık 300 km menzil.
Shahab-2: Yaklaşık 500 km menzil.
Fateh-110: 300 km menzil, hassas güdüm sistemiyle öne çıkıyor.
Fateh-313: 500 km menzil, geliştirilmiş versiyon.
Raad-500: 500 km menzil, hafif kompozit gövde.
Qiam-1: Yaklaşık 800 km menzil.
ORTA MENZİLLİ BALİSTİK FÜZELER (700–2.000 KM)
Bu kategoride yer alan füzeler, daha geniş coğrafi alanlara erişim sağlayan sistemler olarak dikkat çekiyor:
Zolfaghar: 700 km menzil.
Shahab-3: Yaklaşık 1.300 km menzil.
Ghadr-110: 2.000 km’ye kadar menzil.
Emad: Yaklaşık 1.700 km menzil.
Sejjil: 2.000 km menzil, iki aşamalı katı yakıtlı sistem.
Kheibarshekan: 1.450 km menzil.
Khorramshahr: Yaklaşık 2.000 km menzil.
SEYİR FÜZELERİ (700–2.500 KM)
İran’ın en dikkat çeken sistemleri arasında düşük irtifada uçabilen ve radar tespitinden kaçma amacı taşıyan seyir füzeleri bulunuyor:
Soumar: 2.000–2.500 km menzil.
Ya-Ali: 700 km menzil.
Quds-1: Yaklaşık 700 km menzil.
BÖLGESEL ETKİ VE STRATEJİK DENGE
Uzmanlar, bu menzil aralığının İran’a yalnızca yakın çevresinde değil, Orta Doğu’nun büyük bölümünde stratejik erişim imkânı sağladığını belirtiyor. Özellikle 2.000 kilometre üzeri menzile sahip sistemler, bölgedeki askeri dengeler açısından kritik görülüyor.